PeterVerpoorten

Schepencollege Herentals verliest procedure Wuytsbergen voor Raad van State

2011-12-15T12:00:00.000+01:00

sp.a en CD&V slagen er blijkbaar niet in om één rechtszaak tot een goed einde te brengen. Vorige week bleek dat de Raad van State eind oktober 2011 een overheidsopdrachtengunning ter waarde van 150.000 EUR vernietigd had. Nu werd ook het arrest van 16.09.2011 bekend gemaakt waarbij de Raad van State een procedure rond het “Poederkot” uitsprak in het nadeel van de CD&V – sp.a meerderheid.

Groen! Herentals – Voorzitter Peter Verpoorten: ‘Het arrest van de Raad van State is 38 pagina’s lang, maar kan samengevat worden in één vraag: Waar is de meerderheid in hemelsnaam mee bezig? De Raad van State moet vaststellen dat de meerderheid eigenlijk gewoon weigert om de knoop door te hakken in verband met de toekomst van het “Poederkot”. Het arrest stelt ook vast dat men een hele reeks niet ter zake doende argumenten hanteert om de verkaveling tegen te houden. Dit kan uiteraard niet. Op het einde van het arrest stelt de Raad van State bijna letterlijk waar Groen! Herentals al jaren voor pleit: maak dan als Stad een ruimtelijk uitvoeringsplan op voor het “Poederkot”! Op deze manier kan dit gebied behouden worden als stads- en speelbos voor Herentals, en kan met de huidige eigenaar onderhandeld worden over aankoop. Zo heeft iedereen eindelijk rechtszekerheid. Daar heeft de eigenaar uiteraard recht op.’

De meerderheid stelt echter op de gemeenteraad van 20.12.2011 een nieuwe beslissing voor om de verkaveling tijdelijk stokken in de wielen te steken.

Groen! Herentals gemeenteraadslid Marijke Rombouts: ‘De meerderheid komt opnieuw af met argumenten als ‘de voorgestelde boomsoort is niet geschikt’ en ‘op deze verharding zal snel mosvorming ontstaan’… Op deze manier blijft het bos gevaar lopen… Groen! Herentals vindt dit soort beslissingen spelletjes spelen met de open ruimte van onze bevolking. Wij willen het “Poederkot” bewaren als stads- en speelbos, en pleiten dan ook voor een planmatige verankering van het groen karakter. Als de meerderheid zo verder klungelt, gaan ze op de lange duur eens het deksel serieus op de neus krijgen, en is het “Poederkot” als groene long verloren.’

Groen! H’tals voorzitter ontvangen door Vereniging waar armen het woord nemen De Fakkel

2011-12-12T17:00:00.000+01:00

Vandaag bezocht Groen! Herentals voorzitter Peter Verpoorten ontmoetingsplaats De Dorpel in de Sint-Waldetrudisstraat. De Herentalse vereniging waar armen het woord nemen De Fakkel VZW en Ontmoetingsplaats De Dorpel nodigden de Herentalse politieke partijen uit om hun memorandum voor de Gemeenteraadsverkiezingen van 2012 voor te stellen.

Peter Verpoorten: ‘Ik was blij met de uitnodiging, want een samenleving waarin iedereen zich thuis voelt is één van de kernthema’s van Groen! Ik heb dan ook een heel interessant gesprek gehad met de mensen van De Fakkel en De Dorpel.’

Het memorandum bevat drie kernthema’s, namelijk wonen, arbeid en maatschappelijke dienstverlening. Daaruit werden 6 concrete eisen voor de verkiezingen naar voor geschoven:
1. Iedereen heeft recht op een menswaardig inkomen
2. Een kwaliteitsvolle dienstverlening gekend door iedereen
3. Meer sociale woningen & affichering van de huurprijzen op de privémarkt
4. Het realiseren van het recht op energie
5. Uitbreiding van de vrijetijdspas
6. Een wijkgezondheidscentrum

Peter Verpoorten: ‘Dit is géén sinterklaaslijstje van mensen die eigenlijk alles al hebben. Dit zijn de oprechte noden van mensen die in onze rijke samenleving al te vaak door de mazen van het sociale vangnet vallen, en die van dag tot dag moeite hebben om de eindjes aan elkaar te knopen. Voor Groen! heeft iedereen recht op een menswaardig bestaan, en het uitroeien van armoede wereldwijd, maar ook in onze eigen gemeenschap, vinden wij van het allergrootste belang. Als advocaat merk ik alle dagen hoe moeilijk mensen het soms hebben. De dagdagelijkse ervaring van de mensen van de Fakkel en de Dorpel is dan ook van enorme waarde voor de aanpak van deze problemen.’

Groen! Herentals steunt ten volle deze eisen voor de beleidsperiode 2013-2018.

Schepencollege verknoeit aanbesteding ter waarde van € 150.000,00

2011-12-07T21:35:00.000+01:00

Op 27.10.2011 vernietigde de Raad van State de Openbare Aanbesteding van 28.12.2009 waarbij SP.a en CD&V de bouw van een aantal Individuele Behandelingsinstallaties voor Afvalwater gunden. De meerderheid bleek volledig de mist te zijn ingegaan bij het beoordelen van de vereiste vergunningen van de ingeschreven aannemers.

Groen! Gemeenteraadslid Hans Van Den Eynden: ‘De offerte van de firma GEPEX was blijkbaar volledig in orde met de richtlijnen die het college had opgesteld. Echter is het schepencollege achteraf gaan prutsen met het aantal installaties dat men wilde laten bouwen, waardoor de firma GEPEX niet langer over de juiste klasse voor uitvoering van de opdracht beschikte. Deze wijzigingen stonden echter haaks op de schriftelijke aanbesteding die het schepencollege had uitgevaardigd, zodat men deze firma niet zomaar kon uitsluiten… De hele aanbesteding ter waarde van € 150.000 is nu dus door dit knoeiwerk door de Raad van State naar de prullemand verwezen.’

Groen! Herentals vindt het bijzonder jammer dat het College weer in het stof bijt bij de Rechter, en alweer omdat men een loopje heeft genomen met de juiste procedures. Herentals verdient beter!

Links & de islam

2011-07-30T10:18:00.000+02:00

In de nasleep van de massamoord in Noorwegen wil ik toch even stilstaan, niet bij de feiten zelf, maar bij het politieke debat dat eraan voorafgegaan is. Niet zozeer onder het moto ‘post hoc, ergo propter hoc’, maar even ingaan op rechtse argumenten die zowel links als de islam voor de voeten geworpen krijgen.

Politiek is eigenlijk iets heel simpels. Waar mensen samen leven, ontstaan er problemen. Politiek is het oplossen van deze problemen. In een democratisch politiek systeem probeert men een debat te organiseren om te kijken welke problemen prioriteit genieten, hoe we die gaan oplossen en wie deze gaat oplossen.

Ik heb dan ook grote moeite met iemand als Geert Wilders of partijen als het Vlaams Belang. Niet enkel vind ik hun ideeën radicaal fout, maar vooral de agendazetting irriteert mij mateloos. Als je de laatste jaren het politieke debat in de lage landen (en bij uitbreiding in de hele westerse wereld) volgt, dan zou je de indruk krijgen dat de aanwezigheid van moslims het grote samenlevingsprobleem bij uitstek is waarmee we geconfronteerd worden. En dat is niet het geval.

Er is een stortvloed aan publicaties die politiek links er van beschuldigd de ogen te sluiten voor het gevaar van de islam voor onze westerse waarden. Deze publicaties gaan soms zo ver tot ons te beschuldigen van een ‘islamo-gauchisme’ dat moslimvrouwen die opkomen voor emancipatie zou afschilderen als ‘reactionair’. Ook dit is niet het geval.

Ik denk niet dat iemand ter linkerzijde meent dat vrouwenrechten, homorechten of vrijheid van meningsuiting ondergeschikt zijn aan de godsdienstvrijheid. Ik denk niet dat iemand – ik kan uiteraard niet buiten de occasionele kwiet - onder het mom van cultuurrelativisme bereid is om zulke fundamentele waarden te laten varen. Ik denk dan ook niet dat er au fond zo’n groot verschil is in analyse van deze problematiek tussen mensen ter linkerzijde en de luidruchtige rechterzijde. Ik denk eerder dat het meningsverschil te maken heeft met het relatieve maatschappelijke belang van deze problematiek en het al dan niet prioriteit er aan geven in het beleid. Dit leidt uiteraard tot een héél verschillende opvatting omtrent de aanpak ervan.

De kern van het meningsverschil blijkt mijns inziens mooi uit een stukje van Mia Doornaert in de Standaard van 12.09.2008: ‘Mag kritiek op de islam nog? (…)Binnen onze democratische systemen (…) moet het democratisch debat vrij zijn gang kunnen gaan. Daarbij horen aanvallen op heilige huisjes. Dat geldt voor de Kerk van Rome, het koningshuis, de gekozenen des volks, dat geldt voor elke instelling. Waarom zou dat niet voor de islam gelden? (…) Sorry, maar niet onze democratische rechten moeten zich aanpassen aan de islam. De islam moet leven met de vrije meningsuiting, ook die van beeldenstormers.’

Het verschil tussen de kerk, de koning en de volksvertegenwoordiging enerzijds, en de islam anderzijds, is uiteraard dat de ene kant de machthebbers zijn in onze maatschappij, en de andere kant een godsdienst is die zich hoofdzakelijk situeert in onze laagste sociale klasse. Het is dan ook onnozel om de islam een ‘heilig huisje’ te noemen. Kritiek op onmachtigen vanuit de positie van Mia Doornaert is in mijn ogen dan ook te makkelijk. Ik heb net als Mia Doornaert de kans gekregen om te studeren, en heb daardoor net als haar een fatsoenlijke maatschappelijke positie weten te bereiken. Ik verdien net als Mia Doornaert goed mijn brood. Ik vind het dan niet mijn taak om de les te gaan spellen van mensen die niet die kansen hebben gekregen, en die géén enkele macht uitoefenen in deze maatschappij, die quasi nooit een forum krijgen om hun ideeën te verkondigen en als ze dit forum al krijgen die kans verknoeien omdat ze eigenlijk nooit geleerd hebben om op een fatsoenlijke manier hun mening te ventileren. De media zijn ongenadig op dit vlak.

Ook een Bart De Wever is in zijn columns heel sterk in het uitbuiten van dit debat. Op een gegeven moment presteert hij het zelfs de moslims aan te wrijven: ‘de etnische eigenheid primeert in de hoofden al te vaak op het met ons gedeelde burgerschap’. (Column DS, 08.09.2004) Dit komt dan uit de mond van een De Wever die zijn hele politieke carrière gebouwd heeft op het laten primeren van ‘etnische eigenheid’ (hetgeen bij Vlamingen uiteraard met een véél duurder woord ‘identiteit’ heet) boven het gedeelde burgerschap met onze Franstalige medeburgers… Men wrijft moslims zaken aan die men voor zichzelf wel aanvaardbaar acht.

Het is dan ook mijn mening dat extremisme binnen de islam géén maatschappelijk probleem is dat de aandacht rechtvaardigt die het fenomeen krijgt heden ten dage. Ten gronde ben ik het uiteraard eens met elke vrouw die haar vrijheid opeist, met elke homo die zijn leven wil leiden zoals hij zelf wil, en met iedereen die zijn mening vrij wil uiten op voorwaarde dat men niemand tracht aan te zetten tot haat. Ik vind uiteraard eveneens dat extremisten in de islam net als rechts - extremisten dienen aangepakt te worden indien zij de rechten van iemand anders in het gedrang brengen en de samenleving destabiliseren. Maar de aanhoudende aandacht die dit deel van het islamitische spectrum krijgt is contraproductief voor de doelstellingen van links: met name door het creëren van opwaartse sociale mobiliteit de onderlaag van de samenleving integreren tot volwaardig meetellende burgers. Vandaar de irritatie van links ten overstaan van rechtse ‘weldenkenden’ die maar op deze nagel blijven kloppen, met als gevolg een toenemende stigmatisering.

Daarom is het hele hoofddoekendebat zo schrijnend: het is zo vanzelfsprekend dat iemand een hoofddoek mag dragen als hij dat zelf wil, en dat niemand een hoofddoek moet dragen die dat niet wil. Maar door er zo’n poeha over te maken wordt dit een strijdtoneel tussen ‘wij’ en ‘zij’… Hetgeen de integratie dus niet bevordert. Daarenboven dan ook nog het halfslachtige gewauwel ter rechterzijde: ofwel is een hoofddoek een vorm van onderdrukking en dan wordt het dragen van zo’n ding verboden, ofwel is het een vrije keuze en dan hebben we ons er niet mee te moeien. Alles daartussen is moslims pesten, en dat is exact wat rechts doet en waarom ze in géén enkel geval op onze steun moeten rekenen.
Ik heb de eer gehad om in mijn eerste jaar als rechtenstudent in Leuven nog sociologie te krijgen van Luc Huyse, die toen net op de drempel van zijn emeritaat stond. Huyse beschreef ons de drie fundamentele drijfveren van de mens: geld, macht en status. Ik voel me dan ook niet geroepen om mij in dit hele debat aan de zijde van Mia Doornaert en Bart De Wever te scharen, die zowel over geld, als macht en status ten overvloede beschikken, bij het stampen naar mensen die géén enkel van deze fundamentele verlangens vervuld zagen. Vanuit links standpunt is het dan ook een onsmakelijk tafereel om deze maatschappelijk geslaagden een deel kansarmen de les te zien spellen.

De oplossing van links is simpel: haal die jongens van straat… Dit is blijkbaar niet zo makkelijk, aangezien de media van tijd tot tijd kunnen bewijzen dat de werkgevers in dit land uitdrukkelijk aangeven géén ‘arabieren’ of ‘noord-afrikanen’ te willen aannemen. Dit komt er de facto op neer dat die jongens vanuit een racistisch standpunt bewust op straat gehouden worden, met op zak enkel een pak frustratie. En dat zij daar niet op de hoek van de straat gaan staan wachten tot Mia Doornaert of Bart De Wever hun komen zeggen dat zij zich hebben te schikken naar de normen van een maatschappij die hun duidelijk liefst ziet verdwijnen. Maar dat weten Doornaert en De Wever best zelf ook wel. Daarom doen ze het lekker veilig in de krant.

Als Mia Doornaert en Bart De Wever het toch zo menen met het aanpakken van de totalitaire dreiging van het militant islamisme, dan zouden ze voor ogen mogen houden dat dit niet de eerste keer is dat wij met een fout gedachtegoed geconfronteerd worden. Op de puinhopen van de tweede wereldoorlog hebben wij een antwoord bedacht op de dubbele dreiging van foute ideologieën en de sociale rampen van de grote depressie. Dit antwoord is onze sociale verzorgingsstaat. Deze heeft voor de grootste opwaartse sociale mobiliteit aller tijden gezorgd, waarvan, als ik me niet vergis, zowel ikzelf als Mia Doornaert en Bart De Wever de vruchten van geplukt hebben. Noch het fascisme, noch het communisme hebben in West-Europa sindsdien nog arme massa’s aangetroffen om te verleiden. Alleen jammer dat Bart De Wever en zijn van graaicultuur doordrongen broodheren van Voka net alles op alles zetten om deze sociale verzorgingsstaat net zo hard mogelijk af te breken onder het mom van ‘responsabilisering’ en ‘onze economische concurrentiepositie’. Niet gehinderd door relevant cijfermateriaal natuurlijk.

Misschien dat we in plaats van dit succesrecept bij het huisvuil te zetten, met alle gevolgen van dien, het ook dienen toe te passen op de mensen die in de verleiding zouden kunnen komen van het islamfundamentalisme. Dit lijkt me nuttiger dan zedenpreken.

Open brief aan de Christelijke arbeidersbeweging

2011-07-14T16:04:00.001+02:00

Beste vrienden,

Ik weet niet hoeveel advocaten er lid zijn van de ACW– koepel, maar ik ben er één van. En ik voel mij er thuis.

Ik hoop dat u mijn brief onder gelijkgezinden dan ook niet als een teken van kwade wil zal beschouwen, want dat is het niet… Het is een brief die voortvloeit uit een oprechte bezorgdheid over de huidige politieke situatie en uw en mijn positie hierin. Ik kan immers niet zeggen dat ik overloop van enthousiasme over het recente politieke parcours van het ACW.

Ikzelf ben sinds jongs af aan actief bij Agalev – Groen!, en ik heb nooit begrepen waarom het ACW de CVP – CD&V door de jaren heen is blijven steunen. Ik vond mijn eigen engagement bij de groenen immers véél dichter aanleunen bij de waarden van mijn christelijke overtuiging, dan de inhoudsarme machtspolitiek die CVP – CD&V altijd heeft gekenmerkt. Uiteindelijk weten we allemaal dat echter dat dan ook de reden was waarom de christelijke arbeidersbeweging de partij als zuil is blijven stutten: omdat deze band de kortste weg naar de macht vormde. Dat pragmatisme heb ik, zoals ik reeds zei, nooit begrepen, maar tegelijkertijd ook nooit openlijk in vraag gesteld.

Vandaag de dag is er echter meer aan de hand. We leven in een wereld die de laatste dertig jaar de grootste ideologische drift naar kapitalistisch rechts heeft gekend in een eeuw. De economie kreeg gaandeweg meer en meer vrij spel, niet langer gebonden door regels die het welzijn van de burgers en hun de integriteit van hun leefomgeving moeten beschermen. De recente bankencrisis was maar één symptoom van deze koorts. De klimaatproblematiek, wereldwijde ontbossing en diersoorten die met uitsterven bedreigd worden zijn ook gevolgen van een wereld waarin de onderneming vrij spel krijgt. Onze wereld valt aldus ten prooi aan een alles verterende hebzucht. De lijst van problemen die deze ruk naar rechts hebben veroorzaakt is dan ook héél lang.

De burgers voelen het echter perfect aan, wanneer zij de controle kwijt zijn over de overheid. Jammer genoeg is het al te makkelijk om in deze omstandigheden te maken te krijgen met een zondebokmechanisme. Dit gebeurt in talloze landen: in Nederland en Frankrijk krijgen de moslims de zwarte piet toegeschoven, in Vlaanderen is het lang kantje boortje geweest, maar blijkbaar hebben onze Franstalige landgenoten uiteindelijk aan het kortste strootje getrokken.

We hebben vandaag de dag dus te maken met een partij, de N-VA, die zich opwerpt als de spreekbuis van ‘de Vlaamse ondernemer’. Deze partij streeft er naar, onder goedkeurende oog van zijn broodheren, om - ik vat in eigen woorden samen - komaf te maken met de gijzeling van de Vlaamse rechtse meerderheid door de ondemocratische alliantie van de Vlaamse linkse minderheid met de volksvreemde Waalse linkse meerderheid.

Beste vrienden, het is belangrijk voor ogen te houden dat wij de linkse minderheid zijn die het Vlaamse ondernemerschap gijzelt. U en ik. Wij zijn de partijen en de middenveldsorganisaties die het Vlaamse volk een sociaal beleid opdringen dat het niet wenst…. Wij houden tegen dat de arbeidsmarkt ‘hervormd’ wordt en de kansarmen ‘geresponsabiliseerd’, zoals dat beleid tegenwoordig heet.

Beste vrienden, ik kan mij in deze karikatuur niet vinden. Ik weiger onze sociale verzorgingsstaat, met zijn bewezen staat van dienst op het vlak van welvaartscreatie, aan de kant te schuiven op basis van modieuze economische nonsens, die een gewetenloze graaicultuur maskeert.

De N-VA mag 27 zetels hebben in de Kamer van Volksvertegenwoordigers, dit wil niet zeggen dat deze partij alles en iedereen de les mag komen spellen. Al meer dan een jaar vraagt de partij echter om gelijk te krijgen alvorens ze aan de onderhandelingstafel wil gaan zitten. Deze arrogantie is nooit gezien in de Belgische politiek.

Maar als ik eerlijk zal zijn, deel ik niet de apocalyptische visioenen die reeds een jaar lang in de pers gehuldigd worden. Het is steeds mijn standpunt geweest, dat deze crisis géén ‘regimecrisis’ is, zoals sommigen hun wensen voor werkelijkheid nemen. Deze crisis is vooral een crisis van de CD&V. De partij is in shock gegaan nadat zij in de dioxinecrisis de macht (haar reden van bestaan) was kwijtgeraakt, en heeft er alles aan gedaan om deze terug te krijgen. Echter was het eigen merk van ‘goed bestuur en wederzijds respect’ volgens de partijtop onvoldoende, er moest een kartel gevormd worden om extra stemmen binnen te halen. En zo kwam de N-VA… Met als resultaat dat de partij zich liet bedwelmen door iets dat ze nooit gekend had: een ideologie. In deze dronken roes roffelde de partij vanaf 2007 onophoudelijk mee op de communautaire trom. Resultaat: het slechtste resultaat in de geschiedenis van de partij. De partij joeg haar eigen kiezers naar de N-VA. Wie bleef er de CD&V trouw? Mijns inziens de ACW – kiezer…

Echter haakt de CD&V top nu reeds meer dan een jaar als nuttige idioten hun karretje aan de N-VA vast. Met als dieptepunt het spektakel van vorige week: ‘wij doen enkel mee als de N-VA meedoet’. Dit moet het absolute dieptepunt geweest zijn uit de historie van de partij. Hoe men nog dieper kan gaan zonder zichzelf van schaamte op te doeken, zie ik persoonlijk niet.

In de marge daarvan echter, de mededeling van uw – onze – koepel: de politieke vernieuwing is verfrissend, maar het sociaal beleid te hard. Daar ben ik het helemaal mee eens. En daarom weet ik ook dat Elio Di Rupo moeite gedaan heeft om een compromis te vinden. Omdat ik zijn nota zelf ‘aanvaardbaar’ vind, maar niet iets om enthousiast over te zijn.

Echter, en dat was de aanleiding van mijn open brief: wat wil het ACW nu eigenlijk? Een sociaal beleid? Of de huidige CD&V blijven steunen – die achter de N-VA aanloopt en dus de sociale afbraak nastreeft.

Het één is mijns inziens niet verenigbaar met het ander. De keuze is aan de koepel. Ik weet heel goed dat het opzeggen van uw steun het einde van de CD&V betekent. Maar de CD&V als zuil blijven stutten dreigt het einde van de sociale welvaartstaat te betekenen – zowel in Vlaanderen als in Wallonië.

Wir sind das Volk

2011-06-28T10:20:00.000+02:00

Het is géén makkelijke tijd om links te zijn in België. Je moet met lede ogen aanzien hoe je landgenoten als een troep konijnen gevangen zitten in de lichtbak van de N-VA. En dit terwijl de jagers van de Europese Commissie hun geweren op ons richten. De eersten die in het vizier genomen worden zijn pluisje (de indexering van de lonen) en witje (de pensioenleeftijd). Het loont de moeite om in dit verhaal voor ogen te houden dat de N-VA en de Europese Bureaucraten dezelfde neo-liberale ideologie aanhangen en ten dienste staan van dezelfde broodheren.

Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ze in de hoofdkwartieren van ACW en ABVV zich bewust zijn van de ernst van de situatie en dat ze samen met hun politieke buddies van CD&V en SP.a een plan in hun mouw hebben zitten om de grootste aanval ooit op de sociale welvaartstaat op te vangen…

Bart De Wever laat er immers geen twijfel over bestaan dat het doel is van zijn ‘grote staatshervorming’ dat het gedaan moet zijn dat de linkse minderheid in Vlaanderen door middel van een alliantie met de linkse meerderheid in Wallonië in de weg blijft lopen van de democratische rechtse meerderheid van hardwerkende Vlamingen… Zo kunnen we eindelijk komen tot de broodnodige hervormingen met het oog op onze economische concurrentiepositie. Waarom dat SP.a, CD&V en de groenen kost wat kost willen meewerken aan dit scenario is mij een raadsel. Ergens ‘along the way’ is men echter de staatshervorming als een doel op zich gaan beschouwen, in plaats van een middel in de sluipende sociale afbraak die het altijd geweest is.

Het resultaat van deze vergetelheid is echter dat we ondertussen heel dicht zijn gekomen bij de ultieme triomf van het onderbuikgevoel over een redelijke besluitvorming gebaseerd op cijfers die aantonen wat echt werkt. Dit buikgevoel wordt dan verkocht als ‘gezond verstand’, wat het in feite allesbehalve is.

Immers is bijvoorbeeld het activerings- en responsabiliseringsbeleid eigenlijk alleen succesvol op één punt, namelijk de ‘kansarmen’ herverpakken tot ‘lamzakken en profiteurs die verantwoordelijk zijn voor hun eigen ongeluk’. In de cijfers moeten we echter vaststellen dat dit beleid, dat zo lekker onze onderbuik prikkelt en toch zo mooi en verstandig verwoord wordt door Frank Vandenbroucke, gewoon niet werkt.

Het is misschien dan ook belangrijk dat we een groot misverstand de wereld uit helpen: de val van de muur, is niet de triomf van het kapitalisme over het communisme. Wat de Oost-Duitsers, in het koude najaar van 1989 bedoelden, toen ze de elite van de vermolmde DDR aan de deur zetten, was niet dat ze allemaal een BMW en een breedbeeld-TV wilden. De val van de muur is de triomf van de democratie over de dictatuur. Wir sind das Volk. Wij willen mee beslissen. Wij willen niet dat een clubje grijsaards dat voor ons doet. Het succes van Die Linke in Duitsland vertaalt dan ook géén heimwee naar de vermolmde DDR, maar een diepe teleurstelling dat het clubje grijsaards van de SED vervangen is door een clubje grijsaards van het grootkapitaal. De verwijten aan de SPD van Schröder, met name dat zij ‘kameraden van de bazen’ zijn, in plaats van ‘bazen van de kameraden’, zijn dan ook over de hele lijn terecht als je de toestand van de Duitse arbeidsmarkt een beetje kent. Achter de economische groeicijfers gaat immers een aanzienlijke sociale afbraak schuil. En laat dit nu net het grote voorbeeldmodel zijn in Europa. Beangstigend.

De huidige vrije markt – maatschappij geeft tonnen geld uit aan marketeers en spin doctors. Dat deze mensen enorm creatief en getalenteerd zijn, kon je al afleiden uit het feit dat ze door bommen uiteengereten baby’s, peuters en mama’s hebben weten te verpakken onder de zacht omfloerste term van de ‘collateral damage’.

Het is dan ook belangrijk voor ogen te houden dat de ‘economische concurrentiepositie’ waarover Europese bureaucraten, rechtse politici en woordvoerders op de loonlijst van het bedrijfsleven steeds spreken, in het geval van prostituees simpelweg gaat over de vraag voor hoe weinig geld ze bereid zijn zich te laten naaien. Laat dit nu eigenlijk ook net zijn wat de rechterzijde en het bedrijfsleven bedoelen als ze het hebben over de ‘economische concurrentiepositie’ van onze werknemers.

Reacties

2011-06-26T23:51:00.001+02:00

Er volgen nog een paar reacties. Voor de liefhebbers.

Reactie Dalrymple en de burgerlijke partij

2011-06-17T15:27:00.002+02:00

Mijn opiniestuk werd gepubliceerd als vrije tribune op de website van de Knack. Als we dan een keer reactie krijgen, dan geven we die graag mee.

draad | 15 juni 2011

Het is natuurlijk geen toeval dat een voorzitter van Groen? zich geroepen voelt om hier de emocratie te komen verdedigen: Groen? haar resultaten stijgen evenredig met de opflakkeringen van paniek en angst. Denk maar aan de dioxinecrisis waarmee ze paars aan een meerderheid hielp in de regering Verhofstadt I en waar we vandaag nog de negatieve gevolgen dragen. Waar de rede zoek is, struikelen we over aanhangers van Groen?! Het enige punt dat Dalrymple wil maken is dat het niet aan de slachtoffers is om de strafmaat te bepalen, en dit moet objectief en onpartijdig gebeuren (en toegegeven, hij provoceert graag). Maar voor Groen? hoort het betrekken van het slachtoffer in de rechtspraak dus bij hun ‘verwerkingsproces’. Immers, als ze zelf het proces kunnen beïnvloeden, is hun wraak voldaan. Dit is iets wat voor mij riekt naar ‘oog om oog, tand om tand’: een principe dat elke emocraat wel moet aanhangen. Dalrymple heeft 30 jaar ervaring als arts in voormalige Britse koloniën, Engelse gevangenissen, als gerechtsdeskunidge en in achterstandsbuurten. Deze man wéét dus waarover hij spreekt, en heeft ervaring zat en vertaalt dit nu eenmaal in anekdotes. Bovenstaand auteur moet zich daarentegen verschuilen achter Groenige juristenpraat omdat hij alle ervaring mist.

Dalrymple en Afrika

2011-06-14T17:02:00.000+02:00

In de doopviering van onze zoon kozen mijn vrouw en ik voor de parabel van de Barmhartige Samaritaan. Wij vinden het immers belangrijk om onze Lucas aan te moedigen tot medeleven en solidariteit. Deze eeuwenoude boodschap staat voor ons dan ook centraal in het geloof, en niet de strapatsen van individuen binnen de kerk. Daarom haken wij niet af, in tegenstelling tot zo veel anderen tegenwoordig.

Nochtans worden mensen tegenwoordig actief opgeroepen om niet langer solidair te zijn met mensen die minder kansen hebben gekregen. Dit heet dan ‘responsabilisering’. De armen zijn zelf verantwoordelijk voor hun eigen situatie, en moeten leren om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. Een mooie theorie. Als men tenminste bereid is om de cijfers te over het hoofd te zien, die keer op keer aantonen dat een dergelijke aanpak niet werkt…

Eén van de vaandeldragers van deze beweging is Theodore Dalrymple. Dalrymple blinkt uit in zijn bereidheid om op basis van wazige anekdotes cijfermateriaal over het hoofd te zien om te komen tot een onhoudbare conclusie. Iets wat hij zelf ook wel weet, trouwens: ’Ik denk dat het goed is, om na alle lofbetuigingen, ook eens op enkele van de gebreken en tekorten in mijn werk te wijzen, zaken waar ik mezelf maar al te goed van bewust ben. Ik heb weinig onderzoek gedaan dat wetenschappelijk kan genoemd worden. Ik ben zeker geen academicus, en ik heb geen samenhangende filosofie geformuleerd of daartoe een poging ondernomen.(…) Wat mezelf betreft is mijn werk het product van directe observaties (…)’. T. Dalrymple & B. De Wever, Vrijheid en Oprechtheid, Pelckmans, Kapellen, 2011, 35-36.

In zijn boek ‘Spoilt Rotten’ gaat hij zogezegd de sentimentaliteit in de samenleving te lijf, hetgeen volgens hem één van de grote problemen is van deze tijd. In dit boek valt hij de ontwikkelingssamenwerking in Afrika met de botte bijl aan, als ‘misplaatste sentimentaliteit’. Volgens Dalrymple zijn er géén historische, noch morele gronden om aan ontwikkelingssamenwerking te doen in Afrika.

Noch slavernij, noch kolonialisme zijn voor Dalrymple historische redenen om Afrika te steunen. Enerzijds stelt hij dat de Afrikanen zelf ook aan slavenhandel deden, en dat er géén verschil is in ontwikkelingsachterstand tussen regio’s die wel en die niet getroffen werden door de jacht op slaven. Anderzijds stelt hij dat er géén enkel bewijs is dat Europa zich verrijkt heeft door het kolonialisme… Volgens hem kan het even goed dat Afrika zich verrijkt heeft door het kolonialisme; wij vragen dan toch ook ons geld niet terug? Dat dit allemaal nogal kort door de bocht gaat, is typerend voor de man, en mag uiteraard geschreven worden op rekening van het feit dat hij spreekt zonder enig noemenswaardige kennis ter zake.

Ik verwijs bijvoorbeeld naar Martin Meredith, die in zijn boek ‘State of Africa’ in 2005 het volgende plaatje schetste: ‘Determined to protect their own producers, industrialised countries operate a system of subsidies and tariff barriers that have a crippling effect on African producers. The total value of their agricultural subsidies amounts to 1 billion dollars a day – $370 billion a year – a sum higher than the GDP of the whole of sub-Saharan Africa. The European subsidy for each of its cows is about $900 a year – more than the average African income; the Japanese subsidy is $2.700 per cow. Western surpluses produced at a fraction of their real cost are then dumped on African markets, undermining domestic producers. Simultaneously, African products face tariff barriers imposed by industrialised countries, effectively shutting them out of Western markets.’ (M. Meredith, State of Africa, The Free Press, London, 2005, 684). Deze oneerlijke handel is in mijn ogen reeds historische reden genoeg voor steun aan Afrika, en dit zonder te moeten teruggaan naar de periode vóór 1960.

Helemaal fraai wordt het echter als Dalrymple nagaat of er ‘morele redenen’ zijn voor ontwikkelingssamenwerking in Africa. Het gehele spectrum van mensen die op basis van morele gronden pleiten voor steun aan Africa wordt door Dalrymple gereduceerd tot de persoon van Peter Singer. Singer stelt dat moreel handelen inhoudt het maximaliseren van geluk en het minimaliseren van pijn. Dalrymple noemt dit ‘psychologisch, theoretisch en praktisch gezien even absurd’. Aan het hele morele verhaal (in casu dus Peter Singer) wordt door Dalrymple in zijn boek 5 alinea’s besteedt, waarin hij in alinea 4 Singer alvast vergelijkt met Lenin, om hem dan in alinea 5 voor de voeten te werpen: ‘Een man die beroemd werd door zijn inzet voor de dierenrechten bepleit ten slotte een politiek die in nazi-duitsland de vooroefening vormde voor de holocaust’. (Vertaling Door en door verwend, p. 217)

Dit is uiteraard een belachelijke argumentatie. Het is te makkelijk om een inhoudelijk debat uit de weg te gaan door de Holocaust erbij te sleuren: ‘Mede door de almaar toenemende belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog is de Holocaust op die manier een zeer machtig wapen geworden. Het volstaat je tegenstander er op de een of andere manier mee te verbinden en hij moet meteen opboksen tegen de verdenking een potentiële massamoordenaar te zijn. Veel verdediging of nuance is daartegen niet meer mogelijk.’ (B. De Wever, Het kostbare weefsel, Pelckmans, 2008, 53-54). De Wever heeft blijkbaar over deze passage heen gelezen toen hij de Libera! – prijs ging uitreiken aan Dalrymple, als één van de meest onverschrokken voorvechters van de vrijheid. Ofwel heeft hij het wel gelezen, maar is het niet bon ton onder zure rechtse zeurkousen om mekaar op de gapende holen in elkanders redenering te wijzen.

Maar soit, uiteraard pleit niet enkel Peter Singer voor hulp aan Africa op morele gronden. Ook Jezus Christus deed dit reeds (‘u moet net zoveel van uw medemens houden als van uzelf’, uit de parabel van de Barmhartige Samaritaan…) en velen na hem. Dus het zou al te belachelijk zijn om te veel waarde te hechten aan Dalrymple’s schrijfseltjes hierover. Mijns inziens wordt dit onderwerp gereduceerd tot 5 alinea’s omdat hij ofwel zelf weinig afweet van moraliteit en dus weinig zin heeft om erop in te gaan, ofwel omdat hij ineens haast had om zijn boek af te krijgen (want deze nonsens staat op de laatste bladzijde van het boek).

Véél belangrijker en gevaarlijker vind ik zijn argumentatie omtrent het nut en de waarde van onderwijs in Afrika. Dalrymple vindt onderwijs niet alleen onnuttig, maar ook schadelijk: Afrikanen onderwijzen verspilt schaarse middelen en leidt ertoe dat zij géén boer meer willen zijn, maar ambtenaar, waar zij kunnen frauderen om meer te verdienen. Onderwijs leidt volgens hem werkelijk nergens toe: ‘Observatie van de realiteit toont aan dat een geletterde bevolking noodzakelijk noch toereikend is om economische ontwikkeling in Afrika te bewerkstelligen, althans op dit moment. Wat noodzakelijk is, is toegang tot markten, en daarvoor kan lager, middelbaar noch hoger onderwijs in de plaats komen.’ (Vertaling Door en door verwend, p. 205) Dit is opnieuw een typevoorbeeld waarbij de anekdotische methode van Dalrymple er niet alleen voor zorgt dat hij de bal compleet misslaat, maar bovendien er voor zorgt dat zijn redeneringen tot ronduit gevaarlijke resultaten leiden. Zijn conclusies staan immers helemaal haaks op hetgeen men kan afleiden uit relevant cijfermateriaal en zijn dus, ik wik en weeg mijn woorden, verkeerd.

Martin Meredith toont in The State of Africa immers aan dat Afrika, ondanks zijn afglijdend welvaartsniveau, wel degelijk economische groeit heeft gekend. Echter heeft men de opbrengsten van deze groei nergens aan ontwikkeling of welvaartstoename kunnen besteden door de bevolkingstoename. De taart werd wel degelijk groter, maar er moesten meer mensen van eten.

Bovendien stelt Raj Patel in ‘The value of nothing’: ‘Dat wil niet zeggen dat vrouwen niet zelf over hun vruchtbaarheid zouden moeten beslissen – integendeel: de beste en enige manier om ervoor te zorgen dat het aantal geboorten in arme landen daalt, is onderwijs bieden aan meisjes.’ (Vertaling De waarde van niets, p.110) Onderwijs blijkt volgens de naakte cijfers de beste aanpak te zijn van het probleem van de bevolkingstoename. En deze bevolkingstoename is dus de voornaamste oorzaak die verhindert dat economische groei in Afrika wordt omgezet in toenemende welvaart. Onderwijs is dus van levensbelang om Afrika op het juiste spoor te krijgen...

Het lijkt mij dan ook een beetje misplaatst dat Dalrymple zijn eigen gefilosofeer een te grote draagwijdte toedicht: ‘De Uil van Minerva spreidt zijn vleugels zowaar enkel bij valavond’. T. Dalrymple & B. De Wever, Vrijheid en Oprechtheid, Pelckmans, Kapellen, 2011, 47. Immers, zoals mijn grootmoeder altijd zei: Wat baten kaars en bril, als de uil niet zien wil? Het is misschien géén Latijn, maar daarom niet minder to the point.

Dalrymple en de burgerlijke partij

2011-06-13T16:35:00.001+02:00

Theodore Dalrymple au serieux nemen is niet makkelijk. Als je bovendien ook nog eens iets leest van wat hij geschreven heeft, wordt het zelfs quasi onmogelijk.

In zijn boek ‘Spoilt Rotten’ gaat hij zogezegd de sentimentaliteit in de samenleving te lijf, hetgeen volgens hem één van de grote problemen is van deze tijd. Bij gebrek aan enig relevant cijfermateriaal om de juistheid van zijn buikgevoel te staven, bedient hij zich dan maar van het favoriete middel van de zure rechtse zeurkous: de anekdote. Het hele boek is een lachwekkende opeenstapeling van vertelseltjes die onveranderlijk een gewicht krijgen toegedicht dat hun broze inhoud onmogelijk kan dragen. Maar goed, er schijnt tegenwoordig een markt te bestaan voor rancune in boekvorm. Tot daaraan toe.

Echter gaat Theodore Dalrymple véél te ver als hij meent zijn gal te kunnen uitstorten over de slachtoffers van misdrijven en hij meent dat het nodig is om de nabestaanden van slachtoffers van levensdelicten te gaan aanvallen. Dit is gewoon laag bij de gronds.

In eerste instantie richt hij zich op het Engelse rechtssysteem, dat traditioneel de burgerlijke partij niet erkent als partij in de strafprocedure. Om hier aan te verhelpen werd het systeem van de slachtofferverklaring ingevoerd. De kritiek die hij daarop geeft is in eerste instantie juist: de verklaring mag slechts gedaan worden nadat de beschuldigde schuldig is bevonden, juist vóór de bepaling van de straf door de rechter, maar in de wet is expliciet ingeschreven dat de rechter er géén rekening mee mag houden… Het is dus inderdaad, zoals Dalrymple opmerkt, de mensen blaasjes wijsmaken om zo’n regeling in te voeren.

Anderzijds haalt Dalrymple het hele idee om slachtoffers een plaats te geven in het strafproces door het slijk: ‘Zijn dood was een ramp voor iedereen die hem kende. Dat is ongetwijfeld allemaal waar; het probleem is dat we, in deze omstandigheden, niet durven zeggen dat het moreel en juridisch irrelevant is. Erger nog, het is verwerpelijk, omdat het een fundamentele aantasting vormt van ons recht en onze beschaving’ (Vertaling Door en door verwend, p. 103). Dit is gewoonweg een belachelijke opvatting en een kaakslag voor eenieder die ooit de nagedachtenis van een slachtoffer of het leed van een familie in een proces een plaats heeft proberen te geven.

Dalrymple weet dan ook eigenlijk gewoon niet waar hij over spreekt: ‘Juist om begrijpelijke emotionele excessen te vermijden zijn in de wet procedures vastgelegd en worden processen gevoerd volgens een vast protocol. Waarom, zo kunnen we ons afvragen, werden dan plotseling die slachtofferverklaringen toegelaten tot de Engelse rechtbanken? De officiële rechtvaardiging (…) luidt dat de families van vermoorde personen vaak het gevoel hebben dat zij bij berechtingen worden buitengesloten. De slachtofferverklaring is bedoeld om iets aan dit gevoel van buitensluiting te veranderen en dat, zo mogen we veronderstellen, te vervangen dor een gevoel van betrokkenheid en deelname. In die rechtvaardiging zien we hoe het gevoel boven de rede wordt verheven. Wanneer de familie van een moordslachtoffer zich voelt buitengesloten, dan wordt dat op zichzelf als voldoende reden gezien om de procedure te wijzigen. Het is niet van belang dat een rechtbank in een beschaafde samenleving onpartijdig dient te zijn, en dat zaken als het vonnis en de veroordeling geen invloed zouden moeten ondergaan van belanghebbende partijen – om die reden worden ze nou juist overgelaten aan rechter en jury, en wordt het recht gewoonlijk als geblinddoekt afgebeeld’ (Vertaling Door en door verwend, p. 109-110).

Het recht wordt als geblinddoekt afgebeeld omdat iedereen gelijk is voor de wet, omdat het recht luistert naar argumenten en niet kijkt naar de uiterlijkheden van wie deze argumenten naar voor brengt. De advocaten dragen ook een toga om te symboliseren dat iedereen gelijk is in een rechtbank. Deze blinddoek is dus absoluut géén symbool van het feit dat slachtoffers – overigens in ons Belgisch recht een volwaardige partij – niks te zoeken hebben in een strafproces.

Als Dalrymple niet zo naar zijn eigen navel staarde, en eens een blik op de hem omringende landen wierp, dan had hij gezien dat het perfect mogelijk is om slachtoffers en nabestaanden als volwaardige procespartijen te erkennen. In België is de burgerlijke partij een volwaardige partij die mee debatteert over het al dan niet bewezen zijn van de feiten en de juiste kwalificatie die aan de feiten gegeven wordt. In België geldt immers het principe dat alle schade volledig dient vergoed te worden, en deze vragen zijn uiteraard van belang voor het vaststellen van de verantwoordelijkheid voor en de omvang van de schade. Het is dus van belang dat de burgerlijke partij zijn argumenten kan laten horen.

Bovendien is procesdeelname van belang voor het verwerkingsproces van de burgerlijke partijen – wat uiteraard niet wil zeggen dat ze per definitie gelijk hebben en krijgen. Dalrymple vindt dit allemaal nonsens: ‘In een heel ruime zin hebben rechtbanken uiteraard een therapeutische functie, maar dan voor de samenleving als geheel, en niet voor de individuen die bij een specifieke zaak betrokken zijn (…)’ (Vertaling Door en door verwend, p. 112-113). Dit is een bizarre veronderstelling, haaks op het gezond verstand. Ga maar eens vertellen aan de familieleden van de slachtoffers van Kim De Gelder of Ronald Janssen dat zij géén zaken hebben in het strafproces: het is immers het proces van de samenleving, niet van hen. Ik dacht dat we in België na het Dutroux – debacle intussen wel geleerd hadden om op een menswaardige manier met slachtoffers om te gaan, maar blijkbaar is er op dit vlak toch waakzaamheid vereist. De onzin van Theodore Dalrymple is immers maar één stem, de langzame sluipmoord op het Hof van Assisen is echter in volle gang na de verschrikkelijke Assisenhervormingswet van 2009.

Echter blijkt Dalrymple wel over de hele lijn een asociaal figuur te zijn, die niet tot enige empathie in staat is. Een burgerlijke partij in een strafproces is ‘verwerpelijk en een aantasting van onze beschaving’. Wat echter als je als aanhanger van Dalrymple braafjes wacht tot het strafproces is afgelopen en de beschuldigde veroordeeld is, en daarna een burgerlijke procedure opstart tot het verkrijgen van schadevergoeding? Ook deze aanpak vindt géén genade bij Dalrymple. Verder in het boek schrijft hij immers over burgerlijke zaken met betrekking tot schadevergoeding, waarbij hij de slachtoffers afschildert als per definitie oplichters en profiteurs, vanzelfsprekend aan de hand van een anekdote van een zaak waarbij hij betrokken was en zonder enig relevant onderzoek dienaangaande: ‘In mijn naïviteit dacht ik dat de zaak hiermee wel was afgedaan (…). Maar ik vergiste me, want ik had géén rekening gehouden met de oneerlijkheid van het recht. (…) Ik hoef u niet te vertellen dat dit rechtsbeginsel neerkomt op een openlijke uitnodiging tot fraude; en misschien moeten we eigenlijk wel zeggen dat het fraude legaliseert’ (Vertaling Door en door verwend, p. 184).

De man zijn ongefundeerde opvattingen en zure oproepen tot asocialiteit dragen dan ook bijzonder weinig bij in een debat over de problemen in de samenleving. Eerder dan een diagnose te stellen zijn ze eerder zelf symptomatisch te noemen.

Armoede

2011-05-25T16:17:00.003+02:00

Zeer interessant opiniestuk van Yves Desmet. Ik denk dat het inderdaad tijd is, dat we eens een beleid gaan voeren op basis van cijfers, op basis van wat werkt. Véél te véél wordt er een beleid gevoerd op basis van een onderbuikgevoel, dat armen en sociaal zwakkeren zelf verantwoordelijk zijn voor hun maatschappelijk debacle. 'Responsabilisering' heet dat in rechts politiek gewauwel. Fuck you, is dit vertaald naar de praktijk.

Wat mij het meest tegen de borst stoot, is dat het resultaat van het activeringsbeleid van de laatste jaren is geweest, dat mensen gedwongen werden een job aan te nemen die hun niet in staat stelt om fatsoenlijk in hun levensonderhoud te voorzien... Dit beleid ondermijnt dus keihard de al beperkte onderhandelingspositie aangaande verloning van de kansarmen op de arbeidsmarkt. Ik denk dat de SP.a dan ook niet ver moet gaan zoeken waarom haar kiezers gefrustreerd zijn afgehaakt: omdat de partij hen de facto al véél eerder in de steek heeft gelaten. Modieuze brilletjes helpen niet om mensen te overtuigen die je eerst en vooral, met je eigen beleid, keihard in de zeik hebt gezet.

Het land is moe

2011-04-26T13:52:00.002+02:00

Voor iedereen die geïnteresseerd is in linkse politiek, kan ik een geweldig boek aanraden. 'Ill fares the land' oftwel 'Het land is moe' van de vorig jaar overleden Amerikaanse schrijver Tony Judt.

Het boek is een scherpe analyse van de 'ruk naar rechts' die de politieke besluitvorming en de samenleving de vorige dertig jaar gemaakt hebben. Judt geeft zijn visie op de kernwaarden van de sociaal-democratie, en stelt vast dat die helemaal niet overeenstemmen met de 'kernwaarden' van bijvoorbeeld 'New Labour'. Ik denk dat dit een zeer interessant boek zou zijn om Erik De Bruyn en Caroline Gennez eens over gedachten te laten wisselen. Misschien dat ze dan vaststellen waar het schoentje wringt.

Spoiler warning ahead: Caroline Gennez, en de halve socialistische partijtop, is helemaal geen socialiste, maar een links-liberale... Ook het ABVV moet dit boek maar eens ter harte nemen, want het zou een zicht kunnen geven op de frustrerende relatie die de vakbond al enige decennia onderhoud met de SP.a.

Peter Verpoorten nieuwe voorzitter Groen! Herentals

2011-04-06T18:39:00.001+02:00

De persmededeling van Groen! Herentals:

Op 30 maart gaf Barbara Caerels de fakkel door als voorzitster van Groen! Herentals. De functie was voor haar niet langer te combineren met haar beroepsbezigheden en gezinsleven. Zij werd opgevolgd door Peter Verpoorten.

‘Ik wil Barbara bedanken voor haar gedrevenheid en haar inzet voor de levenskwaliteit in Herentals, vooral op het vlak van mobiliteit en verkeersveiligheid. Ik zal mijn best doen om de door haar uitgezette lijn verder te zetten’ zegt nieuwbakken voorzitter Peter Verpoorten.

‘Tegelijk wil ik een oproep doen aan alle burgers die bezorgd zijn om de levenskwaliteit in Herentals om met ons op weg te gaan naar de gemeenteraadsverkiezingen van 2012. Herentals verdient immers beter dan het ‘slaap allemaal maar lekker verder’ - beleid van SP.a en CD&V. Het bestuur laat werkelijk alles op zijn beloop: mobiliteit, wonen, ondernemen, onderwijs,… Op die manier is het ieder voor zich in Herentals, en het bestuur geeft nooit thuis. Wij willen deelnemen aan een bestuur dat op een professionele manier werkt, en een beleid voert gesteund op visie, deskundigheid en overleg. Dit ontbreekt volledig.’

Peter is 30 jaar, afkomstig uit Limburg en was reeds jarenlang actief binnen Groen! Limburg, waar hij onder meer lokaal voorzitter en provinciaal bestuurslid is geweest. Hij is strafrechtsadvocaat en heeft een advocatenkantoor samen met zijn vrouw, Bieke Verhaegen. Samen kregen ze op 22.03 hun eerste zoontje, Lucas.

Respect

2010-10-11T16:13:00.002+02:00

Ik mis respect in de huidige regeringsonderhandelingen. Respect voor elkaar als onderhandelingspartner, respect voor de burger, respect voor het gezond verstand.

Wat ik eerst en vooral onbegrijpelijk vind, is dat men de fout van Yves Leterme van 2007 nu gewoon opnieuw, zonder nadenken herhaalt:

Leterme vond géén vertrouwen voor zijn regering, omdat hij éérst een akkoord wou over staatshervorming en Brussel-Halle-Vilvoorde. In regeringsonderhandelingen die, of je het nu leuk vindt of niet, vooral een machtsspel zijn, kan géén vertrouwen ontstaan dat voldoende draagkrachtig is voor zo'n zware hervormingen. Iedereen is daardoor extreem geïrriteerd, en er is uiteindelijk geen enkel resultaat. Bovendien zit de regering op zijn gat en wordt er géén beleid gevoerd.

Vorm eerst een regering, en laat die werken, en start dan daarnaast met diepgaande onderhandelingen over uw staatsstructuur. Dit schept vertrouwen, aangezien je niet de indruk wekt dat je je electoraal gewicht gebruikt om jouw mening door de strot van anderen te duwen. Dit is uiteraard nefast in iets delicaats als het functioneren van je staat. Daar dient gezocht te worden naar de beste oplossing. Dit kan uiteraard niet als dit deel uitmaakt van het machtsspel van de regeringsvorming. Vroeger is dit bij de staatshervormingen nooit zo op de spits gedreven.

Mijn suggestie: Di Rupo vormt een olijfboomcoalitie (christen democraten/socialisten/groenen), en start een onderhandeling over de staatshervorming en aanverwante dossiers, waarbij N-VA, MR en VLD aan tafel schuiven. Dan zijn we ten minste vertrokken. Plan B, indien Di Rupo verstek laat gaan: dan vorm ik de regering zelf wel. Ik ben beschikbaar.

Enig probleem bij deze ontkoppeling: de N-VA is mijns inziens niet uit op een akkoord, maar op het verder blokkeren van de hele boel. Dat doen ze sinds 2007, en is hun succesrecept. Dit beleg duurt ondertussen meer dan drie jaar, en iedereen begint nerveus te worden. En hoe nerveuzer iedereen wordt, hoe meer de N-VA hoopt dat het land - per ongeluk & zonder enig democratisch draagvlak - uiteenvalt...

Daarom eis ik als burger dus meer respect.

Maar er is hoop: nu de Rode Duivels wonnen tegen Kazachstan, dan gloort er licht aan het einde van de tunnel.

Verkiezingszondag

2010-06-14T14:44:00.005+02:00

Ik ben gisteren met de hondjes gaan wandelen. Had géén zin in het zegerondje van Bart De Wever. Daarna DVD gekeken. Zo werd het toch nog een leuke dag.

Mijn eerste vaststelling is dat de eeuwenoude politieke waarheid wordt bevestigd: je kan de verkiezingen niet winnen op een thema van een andere partij... CD&V en VLD hebben hun eigen kiezers naar de N-VA gejaagd met hun communautaire geleuter. Elke uitspraak die ze deden, elk initiatief dat deze partijen namen omtrent wereldprobleem nummer 1 BHV heeft hun eigen kiezers in bosjes naar de N-VA gejaagd. Als je maar lang genoeg een non-probleem oprakelt, dan geloven de mensen op den duur dat dat echt belangrijk is. Op het CD&V partijbureau mogen ze vooral niet vergeten Michel Doomst in de bloemetjes te zetten. Bedankt Michel, voor het slechtste historische resultaat ooit! Als de CD&V deze communautaire zever nog één legislatuur voortzet, bestaat ze niet meer. Ik nodig bij deze reeds alle ACW'ers uit om bij Groen! te komen.

Tweede vaststelling is dat géén enkele N-VA'er na de uitslag de verkiezingen ongrondwettig noemde. Beste vrienden uit de media die in dit non-verhaal zijn meegegaan: you've been played like a two dollar banjo. Wie heeft een verkiezingscampagne nodig, als de media je toch hypet? Bart De Wever hoort nu thuis in het rijtje Steve Stevaert, Yves Leterme, JM Dedecker en speculaasijs. Allemaal andere mediahypes, gelukkig allemaal passé intussen. Gelukkig is de media stilaan al op zoek naar hun nieuwe chouchou. Grote kanshebber in mijn ogen is Alexander De Croo. Caroline Gennez ligt daar echt te slecht voor in de markt.

Derde vaststelling: Groen! heeft het relatief goed gedaan. Eén zetel bijgewonnen en Eva Brems verkozen, voor wie ik een grote boon heb. Goed gewerkt, in een moeilijk politiek klimaat.

Nog meer bedriegers DS 06.05.2010

2010-05-06T15:53:00.003+02:00

De vleiers en de loopjongens mogen weer rekenen op een royale beloning: een parlementair mandaat. En dan maar klagen dat het parlement niet werkt... Niet voor ons, toch. Wel voor de partijbonzen die hun hulpjes hebben afgevaardigd, met dank aan het kiessysteem. Throw the bums out!

Het zit er bovenarms op in de West-Vlaamse afdeling van de N-VA. Vlaams minister Geert Bourgeois wordt normaal gezien op 13 juni lijsttrekker voor zijn partij in die provincie.

(...) Ook omdat Bourgeois geen enkele ambitie heeft om ook echt in de Kamer te gaan zetelen. De Vlaamse minister heeft zijn woordvoerder en stadsgenoot Bert Maertens als opvolger naar voor geschoven.

Op het kabinet-Bourgeois wordt geen commentaar gegeven op de zaak. Officieel is er nog niets beslist over de lijsten in West-Vlaanderen, klinkt het. De N-VA-partijraad heeft vanavond het laatste woord.

Bedriegers

2010-05-05T18:00:00.002+02:00

Ik zal eerlijk zijn: ik haat Siegfried Bracke. Ik haat de N-VA. Da's dus een match made in heaven. De verpersoonlijking van de zelfvoldane vooringenomenheid op televisie wordt lid van de partij van de zelfvoldane vooringenomenheid. Eerste frustratie: men laat Bracke uitspreken tijdens interviews. Iets wat hij zelf nooit gunde aan de mensen die hij interviewde. Soit. Opgeruimd staat netjes. Gelukkig zullen we de architect van de verkleutering van de Vlaamse politieke televisie niet meer terugzien als 'journalist'. Tussen aanhalingstekens. Iedereen vindt het blijkbaar normaal dat die kerel vorige week vrijdag nog interviews doet als zogezegd onafhankelijk journalist, en dan maandag aankondigt om over te stappen naar een extremistische bende die het land probeert kapot te maken. Wanneer heeft hij dat beslist? Dit weekend? Ga toch weg. Die oplichter zit daar natuurlijk al véél langer mee in zijn hoofd, en met die verborgen agenda mag die kerel rustig, op kosten van de belastingbetaler, zijn propaganda spuien op TV... Bedrieger.

Net als Ingrid Lieten trouwens. Mevrouw Lieten zal de kamerlijst van de SP.a in Limburg trekken, zonder enige interesse om daadwerkelijk een mandaat op te nemen als kamerlid. Het is van dit soort laag bij de grondse bedriegerij dat democratie naar de kloten gaat.

Ik heb het reeds eerder gezegd, en ik zal het blijven zeggen: throw the bums out!

Zeurpietmuis

2010-04-15T17:54:00.002+02:00

Dick Advocaat stapt op als bondscoach. Jammer, maar niet ongebrijpelijk. Dick wordt al maanden opgevrijd door de Russische voetbalbond, die hem naar verluidt 20x zijn salaris van de Belgische voetbalbond aanbiedt. 600.000 euro per jaar is schitterend, 12.000.000 euro per jaar is quasi onweerstaanbaar, dat begrijpt ieder zinnig mens.

Spijtig genoeg is dit voor de meeste jandoedels weer een excuus om te beginnen zeuren over de onbekwaamheid van de Belgische bond. Vreemd. Immers, als iemand zo véél geld op tafel legt voor jouw trainer, dan zou je toch denken dat de bond fantastisch werk heeft geleverd door die trainer in eerste instantie te weten binnen halen?

Dick Advocaat is wereldklasse. Jammer dat we hem niet hebben kunnen houden, maar dat zijn de wetten van het voetbal tegenwoordig. De Belgische Bond daarentegen moet maar één conclusie trekken: goed bezig, en op zoek naar een nieuwe internationale toptrainer.

Rechtbank

2010-03-14T15:44:00.001+01:00

24 maanden cel gevorderd voor drugsgebruik in bijzijn van kinderen

Nieuwsblad - zaterdag 13 maart 2010

VOSSELAAR/BEERSE - De broers Eric L. (39) uit Vosselaar en Mike L. (37) uit Beerse hoorden gisteren 24 maanden celstraf tegen zich vorderen. Het stoorde het Openbaar Ministerie mateloos dat de jongste ook drugs gebruikte in aanwezigheid van zijn kinderen van twee en drie jaar.
Eric L. verscheen gisteren aangehouden voor de strafrechter. Zijn broer werd begin deze maand op vrije voeten gesteld. Een kennis, Waltherus A. uit Vosselaar, is sinds enkele maanden met de noorderzon verdwenen. Tegen hem vorderde het parket 30 maanden cel.

Op 19 januari gingen de speurders over tot een huiszoeking bij Mike L. Ze vonden in zijn woning restanten van cocaïne en speed. Op de zolder bij Eric L. troffen ze een zakje speed aan, evenals grondstoffen om vloeibare xtc mee te brouwen. Eric L. beweerde dat de producten van Waltherus A. waren. Hij zou een tijdlang op de zolder hebben gewoond.

Het Openbaar Ministerie beschuldigde het drietal niet alleen van het bezit, maar ook van de handel in verdovende middelen. De verdediging meende dat er geen bewijzen waren van drugshandel. ‘Mijn cliënt heeft drugs gebruikt, maar heeft zijn kinderen nooit in gevaar gebracht', zei meester Peter Verpoorten, de raadsman van Mike L. ‘Hij heeft intussen ingezien dat hij zich als een goede huisvader moet gedragen.

'Het vonnis valt op 26 maart. (IMA)

Europa berispt Vlaanderen over fijn stof (DS 23.11.2009)

2009-11-23T12:33:00.003+01:00

Nu moet je mij eens uitleggen hoe het komt, dat in de kop van dit artikeltje 's morgens 'Vlaanderen' een berisping krijgt, terwijl een koppel uur later dit ineens is veranderd in België? Onze pers doet dus rustig verder met alle negatief nieuws op de federale mouw te spelden, ook al is Vlaanderen verantwoordelijk...

Samen met zeven andere landen (Oostenrijk, Denemarken, Griekenland, Frankrijk , Hongarije, Slovakije en Roemenië) kreeg België een eerste officiële waarschuwing omdat het de norm voor fijn stof (PM10) niet haalt. Die luchtkwaliteitsnorm trad in werking in 2005. Heel wat landen vroegen uitstel tot juni 2011. Maar dat uitstel werd alleen verleend als ze voldoende konden aantonen dat ze ook echt inspanningen doen om de normen tegen 2011 te halen, en voor België is dat niet het geval.

'Luchtvervuiling heeft een belangrijke invloed op de menselijke gezondheid en duidelijke normen zijn nodig om de bevolking beschermen. Ik roep de acht landen op om hier iets aan te doen. Gezondheid is een topprioriteit. Ik kan niet toestaan om langer te wachten', zei de eurocommissaris voor Milieu, Stavros Dimas.

Fijn stof wordt vooral veroorzaakt door de transportsector, door uitstoot door de industrie en door de verwarming van huizen. Fijn stof kan astma, longkanker en cardiovasculaire problemen veroorzaken. België kan nu, net als de andere zeven landen, voor het Europese Hof van Justitie worden gedaagd. De Europese Commissie kan het hof vragen om ons land een boete op te leggen.

Volgens minister van Leefmilieu Joke Schauvliege (CD&V) ligt de slechte luchtkwaliteit vooral aan grensoverschrijdend fijn stof en werd dat ook door de Europese Commissie erkend. Ze verwijst naar het Actieplan Fijn Stof van 2005, dat nu verder wordt uitgevoerd en aangevuld. Voor de stad en de haven van Antwerpen zijn diverse werkgroepen actief, en ze kondigt aan dat het overleg met het Gents Havenbedrijf opgestart zal worden voor de Gentse kanaalzone.
Schauvliege erkent dat een groot knelpunt de verdieselijking van het Vlaamse wagenpark is. Diesels worden in Vlaanderen nog steeds gepromoot door de gunstige dieselprijs en de premie bij de aankoop van diesels met een lage CO2-uitstoot. Hoewel diesel heel belastend is voor het fijn stof en stikstofdioxide. 'Ik zal dan ook een krachtig signaal richten naar en overleg plegen met de federale overheid', zegt Schauvliege.

Kustgebied van België meest vervuilde van EU (HBVL)

2009-06-16T19:10:00.001+02:00

De kust is altijd Vlaams in het Belang van Limburg, behalve als het over dit soort zaken gaat.

Nergens in West-Europa is de kust zo vervuild als in België. In de hele Europese Unie zijn enkel de zwemzones in Roemenië meer vervuild. Dat blijkt uit gegevens van het Europese Milieuagentschap voor het jaar 2008. Volgens de huidige milieunorm stelt het water aan de kust het goed, maar volgens de toekomstige en verstrengde Europese normen is het zeewater aan de Belgische kust enorm vervuild en is het ongezond om er in het zwemmen. Volgens deze standaard voldoen slechts zes van de 40 onderzochte badplaatsen aan de strengere hygiënenorm.
Die nieuwe norm zal vanaf 2015 gehanteerd worden door de EU. De overheid zal dus tegen dan een tandje moeten bijsteken om de badplaatsen properder te krijgen. De voornaamste reden waarom we het plots zoveel slechter dan volgens de nieuwe normen is voornamelijk te vinden in onze smalle kuststrook. "Op een lengte van 65 kilometer monden relatief veel vervuilde waterwegen in de zee uit", zegt Mie Van den Kerckhove, woordvoerster van de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) in De Standaard.
Ook het feit dat er zich weinig natuurgebieden bevinden tussen de zee en het binnenland speelt in ons nadeel. Volgens Van den Kerckhove is er echter geen reden tot paniek. De minimumnormen voor de gezondheid van de bader halen we wel.

Worst

2009-06-11T17:27:00.002+02:00

Pascal Smet is verraden door Groen! Zo vindt hij zelf toch. Het gaat hem uiteraard om het programma. Het programma van SP.a zou volgens hem quasi - identiek zijn aan dat van Groen! Hij begrijpt dan ook niet dat Groen! ingaat op de uitnodiging van VLD om een regering in Brussel te vormen. Waarbij onze partij tot grote verbazing van de groenen programmatorisch kreeg wat ze vroegen. `Zo'n grote verbazing is dat mijns inziens nu ook weer niet, nu de VLD zich op alle vlakken rept om niet uit de regeringen gekegeld te worden. In Brussel hebben ze het initiatief, maar weet Guy Vanhengel goed genoeg dat, als hij dat zou verspelen, zijn kans verkeken is. De VLD heeft dan ook een goed aanbod gedaan, om het Groen! programma voor een groot deel in beleid om te zetten.

Pascal Smet zou daar blij mee moeten zijn. Het Groen! programma is toch ook zijn programma... Neen, het zit uiteraard véél dieper dan dat. Het draait om de worst. Pascal is zijn postje kwijt. En dat is natuurlijk hoogverraad voor een socialist. Pascal, it takes one to know one. En zoals Helmut Kohl al wist: het is makkelijker een hond langs een hotdogbarak te krijgen, dan een socialist langs een zak geld.

Formatie

2009-06-09T19:23:00.003+02:00

Géén enkele CD&V'er kan toch ernstig wensen dat zijn partij opnieuw met de N-VA in zee gaat. Zolang als het kartel duurde heeft de CD&V de indruk gegeven dat de N-VA de baas was, en zij als hondjes aan de Vlaams - nationalistische leiband moesten lopen. De N-VA genoot van de crisissfeer en heeft er alles aan gedaan om deze zo lang mogelijk te rekken, kost wat kost. De CD&V heeft er quasi haar reputatie bij ingeschoten, en het is mijn vermoeden dat de terugkeer naar de stabiliteit, door het dumpen van de N-VA, hetgene is dat hun reputatie gered heeft en de mooie verkiezingsuitslag van zondag heeft meegebracht. Niemand zit te wachten op een nieuw rondje crisis en spierballengerol.

Al doen ze hun politieke tegenstanders natuurlijk wel een mooi cadeau door de onmogelijke spreidstand van het kartel terug boven te halen. Dat de kiezers héél duidelijk zien dat Leterme en zijn crisis géén éénmalig ongelukje was, en dat je de C D&V niet langer kan betrouwen.

Politiek gezien is dat een verhaal waar we mee kunnen werken. Al heb ik zo hard géén zin in nog meer van dat gelul. Twee jaar zijn méér dan genoeg geweest. Misschien dan toch maar zo'n impotente tripartite.

Bugger

2009-06-08T19:21:00.002+02:00

Jeetje. Het is precies even geleden dat ik nog tijd gevonden heb om iets te posten. Hopelijk niet mijn schuld dat de kiezer het noorden kwijt is. Want laat ons eerlijk zijn: de uitspraak dat de kiezer altijd gelijk heeft, gaat maar op zolang hij niet op Stefaan De Clerck en zijn kornuiten stemt. Bugger.

Mijn partij komt uit de lucht vallen: de kiezer kiest voor het status quo... Beetje jammer dat ze dat niet voor de verkiezingen hebben ingezien. Uiteraard kiest de kiezer voor 'status quo'. Alleen noemt die kiezer dat voor zichzelf stabiliteit en zekerheid. Better the devil you know, then the devil you don't. Ik vond het in dat opzicht dus ook niet zo'n geweldige keuze dat Groen! als campagnethema 'de groene big bang' had. Reuze - ontploffingen op maatschappelijk vlak zijn niet zo wervend bij een kiespubliek dat naar stabiliteit snakt.

Ik zeg het nog een keer, jongens: de volgende keer als we met een das op een affiche gaan staan, doen we het voor echt. En niet voor te lachen. De kiezer lust ons programma wel, alleen is het aan ons om hem tegelijk stabiliteit en zekerheid te bieden. Verandering, ja, revolutie, nee. Laat ons de kiezer overtuigen dat de overheid bij ons in goede handen is, en dat hij staat op ons kan maken op moeilijke momenten. Daar kunnen we toch al eens een keer een das voor aandoen.

Internering

2008-11-20T16:50:00.001+01:00

Op mijn verzoek tot vernietiging heeft het Grondwettelijk Hof op 06.11.2008 een aantal bepalingen van de nieuwe interneringswet vernietigd. De regering heeft de wet intussen uitgesteld tot 2012, maar toch is dit een belanrijke symbolische overwinning voor de geïnterneerden. Het arrest vindt je hier.

Rechtbank

2008-11-20T16:48:00.000+01:00

Een vonnis uit één van mijn zaken haalt de krant. Mijn cliënt was de beklaagde.

06/11 Celstraf voor Lummenaar die 12-jarige jongen verkrachtte (HBVL)

De Hasseltse correctionele rechtbank heeft een Lummenaar (52) tot een celstraf van 36 maanden veroordeeld, waarvan de helft met voorwaardelijk uitstel, en een boete van 2.750 euro. De man had tussen november vorig jaar en februari dit jaar een twaalfjarige buurjongen geregeld verkracht en aangerand.
De jongen kwam op een dag huilend thuis en vertelde wat hem overkomen was. Tijdens het onderzoek gaf de Lummenaar toe dat hij geregeld seks heeft gehad met het kind. De rechters noemen de feiten in het vonnis “maatschappelijk onaanvaardbaar” en bestempelen ze als “immoreel gedrag”.
Als de Lummenaar wil genieten van het uitstel, moet hij zich laten begeleiden en behandelen in een gespecialiseerde instelling.

Trainwreck

2008-09-26T16:32:00.000+02:00

Een kort fragment uit een interview dat Sarah Palin, de Republikeinse kandidaat vice - president, had met Katie Couric (de lokale Martine Tanghe) van CBS Evening News. Palin is sinds 1,5 jaar gouverneur van Alaska, een staat met evenveel inwoners als de provincie Limburg. Daarvoor was ze slechts een zestal jaren burgemeester van een dorp met 8000 inwoners. Het fragment gaat over het feit dat Palin, wanneer men haar vroeg of ze wel genoeg ervaring had met het buitenlands beleid, verwees naar het feit dat Alaska een grens had met Rusland. Dat dit de overkant van de ijzige Beringstraat is, met Siberië aan de overkant, deed haar sérieux geen goed.

COURIC: You've cited Alaska's proximity to Russia as part of your foreign policy experience. What did you mean by that?

PALIN: That Alaska has a very narrow maritime border between a foreign country, Russia, and on our other side, the land-- boundary that we have with-- Canada. It-- it's funny that a comment like that was-- kind of made to-- cari-- I don't know, you know? Reporters--

COURIC: Mock?

PALIN: Yeah, mocked, I guess that's the word, yeah.

COURIC: Explain to me why that enhances your foreign policy credentials.

PALIN: Well, it certainly does because our-- our next door neighbors are foreign countries. They're in the state that I am the executive of. And there in Russia--

COURIC: Have you ever been involved with any negotiations, for example, with the Russians?

PALIN: We have trade missions back and forth. We-- we do-- it's very important when you consider even national security issues with Russia as Putin rears his head and comes into the air space of the United States of America, where-- where do they go? It's Alaska. It's just right over the border. It is-- from Alaska that we send those out to make sure that an eye is being kept on this very powerful nation, Russia, because they are right there. They are right next to-- to our state.

Herfst

2008-09-22T11:57:00.000+02:00

Het nieuwe gerechtelijke jaar is begonnen, het nieuwe schooljaar is begonnen, het nieuwe voetbalseizoen is begonnen - werk genoeg voor een arme blogger als mijzelf om een tijdje in het bos te zijn verdwenen.

In dat bos kon je dan ook reeds vaststellen wat vandaag officieel door de weergoden bekrachtigd wordt: het is herfst. Herfst is een heerlijk seizoen. Beetje melancholisch, met knisperfrisse lucht en een vuurwerk van prachtige kleuren. Maak genoeg tijd voor de natuur, en voor elkaar, zou ik zeggen. Het leven is al druk genoeg. Soms moeten we een beetje beter naar de seizoenen luisteren. En de natuur maakt zich klaar voor een dutje.

Leefbaarheid

2008-07-31T11:07:00.000+02:00

Ik ga heel eerlijk zijn. Van artikels als dit wordt ik misselijk. Het is niet dat dit wereldschokkende onderzoeksresultaten zijn - dit is iets wat reeds 50jaar algemeen geweten is. De reden dat die non - ferrofabrieken in eerste instantie in de Kempen gezet werden is omdat de boerkes daar toch niks durfden zeggen over de vervuiling. Men wist dus al van het prille begin dat die smeerlapperij de leefbaarheid van de streek zou aantasten. Anders had men ze wel in Gent of Antwerpen gezet.

Maar het meest degoutante vind ik nog dat, zelfs vandaag de dag, de Kempenaars als tweederangsburgers worden behandeld. Er wordt niks, maar dan ook niks aan de historische vervuiling gedaan. Integendeel. In Limburg moet er nog industrie bijkomen van onze Vlaamse regering. Het hele ENA - project (economisch netwerk albertkanaal) is niet meer dan het hedendaagse equivalent van het afwentelen van de grootste vuiligheid op de Kempen, zoals honderd jaar geleden.

Gelukkig houden onze krachtdadige ministers zich wel bezig met de echte problemen van onze 'eersterangsburgers' in Brabant - het probleem Brussel - Halle - Vilvoorde. Als er terloops in de Kempen doden vallen, is dat zeker géén reden om het zwaardere dossier BHV opzij te schuiven.

Ik hoop dat de mensen in de Kempen beseffen dat Groen! de enige partij is waar ze op kunnen rekenen om aan hun zijde te vechten voor de leefbaarheid van hun streek. En ik hoop dat ze dat goed beseffen in het stemhokje volgend jaar.

Inwoners Noorderkempen sterven vroeger door cadmium (DM, 30.07.2008)

Bij inwoners van de Noorderkempen die rond voormalige en nog actieve non-ferrofabrieken wonen, werd voor de periode 1985 tot 2007 een verhoogd risico op een voortijdig overlijden vastgesteld. Het risico op een voortijdig overlijden lag bij hen twintig procent hoger. Als enkel de groep van kankersterften wordt bekeken, stijgt het risico zelfs met veertig procent.

Dat blijkt uit nieuwe onderzoeksresultaten die door de Belgische professoren Jan Staessen (KULeuven) en Harry Roels (UCL) in het vakblad "Environmental Health Perspectives" gepubliceerd werden. De onderzoekers stellen bovendien vast dat er geen drempelwaarde bestaat waaronder er geen verhoogd risico op voortijdige sterfte is. De professoren leiden dit af uit de resultaten van de onderzochte personen uit Balen, Mol, Lommel, Overpelt en Neerpelt die binnen een straal van twee kilometer rond de non-ferrofarieken woonden en uit de resultaten van de testpersonen uit Hechtel-Eksel die in een gebied wonen met een lagere cadmiumblootstelling.

Eerdere onderzoeken bij deze personen wezen al uit dat cadmiumblootstelling kan leiden tot gestoorde nierfuncties, botontkalking, het frequenter voorkomen van fracturen en een viermaal verhoogd risico op longkanker. "Zelfs lang na de sluiting van zink-cadmiumsmelterijen veroorzaakt het cadmium dat omwonenden via de mond of de longen in het lichaam krijgen, gezondheidsrisico's", zo stellen de onderzoekers.

De wetenschappers roepen de overheid op om in aanvulling van het Vlaamse Cadmiumplan in een versneld tempo cadmium in de besmette zones te ruimen. Ze pleiten er ook voor om de preventiecampagnes bij de omwonenden op te voeren en aan verdere monitoring van de cadmiumblootstelling bij de omwonenden te blijven doen. (belga/eb)

Vaandelvlucht

2008-07-15T17:05:00.001+02:00

Op een Jean – Luc Dehaene moeten we niet rekenen. Noch op een Wilfried Martens. Geen Gaston Eyskens, geen Marc Eyskens. De CD&V is niet langer de partij van de grote heren. De partij die het land kon leiden, en die ook niet bang was om die leiding te nemen.

Nee, we zitten met een CD&V die de leiding opeist, om er dan niets mee te doen. De ‘partners’ worden gekleineerd, afgedreigd. De CD&V is geen leider, maar een bullebak. De leiding nemen impliceert immers het zoeken naar een oplossing, met respect voor de gesprekspartners.

Onder Yves Leterme is dit onmogelijk gebleken. Als Yves zijn goesting niet kreeg, was het ‘crisis’. Leterme heeft tijdens deze onderhandeling nooit kunnen wegsteken dat hij zijn huiswerk niet gemaakt had. Hij heeft nooit begrip getoond voor de electorale situatie van zijn natuurlijke bondgenoten, de franstalige zusterpartij CDH. Leterme heeft nooit de situatie van het CDH willen begrijpen – niet bij de Lambermontakkoorden in 2001 en niet nu. En daar is het uiteindelijk misgelopen.

De CD&V is niet langer in staat om de keuze te maken tussen enerzijds de leiding van het land nemen, met het zoeken naar een consensus en het zoeken naar compromissen dat daar bij hoort, en anderzijds haar electorale strategie, die haar koppelt aan een niet – levensvatbare extremistische splintergroepering.

Elke toegift is immers een potentiële breuk met de N-VA, en die breuk, die op termijn onvermijdelijk is, wil de partij CD&V zichzelf niet vernietigen, durfde men niet langer maken.

De huidige politieke crisis is dan ook géén regimecrisis, zoals sommigen al te gretig willen laten uitschijnen, maar een identiteitscrisis van de CD&V. De CD&V creëerde het probleem, doch haar kopmannen waren te impotent en te incompetent om het probleem op te lossen. De hete aardappel werd dan maar doorgeschoven naar de koning.

Leterme kan het gewoon niet. Te arrogant, te weinig bekwaam, te weinig menselijkheid vooral. Geen man die klaar was voor de job. Veel geblaat en uiteindelijk verbijsterend weinig wol.

De capitulatie van de CD&V voor de problemen die ze zelf creëerde is echter de totale ontluistering van het sterke merk dat de CVP ooit was. Leterme kan het niet, dat was snel duidelijk, maar dat de partij hem niet tot een oplossing wist bij te sturen, is eigenlijk onbegrijpelijk.

Vooral als je ziet wat CD&V nu eigenlijk in handen heeft: niets. Geen enkel resultaat om mee naar de kiezer te gaan. En de chaos en het geruzie die onder haar ‘leiderschap’ heersten het afgelopen jaar, zijn de verloochening van elke verkiezingsbelofte die men gedaan heeft - ‘Respect’, ‘Goed bestuur’.

De CD&V’ers denken dat ze gewonnen hebben omdat ze bij hun vaandel gebleven zijn. Zij dwalen. Het vaandel van de N-VA hebben ze trouw gediend… Maar hun eigen CVP / CD&V - vaandel, van menselijkheid, respect en goed bestuur, daar schiet niks meer van over…

Leve Tijl!

2008-07-10T10:09:00.000+02:00

De laatste maanden komt er eindelijk wat meer erkenning voor een jonge gast met het hart op de juiste plaats: Mario Roymans, beter gekend als Tijl van Limburg. Is het omdat hij totaal onzelfzuchtig probeerde andere mensen te helpen, dat hij in deze superkapitalistische en egoïstische tijd weer mensen aanspreekt? Ik hoop het. Veel van onze medeburgers kunnen iets leren van de kerel.

05/07 Kortfilm ‘Tijl van Limburg’ op TVL

Normaal geeft het TVL-programma ‘Opinie’ duiding en achtergrond bij de politieke actualiteit, maar omdat het vakantie is, staat er dit keer een lichter onderwerp op het menu: de zaak van ‘Tijl van Limburg’. Thomas Beerten (21) uit Koersel maakte daarover een kortfilm en die zal integraal getoond worden.
In het gesprek met de regisseur worden enkele elementen uit het dossier uitgelegd. Patrick Leemans ging ook praten met gouverneur Steve Stevaert, die in 1971 toevallig in hetzelfde restaurant werkte waar ook Mario Roymans, alias Tijl van Limburg, werkte toen hij internationaal nieuws werd door zijn roof van ‘De Liefdesbrief’ van Vermeer. Zijn nobel doel: geld ronselen voor ‘de goede zaak’ van de Pakistaanse vluchtelingen.

Thomas Beerten heeft een fantastische cast kunnen samenstellen. De titelrol wordt gespeeld door Steve Aernouts, de blinde jongen uit ‘Any Way The Wind Blows’ en de gehandicapte Waalse jongen uit ‘De Indringer’. Greg Timmermans, die de hoofdrol had in ‘Ben X’, speelt een krantenjournalist en Veerle Baetens, bij tv-kijkers bekend als ‘Sara’, speelt de kok van hotel-restaurant Soetewey.

Yves, als ik jou zie ben ik niet meer te besturen

2008-07-02T16:31:00.000+02:00

Uit het Belang van Limburg. Belgisch surrealisme op z'n best.

Energiebeleid

2008-06-24T10:25:00.000+02:00

Terwijl onze politici nog steeds in de zandbak aan het spelen zijn, gaat de politiek in de rest van de wereld uiteraard gewoon door. In de VS is er een stevig spelletje armworstelen aan de gang in het parlement, nu men inziet dat het energiebeleid van idioten als - goh, ik noem er een paar willekeurige - George Bush, Kris Peeters en Jean - Marie Dedecker, compleet nergens op slaat. Ik geef u hieronder een open brief mee van Thomas Friedman in de New York Times.

Mr. Bush, Lead or Leave

By THOMAS L. FRIEDMAN
Published: June 22, 2008 (NY Times)

Two years ago, President Bush declared that America was “addicted to oil,” and, by gosh, he was going to do something about it. Well, now he has. Now we have the new Bush energy plan: “Get more addicted to oil.”

Actually, it’s more sophisticated than that: Get Saudi Arabia, our chief oil pusher, to up our dosage for a little while and bring down the oil price just enough so the renewable energy alternatives can’t totally take off. Then try to strong arm Congress into lifting the ban on drilling offshore and in the Arctic National Wildlife Refuge.
It’s as if our addict-in-chief is saying to us: “C’mon guys, you know you want a little more of the good stuff. One more hit, baby. Just one more toke on the ole oil pipe. I promise, next year, we’ll all go straight. I’ll even put a wind turbine on my presidential library. But for now, give me one more pop from that drill, please, baby. Just one more transfusion of that sweet offshore crude.”
It is hard for me to find the words to express what a massive, fraudulent, pathetic excuse for an energy policy this is. But it gets better. The president actually had the gall to set a deadline for this drug deal:
“I know the Democratic leaders have opposed some of these policies in the past,” Mr. Bush said. “Now that their opposition has helped drive gas prices to record levels, I ask them to reconsider their positions. If Congressional leaders leave for the Fourth of July recess without taking action, they will need to explain why $4-a-gallon gasoline is not enough incentive for them to act.”
This from a president who for six years resisted any pressure on Detroit to seriously improve mileage standards on its gas guzzlers; this from a president who’s done nothing to encourage conservation; this from a president who has so neutered the Environmental Protection Agency that the head of the E.P.A. today seems to be in a witness-protection program. I bet there aren’t 12 readers of this newspaper who could tell you his name or identify him in a police lineup.
But, most of all, this deadline is from a president who hasn’t lifted a finger to broker passage of legislation that has been stuck in Congress for a year, which could actually impact America’s energy profile right now — unlike offshore oil that would take years to flow — and create good tech jobs to boot.
That bill is H.R. 6049 — “The Renewable Energy and Job Creation Act of 2008,” which extends for another eight years the investment tax credit for installing solar energy and extends for one year the production tax credit for producing wind power and for three years the credits for geothermal, wave energy and other renewables.
These critical tax credits for renewables are set to expire at the end of this fiscal year and, if they do, it will mean thousands of jobs lost and billions of dollars of investments not made. “Already clean energy projects in the U.S. are being put on hold,” said Rhone Resch, president of the Solar Energy Industries Association.
People forget, wind and solar power are here, they work, they can go on your roof tomorrow. What they need now is a big U.S. market where lots of manufacturers have an incentive to install solar panels and wind turbines — because the more they do, the more these technologies would move down the learning curve, become cheaper and be able to compete directly with coal, oil and nuclear, without subsidies.
That seems to be exactly what the Republican Party is trying to block, since the Senate Republicans — sorry to say, with the help of John McCain — have now managed to defeat the renewal of these tax credits six different times.
Of course, we’re going to need oil for years to come. That being the case, I’d prefer — for geopolitical reasons — that we get as much as possible from domestic wells. But our future is not in oil, and a real president wouldn’t be hectoring Congress about offshore drilling today. He’d be telling the country a much larger truth:
“Oil is poisoning our climate and our geopolitics, and here is how we’re going to break our addiction: We’re going to set a floor price of $4.50 a gallon for gasoline and $100 a barrel for oil. And that floor price is going to trigger massive investments in renewable energy — particularly wind, solar panels and solar thermal. And we’re also going to go on a crash program to dramatically increase energy efficiency, to drive conservation to a whole new level and to build more nuclear power. And I want every Democrat and every Republican to join me in this endeavor.”
That’s what a real president would do. He’d give us a big strategic plan to end our addiction to oil and build a bipartisan coalition to deliver it. He certainly wouldn’t be using his last days in office to threaten Congressional Democrats that if they don’t approve offshore drilling by the Fourth of July recess, they will be blamed for $4-a-gallon gas. That is so lame. That is an energy policy so unworthy of our Independence Day.

Amerikaanse presidentsverkiezingen

2008-06-16T10:02:00.000+02:00

Het stof is gaan liggen, uiteindelijk dan toch, in de Amerikaanse voorverkiezingen. Barack Obama is de democratische nominee voor de verkiezingen. John McCain was reeds langere tijd zeker van de republikeinse nominatie. En nu?

Nu beginnen de nationale campagnes. De verkiezingen zijn begin november. De volgende maanden zal het dus - hopelijk - duidelijk worden wie waarvoor staat. Eén ding is zeker: wie er ook wint, gaat een veel beter president zijn dan de huidige. Bush zal de geschiedenis ingaan als één van de slechtste presidenten ooit, en het Amerikaanse publiek beseft dat nu ook: géén enkele president sinds de tweede wereldoorlog is ooit zo onpopulair geweest als Bush op dit ogenblik is. En zelfs daarvoor moeten we al gaan zoeken naar de grote depressie van de jaren '30 om in de buurt te komen.

Het politieke klimaat is dan ook redelijk giftig voor de republikeinen. Zij verloren dit jaar reeds drie tussentijdse verkiezingen voor normaal veilig republikeinse zetel in het Huis van Afgevaardigden. Voor de Senaat wordt een verlies van 4 à 8 zetels verwacht, voor het Huis kan er momenteel nog geen duidelijke pronostiek gegeven worden, doch ook daar verwacht men klappen voor de Republikeinen.

De presidentsverkiezingen zijn echter een ander paar mouwen. Daar speelt uiteraard meer mee dan alleen tot welke politieke partij de kandidaten behoren. Vandaar dat ik op deze blog een icoontje post van een fantastische website die alle peilingen, staat per staat, op de voet volgt, zodat je op elk moment kan weten van waar de wind komt. Op dit moment staat Obama voor in de peilingen, ten gevolge van de publiciteit die hij genoot bij grijpen van de nominatie, en ook omwille van het algemene publieke klimaat. Maar in de politiek is een week een lange tijd, dus reden genoeg om te blijven volgen!

Averbode bos en heide

2008-05-28T14:31:00.000+02:00

Blijkbaar zijn er een aantal pipo's een hetze gestart tegen de natuurinrichtingsprojecten die Natuurpunt momenteel aan het uitvoeren is in de Merodebossen (Averbode bos en heide). Natuurpunt herstelt er de oorspronkelijke heide en vennen om de biodiversiteit te bevorderen. Daarvoor worden een aantal hectaren dennebos gekapt.

En als 'die groene apen' wel bomen mogen kappen, dat werkt natuurlijk als een rode lap op een stier bij bepaalde figuren die de natuur géén warm hart toedragen. Zij hebben hun bezorgdheden overgemaakt aan de Vlaamse Regering, die dit allemaal zéér au serieux lijkt te nemen.

Natuurpunt is dan ook een petitie gestart om te laten zien dat het natuurherstel breed gedragen wordt door de bevolking. Er zijn reeds 1389 handtekeningen ingezameld. Indien u de Vlaamse Regering wil laten weten dat u Natuurpunt steunt in haar strijd voor het behoud van de Vlaamse natuur, stuur dan een mailtje met uw naam en woonplaats naar steun@averbodebosenheide.be.

Propaganda!

2008-05-15T18:49:00.000+02:00

Sommige berichten zijn gewoon te grappig voor woorden. In plaats van eens na te denken over het gevoerde beleid, en te kijken of sommige kritiek gegrond zou kunnen zijn, is daar bij onze Vlaamse regering géén sprake van. Neen, er moet een 'voorlichtingsambtenaar' worden aangesteld! Iemand een paar Joseph Goebbels - grappen op overschot voor deze regering?

Vlaanderen plant acties tegen slecht imago (DS, 15.05.2008)

BRUSSEL - Vlaams minister-president Kris Peeters en Vlaams minister voor Buitenlands Beleid Geert Bourgeois (N-VA) zijn bezorgd over het imago van Vlaanderen. Een Vlaamse voorlichtingsambtenaar moet ons imago in het buitenland helpen opkrikken. Bourgeois en Peeters reageren op enkele artikels in onder meer The International Herald Tribune en The New York Times. Daarin worden de woorden 'niet gewelddadig fascisme' en 'etnische zuivering' gebruikt. De beschuldigingen zijn volgens Bourgeois totaal onterecht. 'Onze internationale perceptie wordt vaak aangestuurd vanuit de francofone hoek in België, die er een amalgaam van maakt en de zaken vertekent', zegt Bourgeois. De Vlaamse regering neemt nu al een hele reeks initiatieven. Zo stuurt minister Geert Bourgeois een dagelijks persoverzicht naar alle buitenlandse correspondenten, die ook elke week het krantje Flanders Today in hun bus vinden. Geregeld mogen de journalisten ook naar 'sociale happenings', waar Bourgeois persoonlijk probeert om hen wat gunstiger te stemmen. 'Ik denk dat wij actiever ons beleid internationaal moeten toelichten en dat we dus een ambtenaar moeten hebben om de internationale communicatie te verzorgen', besluit de minister. Ook Demotte is bezorgd om Vlaams imago 'De conclusies van de delegatie van de Raad van Europa zijn niet goed voor het imago van Vlaanderen', zegt Waals minister-president Rudy Demotte. 'Vlaanderen heeft niets te winnen met zo'n imago'. Het imago weerspiegelt volgens Demotte ook niet de realiteit. 'Vlamingen zijn open mensen, allez dat hoop ik toch (lacht).'
svh

Brabant

2008-05-14T19:47:00.000+02:00

Marino Keulen slaagt er weer in om alle Nederlandssprekenden in dit land als idioten voor te stellen. En zo'n kermisfiguur moet dan de Raad van Europa overtuigen van ons briljante ras - en taalzuivere beleid. Maar laat ons eerlijk zijn, die flaminganten ZIJN dan ook een bende idioten...

Als je met de democratie prult, dan krijg je deze problemen. Zolang de Vlamingen proberen op slinkse manier de verkiezingsuitslag in Brabant te manipuleren, dan krijg je deze problemen niet opgelost. Dan mag je BHV splitsen, sociale woningen weigeren en burgermeesters niet benoemen zo veel je wil. Brabant is historisch tweetalig, daar verander je niks aan. Zonder 'etnische zuiveringen' krijg je die franstaligen niet weg uit de rand. Maar ik zou er niet aan twijfelen dat de Vlaamse regering dat intussen ook al aan het overwegen is.

Net zoals in Leuven in 1968...

Raad van Europa volgt Franstalige lijn (DS, 14.05.2008)

BRUSSEL - De delegatie van de Raad van Europa die de niet-benoeming van de Franstalige burgemeesters in de Rand rond Brussel onderzoekt heeft grote vraagtekens bij het Vlaamse beleid. 'Hoe kunnen burgers deelnemen aan het lokale politieke leven als ze hun eigen taal niet mogen spreken', zei delegatieleider Michel Guegant. 'Een beetje soepelheid en gezond verstand kan geen kwaad.'

Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Marino Keulen (Open VLD) noemt de kritiek 'absurd' en blijft bij zijn standpunt.De delegatie van de Raad van Europa gaf deze namiddag een persconferentie over hun eerste bevindingen van de situatie van de Franstalige burgemeesters. De officiële conclusies worden pas eind mei bekend gemaakt op de parlementaire vergadering van de Raad van Europa. Toch liet de delegatie al in zijn kaarten kijken. Ze volgen duidelijk de Franstalige lijn. In tegenstelling tot Vlaams minister van Binnenlands Bestuur Marino Keulen (Open VLD) spreken ze niet over een juridisch feit, maar wel een politiek feit. 'De situatie is ernstig. Wij stellen vast dat drie democratisch verkozen burgemeesters niet benoemd worden', zegt Guegant. ‘Bekeken vanuit het Europees Handvest voor de Lokale Autonomie is dat een ernstig feit. Maar wij zijn hier niet om ons te mengen in het interne Belgische debat. België moet zijn problemen zelf oplossen.' Volgens Guegant zou het probleem zich vandaag niet stellen als burgemeesters rechtstreeks konden verkozen worden, zoals een eerdere delegatie in 2003 als advies meegaf.

Keulen: 'Dit is onbegrijpelijk' Marino Keulen vindt het onbegrijpelijk dat de delegatie van de Raad van Europa geen rekening houdt met de taalwetgeving. 'Het is net vanwege overtredingen tegen de taalwetgeving dat de burgemeesters niet zijn benoemd. Taalwetgeving is cruciaal in ons Belgisch bestel en dan hou je daar geen rekening mee. Dit is absurd. ''Dit is alsof iemand een voetbalwedstrijd moet analyseren zonder rekening te houden met de buitenspelregel', aldus de minister. Keulen wil het defintief rapport afwachten, maar zegt dat hij op zijn lijn blijft. 'Als de drie betrokken burgemeesters hun niet-benoeming willen aanvechten, moeten ze maar naar de Raad van State stappen, niet naar de Raad van Europa', zegt hij.
lob, svh, dsl

Laat de chaos beginnen!

2008-05-06T09:44:00.000+02:00

Yves Goedbestuur en de zijnen zijn vastbesloten om onze democratie op Italiaanse leest te schoeien. De formatie is één chaos, de regering een klucht en nu gaat die regering nog ten val komen ook, na amper 49 dagen. Al is dat laatste nog niet zo erg. Laat ons alstublieft naar de stembus gaan en duidelijk maken dat we verkeerd gekozen hebben. Laat ons alstublieft iedereen met zijn voetjes terug op de grond zetten.

Maar ja, waarschijnlijk zullen ze die oude uitspraak van Marc Eyskens nog wel eens boven halen: 'in elk normaal land zou ik ontslag nemen'. Maar niet hier. Hier blijven we nog een paar maanden, jaren, met dezelfde bende idioten opgescheept zitten. Gegijzeld.

Ik denk anders dat deze uitspraak uit Trainspotting meer van toepassing is. vervang Engelsen door een partij of bevolkingsgroep naar keuze: 'Some people hate the English. I don't. They're just a bunch of wankers. We on the other hand are kolonized by wankers. We can't even pick a decent country to be colonized by.'

It's the economy, stupid

2008-05-05T09:31:00.000+02:00

Aan mij zal het in elk geval niet liggen: ik werk véél te hard (vandaar de geringe activiteit op deze blog, de laatste weken). Maar blijkbaar is Vlaanderen vooral genoeg in zelfgenoegzaam franstaligen beladen met alle zonden van Israël, en véél minder in het voeren van een economisch beleid. De Vlaamse economie doet het helemaal niet zo goed. En als je de indicatoren bekijkt, dan scoren we goed op opleiding en werkkracht (iets wat de burgers zelf in de hand hebben), maar véél minder goed op aantal ondernemers, werkenden boven de 55 jaar, arbeidskosten en algemeen welvaartsniveau - die onder de verantwoordelijkheid van onze politici vallen... Gelukkig is er nog Brussel - Halle - Vilvoorde om de burgers af te leiden van het arrogante wanbeleid dat de Vlaamse politici de laatste jaren voeren.

Vlaamse economie staat stil (DS, 05.05.2008)

BRUSSEL - De Vlaamse economie haalt de Europese top niet (meer) en is er in de voorbije tien jaar niet op vooruitgegaan tegenover andere regio's.

Die harde waarheid blijkt uit een vergelijking van de economische prestaties van 125 Europese regio's. De cijfers werden verzameld door de studiedienst van de Vlaamse overheid. Op basis van tien basisindicatoren -zoals bbp per inwoner, aantal werkenden en werklozen, aantal ondernemers, onderzoeksinvesteringen- stelt het rapport een ranglijst op van de 125 Europese regio's. Vlaanderen haalt daarin tweemaal (nipt) de toptien, met een hoge arbeidsproductiviteit (9) en een hoog percentage aan hoogopgeleide werknemers (10). Of: de werkkracht en vakkennis van de Vlaamse werknemers behoren tot de top in Europa. Op dat vlak doen we het vandaag zelfs beter dan in 1995, toen Vlaanderen geen enkele plaats in de toptien behaalde. Dat is positief.

Maar op drie indicatoren doet Vlaanderen het slecht tot ronduit zeer slecht. Met het aantal ondernemers zitten we in de grijze middenmoot (60), met onze hoge arbeidskosten (117) en het geringe aantal werkenden ouder dan 55 jaar (109) bengelen we helemaal aan de staart van het Europese peloton. Inzake arbeidskosten zijn er maar acht regio's die nog slechter doen. Beterschap is er sinds 1995 niet te merken. Dat is negatief. Relatief behoorlijk tot matig zijn de Vlaamse scores voor welvaart (bbp per inwoner, 27), aantal werklozen (32) en uitgaven voor Onderzoek en Ontwikkeling (21). Maar in geen van die categorieën wist Vlaanderen tussen 1995 en 2005 vooruitgang te boeken. Integendeel, er was zelfs een lichte achteruitgang. Dat is verontrustend.

De Vlaamse minister-president, Kris Peeters (CD&V), heeft eerder al toegegeven dat de Vlaamse economie op dit ogenblik eerder in de Europese middenmoot dan in de Europese top thuishoort. 'Een goede middenmoter', aldus Peeters. Met het project 'Vlaanderen in actie' (Via) wil de regering-Peeters een extra economische stimulans geven. Het doel is Vlaanderen tegen 2020 opnieuw aan de Europese top te brengen door nieuwe beleidsinitiatieven inzake ondernemerschap, innovatie, talentontwikkeling en logistiek.Eind vorig jaar kreeg het Via-project een tweede start, nadat een eerste poging (nog onder minister-president Leterme) niet veel brokken had gemaakt. Volgende week, op 16mei, presenteert de Via-werkgroep Talent haar eerste rapport (over onder meer opleiding, talenkennis en diversiteit) op een Atelier in de Leuvense Brabanthal. In juli volgt een Atelier over logistiek en mobiliteit.

Naar de Raad van State

2008-03-29T13:59:00.001+01:00

Groen! vecht industriezone Genebos aan (DS 29.03.2008)

HAM/TESSENDERLO - Groen! trekt naar de Raad van State tegen de omzetting van agrarisch in industriegebied in Ham en Tessenderlo. Groen! Beringen-Ham-Tessenderlo-Leopoldsburg vecht bij de Raad van State de beslissing van de Vlaamse regering aan om 34hectare agrarisch gebied nabij de woonkernen Genebos (Ham) en Hulst-Terlaak (Tessenderlo) om te zetten in industriegebied voor transport, distributie en logistiek. 'De bevolking van Genebos en Hulst heeft al genoeg hinder van de industrie', zegt Groen!-voorzitter Peter Verpoorten. 'De bufferzone tegen de industriezones in Paal en Hulst zal verdwijnen en het verkeer zal enorm toenemen.'

Groen! zal zich systematisch verzetten tegen de plannen 'om in sneltreinvaart industrieterreinen door de strot van inwoners van Beringen, Ham en Tessenderlo te duwen'. Verpoorten denkt daarbij aan Ravenshout Noord (Tervant) en de Sluisstraat (Ham). Volgens Groen! werd de gangbare procedure ook niet nageleefd bij het vaststellen van het nieuwe industrieterrein.

Dirk De Vis (CD&V), burgemeester van Ham, reageert ontstemd. 'De Vlaamse regering heeft deze beslissing genomen in het kader van het Economisch Netwerk Albertkanaal. Het gaat om moderne bedrijven die geen hinder veroorzaken. Van de inwoners van Genebos heb ik nog geen enkele klacht ontvangen. Integendeel, de situatie zal verbeteren. Er wordt een uitdoofbeleid gevoerd en de inwoners krijgen de kans te vertrekken aan gunstige voorwaarden.' De Vis verwacht niet dat de klacht veel kans maakt, al maakt hij zich toch zorgen over de reactie van de investeerders. De burgemeester van Tessenderlo, Jan Verheyden (SP.A), denkt dat het voor de inwoners van Terlaak (Tessenderlo) nog wel zal meevallen: 'De bedrijven zullen zich vestigen tussen de achtertuinen en de autosnelweg. Er wordt een buffer aangelegd met beplanting en er komt een berm tegen geluidshinder. Als er een fatsoenlijke prijs wordt geboden, kunnen de mensen bovendien weg.' (pbvm)

Standard de Liège

2008-03-24T16:26:00.001+01:00

Het zou verdomme tijd worden. Na al die jaren. Zo dicht bij. Het zou dit keer toch écht moeten lukken. Al weet je natuurlijk nooit. Als ze de kans hebben om het weg te geven, dan zullen ze het niet laten. Standard, Standard, zal het eindelijk gebeuren? Na 25 lange jaren... Sinds het seizoen 1982-1983 heeft Standard niet meer kampioen kunnen spelen. Ik gun ze het in ieder geval van harte. Iedereen gunt het ze denk ik wel. Al was het maar om die kloothommel van een Bart De Wever zijn gezicht te zien. Een Waalse ploeg kampioen. Al hoe wel... Zou Bart De Wever voetbal kijken? Nooit gespeeld waarschijnlijk. Te klein, te dik. En ook nooit gekeken. Als je van voetbal houdt, dan houd je van de Rode Duivels. De eeuwige underdog. En toch zo'n goede ploeg. Iedereen ziet het, behalve de Belgen zelf. Verzuurde zeurpieten. En jeannetten. Vooral dat. Niet meer het karakter van de grote dagen. Evenveel talent en klasse als Scifo en Ceulemans, deze generatie. Maar zo'n bleitkousen. Blij als ze met maar één goal verschil verliezen tegen een europese grootheid. Vroeger waren wij nochtans europese grootheden. Maar dat was met een andere mentaliteit. Real Madrid mag toch ook maar elf man opstellen... Dat zou je die gasten eens moeten uitleggen. Ach ja. Voetballers zijn ook maar kiezers. Draaien mee met de wind van de gecultiveerde ontevredenheid. Waarom een Waal nog een bal geven als hij vrij staat? Hij is toch al met ons sociale zekerheidsgeld lopen... Bang van de tegenspeler, bang van de Walen, straks nog bang van de bal. Dank u Bart De Wever. Voetbal is een ploegsport. Politiek ook. Maar jij mag in mijn club niet eens de lijnen kalken.

Kofferbak

2008-02-29T14:17:00.000+01:00

Gisterenvoormiddag was ik, hardwerkend en nietsvermoedend, op weg van de Gevangenis van Hoogstraten naar de Rechtbank in Turnhout, toen ik ter hoogte van het pittoreske Wortel werd tegengehouden door de Politie. De agenten deden het nogal ongebruikelijke verzoek om een keer in mijn koffer te mogen kijken. Buiten wat rommel vonden ze daar uiteraard niks. De reden van deze actie was niet dat mijn zonnebril er nogal louche uitzag, zoals ik eerst dacht, maar blijkbaar dat er een gast ontsnapt was uit de Gevangenis van Wortel.

Gevangene ontsnapt via ladder (Het Volk, 29.02.2008)

WORTEL - Uit de strafinrichting in Wortel is gisterochtend een gedetineerde ontsnapt. De man was samen met enkele andere gevangenen een aannemer aan het helpen bij het vernieuwen van de keuken. Via een ladder kon hij over de muur kruipen en vluchten. De politie hield een zoekactie in de omgeving, maar de gedetineerde is nog spoorloos.De gevluchte persoon is een 44-jarige man die zich voordeed als Palestijn en illegaal in België verbleef. Hij zat opgesloten voor enkele diefstallen. De man moest een straf uitzitten tot november volgend jaar en zou binnen twee maanden in aanmerking komen voor vervroegde vrijlating. (ram)

Rechtbank

2008-02-20T12:28:00.000+01:00

Vete om vrouw mondt uit in brandstichting (GVA, 12.02.2008)

Jozef S. uit Herentals verscheen voor de rechtbank voor opzettelijke brandstichting van een auto en belaging.
Op 5 oktober stak hij de auto van zijn liefdesrivaal in brand. Volgens de beklaagde heeft zijn tegenstander hem tot het uiterste gedreven.
”De man was een relatie begonnen met een vrouw waarmee mijn cliënt eerder samen was”, zei meester Peter Verpoorten, de advocaat van Jozef S. ”De nieuwe partner was zo fier op zijn verovering dat hij met de vrouw als een jachttrofee voor mijn cliënt ging staan. Hij stuurde ook geregeld sms’jes om daarover op te scheppen.”
Op 5 oktober 2007 stichtte Jozef S. brand in de Volkswagen Golf van zijn opponent. ”De brandstichting bij nacht was zeer gevaarlijk omdat de auto vlakbij een bos stond. De auto is volledig uitgebrand”, zei openbare aanklager Inge Delissen.
Volgens het Openbaar Ministerie uitte Jozef S. doodsbedreigingen aan zijn rivaal. Hij achtervolgde de man tot aan zijn werk en stak ook al de banden van de auto stuk.
”De beklaagde is al meermaals veroordeeld voor het rijden onder invloed”, zei de aanklager. ”Ik vraag een effectieve straf, eventueel met voorwaarden.” De verdediging was eerder gewonnen voor een werkstraf met probatievoorwaarden.
Vonnis op 10 maart.

Endoscopie

2008-02-15T16:01:00.000+01:00

Yves Leterme werd plots opgenomen in het ziekenhuis met inwendige bloedingen. De man is goed op weg om de Britney Spears van de Belgische politiek te worden: grote hit, maar daarna op de dool (met verscheidene ziekenhuisopnames als kers op de taart).

Gelukkig moest hij niet geopereerd worden. Een endoscopie bleek voldoende. Te veel informatie, lieve vrienden. Als ik op het punt stond om premier te worden, hoefde niet het hele land te weten dat ze een camera in m'n reet hadden gestopt. Ondermijnt je gezag toch wel een beetje.

Had hij in de zomer toch maar naar me geluisterd. Dan was hij nu al lang premier. Arme Yves.

Ik vraag me echter al jaren af: kunnen die mannen nu niet gewoon afspreken om met z'n allen wat kalmer aan te doen? Bende overjaarse psuedo - macho's. Wie heeft het grootste pietje? Wie kan het langst werken? Wie kan er zonder slaap en zonder eten? Kleuters.

Het Belgisch leger

2008-02-10T20:33:00.000+01:00

De Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates, ook al heb ik géén hoge pet op van hem of van de regering waarin hij dient, heeft voor een deel gelijk. De Navo kan niet functioneren als er twee soorten landen zijn: zij die hun troepen inzetten en zij die dat niet doen. Dat is weinig collegiaal, en zo kan een alliantie niet functioneren. Dat is logisch, of je nu voor die alliantie bent of niet.

En Europa is nu eenmaal een ingeslapen continent, waar een groot deel van de burgerbevolking denkt dat elke frank voor defensie er één te veel is, en waar bepaalde politieke partijen denken dat ze het leger gewoon kunnen afschaffen. Ook al zijn dat linkse partijen, en ook al ben ik zelf lid van een linkse partij, ik deel die mening niet. Integendeel. Het Belgisch leger moet van mij ernstig geherwaardeerd worden. Groter, en beter uitgerust. Eventueel samengesmolten met de Nederlandse en Luxemburgse legers, om op grotere schaal aankopen, trainingen en maneuvers te kunnen doen (een europees leger is op dit ogenblik nog géén mogelijkheid, die schaalvergroting heeft op korte termijn meer negatieve dan positieve kanten, mijns inziens).

En je leger moet meer ingezet worden: wij zijn de mannen die de c130's leveren, maar die hun troepen niet durven inzetten. Er is werk genoeg, en het is onze jongens hun werk. Laat ze dat doen. Ik denk dan ondermeer naar het permanent stationeren van een aanzienlijke troepenmacht (zoals Frankrijk doet in zijn ex - kolonies) in Congo. De burgerbevolking van Congo snakt na decennia chaos naar stabiliteit en een normaal leven.

Uganda

2008-02-08T19:19:00.000+01:00

De Belgische kranten hebben Uganda nog eens gevonden op de wereldkaart. Een jonge vrouw uit Deurne is neergeschoten en overleden bij de beklimming van Mount Elgon, in Oost - Uganda op de grens met Kenia. Geen overval, geen opstand, niks. Waarschijnlijk een bende veedieven die de groep van de vrouw voor concurrenten hield. Een vreselijke pech, die iedereen had kunnen overkomen. Van de berg in Uganda tot op de straten in Antwerpen.

Dat is iets waar wij ons ook bewust van waren, toen we zelf een paar maanden geleden in Uganda rondliepen. Zeker op de grens met de op zijn zachtst gezegd 'woelige' Kivu - provincie van Belgisch - Congo. Je houdt de actualiteit in het oog, want bepaalde districten van Uganda worden occasioneel geïnfiltreerd door gewapende jandoedels uit Congo. In het Noord - Oosten zitten dan weer de psychopaten van het Lord's Resistance Army. En in het noorden en westen heb je inderdaad 'bendes' die zich bezig houden met het roven van vee van elkaar. Maar niemand zou je ooit afraden om naar Mount Elgon te gaan. Dat wordt - voor zover ik weet - geacht volkomen veilig te zijn.

Shit happens. Maar je wenst het natuurlijk niemand toe.

Krant

2008-01-15T14:53:00.000+01:00

Altijd leuk voor een advocaat als één van zijn dossiers in de krant komt. Dit is er eentje van mij. Mijn cliënt? Degene die er het best van af komt uiteraard...

11/01 Limburgse en Nederlandse weedtelers veroordeeld tot 3 jaar cel (HBVL)

De Hasseltse correctionele rechtbank heeft de 52-jarige Willy J. uit Herk-De-Stad en de 31-jarige Franciscus Van G. uit het Nederlandse Oosterhout veroordeeld tot elk een effectieve celstraf van 3 jaar en een geldboete van 55.000 euro omdat ze cannabisplantages opzetten. De rechtbank heeft de onmiddellijke aanhouding van de Nederlander bevolen.

Op vraag van de man uit Herk-De-Stad en de Nederlander installeerden drie anderen de plantages: een 78-jarige man uit Geetbets en een veertiger uit Zutendaal kregen elk zes maanden cel en 16.500 euro boete. Een 43-jarige Lummenaar werd veroordeeld tot zes maanden cel met uitstel en 5.500 euro boete, waarvan de helft met uitstel. De Nederlander en Willy J. bleven zo buiten schot.

Tussen januari 2004 en einde oktober 2005 waren er plantages in Herk-De-Stad, Zutendaal, Geetbets en Lummen. In december 2004 kwam de politie erachter dat de man uit Herk-De-Stad zich vermoedelijk op grote schaal bezighield met het kweken van cannabis. In september 2005 volgde een huiszoeking in de woning van de 78-jarige man en in zijn hotel in Geetbets. In de kelder van het hotel werden twee plantages aangetroffen. Een derde was in aanbouw. De elektriciteit werd illegaal afgetapt. De bejaarde man zei dat hij de loods verhuurde aan een Nederlander, die hem had verzekerd dat de gekweekte planten niet illegaal waren. De man uit Zutendaal gaf toe dat hij wegens financiële moeilijkheden gestart was met de exploitatie van een cannabisplantage van 5.500 planten in zijn woning. Ook bij de Lummenaar vond de politie bij een huiszoeking restanten van een plantage.

Niemand vroeg me wat, maar...

2008-01-03T16:03:00.000+01:00

...wat zit die Britney nu altijd te klagen dat ze lastig gevallen wordt door fotografen. Blijf dan ook niet in Los Angeles wonen. Dat is er toch gewoon om vragen, wanneer je in de stad met de hoogste concentratie persmuskieten ter wereld blijft rondhangen. Idem met figuren als Amy Whinehouse en Pete Doherty... Schitterende artiesten, daar niet van, maar als je niet van de drugs kan afblijven, waarom blijf je dan in Londen wonen (woont Pete Doherty in Londen?). Desalniettemin, in Sprimont heb je dat probleem van een overaanbod aan dope al veel minder. En dan die gezonde buitenlucht. Toch met niks te vergelijken. Gezond verstand, het is schaars tegenwoordig. En, laat ons even duidelijk zijn, Jean - Marie Dedecker heeft weinig met gezond verstand te maken. Integendeel. Het hele programma van de man is samen te vatten in het adagium 'bier, pensen, tieten, koers, auto's'. Populair, dat zeker, vooral aan de toog. Maar een claim op gezond verstand leggen, daar valt hij wat magertjes voor uit. Jammer dat je politici niet mag aanspreken op foutieve reclame. Jean - Marie, het is niet dat je hard roept dat je ook gelijk hebt. En dan dat gezever over vrije meningsuiting! Vrije meningsuiting? 'Lik m'n ballen' is helemaal geen mening, JM! En wat scheelt er toch met die Vlaamschgezinde oetlullen dat die steeds zo nodig de provincies willen afschaffen? Eerst het Vlaams Blok, dan de N-VA, nu die Dedecker... Allemaal omdat 'het Limburg - gevoel' hun een doorn in het oog is. Limburg ligt immers voor de helft in Nederland. En daardoor ondermijnt de provincie Limburg, louter door zijn bestaan, al hun geleuter over 'het Vlaamse volk'. En daarom moeten de provincies verdwijnen, want 'een bestuursniveau te veel, en niet efficient'. Flikker toch op man. En voor de rest: Beste wensen voor 2008, iedereen!

Weblosers 2007

2007-12-21T12:53:00.000+01:00

Een mooi voorbeeld van hoe we onszelf de afgelopen maanden te schande hebben gezet: Yves Leterme wordt vernoemd in de lijst Weblosers 2007 van de Daily Telegraph. Hij is in het uitstekende gezelschap van een moordverdachte, verzekeringsfraudeurs, een racistische big brotherkandidate, een canadese pedofiel en last but not least Nicholas Sarkozy. Way to go, Yves. Of zoals ze het bij je partij zeggen 'respect'.

Mijn kerstcadeau

2007-12-21T11:07:00.000+01:00

Nu kerstmis nadert, met zijn eindeloze familiefeesten, op deze 21e december, de kortste dag van het jaar, is het moment gekomen om deze briljante website voor te stellen. Als je wil ontsnappen aan een familiefeest waar je niet wil zijn of aan een naderende depressie door al die koude en lange nachten, dan is dit het ideale medicijn. De filmbesprekingen zijn met veel liefde geschreven, de lijstjes zijn niet minder als ik-lach-me-tranen. Op dit moment: de 10 ergste modeblunders uit de filmgeschiedenis. Met uiteraard Vanilla Ice en Borat.

Check bij alle artikels om eerdere lijstjes en filmbesprekingen te vinden. Mijn persoonlijke favoriete lijst is die van de 20 meest mannelijke films.

Formatie

2007-12-14T13:35:00.000+01:00

Om de massale vragen voor ééns en voor altijd te beantwoorden: ja, ik ben beschikbaar indien het paleis mij zou polsen om een regering te vormen. Stop aub met bellen, want onze Dribbel kan zijn middagslaapje niet doen zonder herhaaldelijk wakker gebeld te worden, en dan heeft hij een rothumeur de rest van de dag.

America votes 2008

2007-12-11T18:49:00.000+01:00

Gelukkig is het bijna nieuwjaar. Ik ben het politieke navelstaren stilaan beu aan het worden, en kan niet wachten tot in januari. Niet alleen kunnen we dan eens duidelijk zeggen waar het op staat ('pfff, die Yves Leterme is zó 2007...'), maar op 3 januari gaan de voorverkiezingen voor de Amerikaanse presidentsverkiezingen van start.

De campagnes zijn reeds meer dan een jaar bezig, wat dit de langste verkiezingscampagne ooit maakt. Dat komt omdat voor de eerste keer in tientallen jaren er géén president of vice - president meedoet (Dick Cheney, in het milieu 'the dark lord' genoemd, is ouder dan Bush, en heeft reeds een aantal hartaanvallen achter de rug, en doet dus om leeftijds - en gezondheidsredenen géén gooi naar het presidentschap). Dat maakt dat de race ongelooflijk open is, en dat iedereen die zegt dat hij weet wat er gaat gebeuren een lullevent is, of te veel wiet gerookt heeft.

Hillary Clinton kent iedereen wel, vermoed ik, maar als je vertrouwd wil raken met de namen van Barack Obama, Rudi Giuliani, Mitt Romney, Mike Huckabee et les autres, dan kan je beginnen met electoral vote, een uitstekende site die ik vanaf nu in mijn lijstje met links toevoeg. Liefhebbers van serieuze politiek, allen daarheen.

Fair and balanced

2007-12-04T19:12:00.000+01:00

Beste Peter Verpoorten,
'Madame non" is een term de door de recente gebeurtenissen ingang gevonden heeft bij de Vlaamse pers. Zoals je zelf zegt : ze wordt zo bestempeld (daarom is ze dat nog niet...). In ieder geval is het onze bedoeling zo objectief mogelijk te informeren. Gelieve nog te noteren dat we regelmatig mails krijgen met zowel 'jullie zijn te Vlaams' als 'jullie minimaliseren de Vlaamse eisen'.
Met vriendelijke groet,
De VRT-webredactie
Auguste Reyerslaan 52, 1043 Brussel
Tel.: 32(0)2-7413111 - Fax: 32(0)2-7353704

U stelde op 01-12-2007 om 18:30:32 de volgende vraag:

Ik begrijp niet dat de Vrt website er zich toe leent om politici als 'madame non' te bestempelen, omdat ze niet toegeven aan de laag bij de grondse praktijken van het kartel CD&V - N-VA. Als dit uw manier van berichtgeving is, dan hoort u thuis bij het partijblad van de N-VA, maar niet bij een openbare omroep. Ik ben beschaamd in uw plaats. Dit is géén faire en evenwichtige berichtgeving.

The gambler

2007-11-23T14:34:00.000+01:00

Yves, aangezien je toch nooit goede raad van mij hebt willen aannemen, probeer ik het deze keer met een voor deze formatie-ellende zeer toepasselijke liedjestekst... van Kenny Rodgers! Ik kan alleen maar hopen dat deze schijf van wereldklasse in de toekomst meer op de radio komt. Hopen dat dat zootje zelfuitgeroepen toppolitici er iets van leert, is waarschijnlijk te veel gevraagd.

On a warm summer’s evenin’ on a train bound for nowhere,I met up with the gambler; we were both too tired to sleep. So we took turns a starin’ out the window at the darkness’til boredom overtook us, and he began to speak.

He said, son, I’ve made a life out of readin’ people’s faces,And knowin’ what their cards were by the way they held their eyes. So if you don’t mind my sayin’, I can see you’re out of aces. For a taste of your whiskey I’ll give you some advice.

So I handed him my bottle and he drank down my last swallow. Then he bummed a cigarette and asked me for a light. And the night got deathly quiet, and his face lost all expression.Said, if you’re gonna play the game, boy, ya gotta learn to play it right.

You got to know when to hold ’em, know when to fold ’em, Know when to walk away and know when to run. You never count your money when you’re sittin’ at the table. There’ll be time enough for countin’ when the dealin’s done.

Now ev’ry gambler knows that the secret to survivin’ Is knowin’ what to throw away and knowing what to keep. ’cause ev’ry hand’s a winner and ev’ry hand’s a loser, And the best that you can hope for is to die in your sleep.

So when he’d finished speakin’, he turned back towards the window, Crushed out his cigarette and faded off to sleep. And somewhere in the darkness the gambler, he broke even. But in his final words I found an ace that I could keep.

You got to know when to hold ’em, ...

De foto: 'formateur vat koe eindelijk bij horens'.

Kaakslagflamingantisme

2007-11-23T11:54:00.000+01:00

Ecologische voetafdruk

2007-11-20T09:39:00.000+01:00

Ecologische voetafdruk Belg is 5,5 hectare (BRT Nieuwsnet 19.11.2007)

ma 19/11/07 - Voor wat een gemiddelde Belg elk jaar eet en verbruikt, is 5,5 hectare nodig. Onze levensstijl is met andere woorden te slopend voor de planeet.
De zogenoemde ecologische voetafdruk van de gemiddelde Belg is elf voetbalvelden groot.
Het gaat om de oppervlakte die één persoon bij ons nodig heeft om zijn eten op zijn bord te krijgen, zich te kleden, zijn huis te verwarmen, zijn elektrische apparaten en auto aan de praat te houden en zijn afval te storten.Door op grote voet te leven plegen we als Belgen eigenlijk roofbouw op de planeet. "Onze voetafdruk is veel te groot," zegt weervrouw Sabine Hagedoren. Een Afrikaan heeft amper 0,7 tot 0,8 hectare nodig, maar het kan ook slechter. Iemand uit Saudi-Arabië komt aan 10 hectare."Als we de volledige aardbol nemen en de natuurlijke bronnen, en dat vergelijken met het aantal mensen dat op deze planeet leeft, moeten we eigenlijk toekomen met 2,2 hectare," zegt Hagedoren. "Dat is meer dan de helft minder, we moeten dus bewuster gaan leven."

West - Limburg

2007-11-14T19:43:00.000+01:00

Ach, Steve, wat missen we je toch in Brussel. Jou kon niemand beschuldigen van de verzuring die de politiek op dit moment in haar greep heeft. Waar is de tijd dat de politiek kritiek had op de verzuring van de samenleving? Op dit moment kijkt de dorpsstraat met verbijstering naar de met azijn doordrenkte kluchtvertoning in de wetstraat.

En dan is er Steve. Op het juiste moment, met de juist visie. Een voorstel dat ik zelf op mijn lijstje had staan: geef de provincies Nederlands en Belgisch Limburg hun juiste naam, namelijk respectievelijk Oost - en West - Limburg. Net als Oost - en West - Vlaanderen op die manier hun eenheid benadrukken, is dat zo ook voor ons even simpel als eenvoudig.

Ik wou dat ik er aan gedacht had (dat had ik ook!), al beschik ik niet over zo'n grote toeter als onze gouverneur. Waarom die man zich tot gouverneur heeft laten benoemen, is mij een raadsel. Had het een verkiezing geweest had hij het ook met vingers in de neus gehaald. Maar dat is de volgende stap: een door de bevolking verkozen gouverneur voor de provincie West - Limburg!

Verkiezingsbeloften

2007-11-11T13:12:00.000+01:00

De CD&V is bezeten door een zekere narcistische eigenwaan op dit moment. Iedereen moet buigen voor hen, want zij hebben de kiezer een splitsing van BHV beloofd, en een grote staatshervorming, en ze zullen hun woord houden! Géén kiezersbedrog van hun kant, ditmaal.

Vreemd, want ik herinner mij maar twee dingen uit de CD&V - verkiezingscampagne, en dat was 'respect' en 'goed bestuur'. Twee zaken die ze meteen hebben overboord gegooid...

De CD&V is reeds bijna zes maanden op een hondsbrutale manier andere partijen aan het afdreigen en uitschelden in de hoop dat deze zich gewillig onderwerpen aan hun almacht, en instemmen met een programma waar niemand op zit te wachten. Wat die bende bullebakken aan het presteren is, staat haaks op alle waarden en alle respect dat ik mijn kinderen later zal meegeven. Tot zover verkiezingsbelofte 1. Wat goed bestuur betreft, is de score ook erg mager: we werden ongevraagd in de meest idiote en lang aanslepende regeringsonderhandelingen in tijden gestort. Dàt is wat ik versta onder goed bestuur. Werkelijk van wereldklasse.

Hypocriet

2007-10-30T13:44:00.000+01:00

Bart De Wever mag een keertje bij zijn broer Bruno (prof geschiedenis) op de koffie voor een snelcursus. De Vlaamsche Jeanne d' Arc ging weer eens stevig uit de bocht. Maar, zoals alle tsjeven, is hij alvast bereid zijn excuzes aan te bieden 'als de Joodse gemeenschap dat nodig vindt'. Lees: ik heb niks misdaan, maar ik wil wel een nepverontschuldiging aanbieden dat het me spijt dat iemand zich gekwetst voelt.

Pfff, het is natuurlijk te makkelijk om te verwijzen naar het feit dat de VU indertijd is opgericht door de mannen en vrouwen die 'onder moeilijke omstandigheden beslissingen moesten nemen' - en jammer genoeg voor hen achteraf aan de verliezende kant stonden. Ik vind het echter veelzeggend dat Marc Demesmaeker (god, wat heb ik een hekel aan die vent) de kritiek op De Wever 'overtrokken' vindt: 'De kritiek is wat gezocht. Alles is goed om Bart te treffen. Ik heb de indruk dat de woorden uit hun context zijn gerukt en dat ze passen in een stuk sfeerschepping', aldus Demesmaeker in een reactie. Lees: niet de Joden zijn het slachtoffer, maar Bart De Wever is het slachtoffer. Eens kaakslagflamingant, altijd kaakslagflamingant.

Wat is er nu van? Ofwel biedt je je excuzes aan omdat je fout was, ofwel vindt je de kritiek overtrokken en biedt je je excuzes niet aan. Eieren of jong, zoals ze bij ons zeggen.

Ik vind het persoonlijk grof om de woorden 'bijsleuren' en 'natrappen' te gebruiken, zoals hij deed. Oordeelt u vooral zelf:

'Waarom worden er nu excuses aangeboden, zestig jaar later? Ze worden misbruikt voor actuele redenen: het bestrijden van Vlaams Belang. Ik ben ook tegen die partij, maar ik ga daar niet de Holocaust bijsleuren.' 'Antwerpen organiseerde trouwens niet de jodenvervolging, maar was als stad mee slachtoffer van de nazibezetting. De bestuurders moesten onder moeilijke omstandigheden beslissingen nemen. Ik vind het niet zo moedig om nu naar die mensen na te trappen.' 'Niet alleen Patrick Janssens en andere partijen misbruiken de Holocaust, ook de joodse gemeenschap en Israël doen dat. Natuurlijk hebben zij het recht om de Holocaust te herdenken, maar we mogen toch ook onze ogen niet sluiten voor hun bezetting van de Palestijnse gebieden. Daar gebruiken ze technieken die me aan dat duistere verleden doen terugdenken, in plaats van dat ze er lessen uit trekken.'

Return of the Jedi

2007-10-29T10:05:00.000+01:00

Soms vraag ik mij af of de milieuvervuiling al zo ver gevorderd is dat ze de hersens van bepaalde politici onherstelbaar heeft aangetast. Ik begrijp niet hoe ze bij de CD&V kunnen denken dat het stellen van een ultimatum aan de franstaligen (voor 07.11.2007 BHV splitsen of er komt géén rooms - blauwe regering!) een verstandige zet is. Het enige wat Joëlle Milquet dus moet doen om af te raken van een regering waar ze in eerste instantie al niet wil inzitten, is één week nee blijven zeggen. De CD&V is vastbesloten om zich in de voet te schieten voor de 'broeders' van de N-VA, die niet alleen al elke zetel winst hebben ingepikt die Yves Leterme de CD&V heeft bezorgd bij de verkiezingen, maar tevens menen dat zij ook de baas zijn in het kartel.

De VLD was er natuurlijk als de kippen bij om zich achter het voorstel van de CD&V te scharen. Dit betekent naar alle waarschijnlijkheid immers het einde van de rooms - blauwe coalitievorming en de grote terugkeer van Guy Verhofstadt. En waarom zou die niet proberen om - al was het maar om de CD&V helemaal een peer te stoven - een paars - groene regering op poten te zetten? Die kan, met Elio Di Rupo aan tafel, een degelijke oplossing uitwerken voor BHV (want zonder Di Rupo aan tafel zitten CDH en MR toch de hele tijd bang over hun schouder te kijken).

En Yves Leterme? Die gaat als de grap van de eeuw de tweede keer de mist in, en mag schepen gaan spelen in Ieper, een job die hij wel aankan. Benieuwd of hij nog zoveel als een kerstkaartje krijgt van die rat van een Bart De Wever. En dan Yves, zal je weten dat je het allemaal aan jezelf te danken hebt. We hebben je meermaals gewaarschuwd.

Opsporing verzocht

2007-10-26T16:06:00.000+02:00

Graag dit berichtje van mijn vriend Luc Cuyx:

Beste(n)

Op 10 september verdween ons nichtje Ingrid Thoelen. We zijn nu al meer dan een maand verder, maar het speurwerk van de politiediensten heeft nog geen resultaat opgeleverd. En toch blijven we hopen!

Gisteren besteedde het één-programma "Koppen Justitie" aandacht aan deze verdwijning. Meer info (en foto's) over de verdwijning van Ingrid vind je hier terug. Alle hulp en tips zijn welkom!

Vriendelijke groeten
Luc & Patricia

Eikels

2007-10-16T10:38:00.000+02:00

Ik ben géén fan van Yves Desmet, maar vanmorgen verwoordt hij wonderwel wat ik denk. Ik geef graag zijn opiniestuk van vandaag mee. En hij geeft héél mooi weer waarom ik zo enorm een hekel heb aan Vlaanderen, Vlaamsgezinden en hun symbolen: omdat het zo'n arrogante eikels zijn.

Suiker (De Morgen, 16.10.2007)
Wat een grootmoedigheid! Wat een zelden vertoond inlevingsvermogen in de psyche van de tegenstander! Zeg nu nog dat de communautaire hardliners binnen CD&V en N-VA geen greintje begrip kunnen opbrengen voor de positie van de Franstaligen of voor de simpele, logische vaststelling dat je geen veranderingen waarvoor je een tweederdemeerderheid nodig hebt, kunt doorvoeren met een gewone meerderheid.

Nee hoor, dat hebben ze bij het kartel nu wel begrepen en dus is er geen bezwaar meer om "een lepeltje suiker" toe te staan aan de Franstaligen om ze de bittere pil van de splitsing van B-H-V te doen slikken.

Prompt ontspon zich aan Vlaamse zijde een discussie die je normaal alleen in kringen van koks te horen krijgt: was een theelepeltje voldoende of kon de zoetigheid tot een hele soeplepel worden opgevoerd? In ieder geval wist Hendrik Bogaert, die nooit om een bon mot verlegen zit, te melden dat het nooit een pollepel zou worden. Aan de uiterste Vlaamse zijde werd het lepeltje dan weer meteen het bewijs dat het kartel plat op de buik gaat.

Niemand van al deze verlichte geesten vraagt zich blijkbaar af hoe een Franstalige reageert wanneer hij op een dergelijke manier als een kleuter aangesproken wordt, die van de vriendelijke Vlaamse papa te horen krijgt dat hij om zijn bestwil toch maar dat lepeltje moet slikken, tezamen met een bittere pil.

Niet Franstalig zijnde, meen ik toch net genoeg van de menselijke psyche te kennen om te vermoeden dat een normale tegenreactie aan Waalse kant zou kunnen zijn: "Als je denkt mij te kunnen aanspreken als een kleuter. Als je denkt dat ik ga inbinden voor een onnozel klontje, dan kun je dat lepeltje suiker steken waar de zon niet schijnt.

"Wat Bart De Wever - ongetwijfeld zelfs oprecht - beschouwt als de maximale toegeving die hij kan doen, wordt zo arrogant verwoord dat het bijna niet anders dan contraproductief kan werken. Of hoe zou hij reageren mocht de overkant zeggen dat hij het met "een lepeltje staatshervorming" zal moeten doen?

Deze cruciale week voor het formatieberaad start daarmee op het niveau van een kleutertuindiscussie. Omdat de symbolen en de emoties het nog altijd halen van het nuchter optellen van de sterktes van de verschillende fracties die een oranje-blauwe regering willen.

Nobelprijs

2007-10-15T12:45:00.000+02:00

Nu blijkt het Nobelprijscomité toch ook in de ban te zijn van wat de pers in België hier zo toepasselijk als 'de klimaathype' omschrijft. Ik zou zo graag willen dat alle journalisten die voorafgaand aan de verkiezingen het hele thema als een 'hype' omschreven mij eens komen uitleggen waarom een eerbiedwaardige instelling als het comité zich laat meeslepen als waren het kinderen met flippo's? Misschien is er méér aan de hand, dan zij in hun minachting voor een politicus als Al Gore willen toegeven. Is er misschien links en rechts méér sprake van 'bewustwording' dan 'hype' (niet in België, natuurlijk, hier is het thema al lang van de agenda afgevoerd, met dank aan dezelfde journalisten die iedereen die zijn nek uitstak ridiculiseerden als waren ze losgeslagen volgelingen van die taart van een Margaretha Guidone).

De Nobelprijs voor de vrede werd terecht toegekend aan Al Gore en het IPCC (het VN - panel dat de klimaatverandering bestudeert). Ik heb dat maanden geleden voorspeld. Er is niemand die op dit ogenblik zo'n grote rol speelt in deze derde golf van de Verlichting als Al Gore. Na het liberalisme en het socialisme is het ecologisme immers een nieuwe stroming binnen de Verlichting die ernaar streeft om ieder mens de kans te geven op een gelukkig leven. En daarom is de Nobelprijs voor de Vrede ook terecht.

'De reacties waren echter over het algemeen vijandig. Voor véél mensen is het gezever over het klimaat echt wel genoeg geweest, en mag stilaan overgegaan worden tot de orde van de dag. Wat moet je immers denken van een debiele reactie als 'wat heeft het klimaat nu met Vrede te maken?'.

Er zijn immers belangrijker zaken: geld verdienen en opdoen (internationaal) en Brussel - Halle - Vilvoorde (België). Dat gelul over klimaat en milieu en natuur is voor veel mensen niet meer dan 'inconvenient'. Het dossier is immers toch alleen van belang voor negers (de derde wereld wordt volgens prognoses het hardst getroffen door de klimaatverandering) en onze kinderen (en die zijn er toch nog niet, of hebben toch niks te zeggen... Anders pakken we hun zakgeld af). Ha! Ieder schaart dus nog mee wat hij kan krijgen en de laatste doet het licht uit. Après nous le déluge!

Sint - Hubertus

2007-10-13T19:21:00.000+02:00

Morgen is het de jaarlijkse Sint - Hubertusviering in Lichtaart. Een zéér belangrijke gebeurtenis: onze Dribbel zijn jaarlijkse zegening!

De honden en paarden krijgen in plaats van een hostie een gewijd 'Sint - Hubertus' - brood (een soort oudbakken grijze pistolet, die onze Dribbel jaar na jaar weigert op te eten zonder beleg...) Maar voor het welzijn van onze woef nemen we géén risico's!

Afscheid

2007-10-10T22:26:00.000+02:00

Adieu, Fientje. Ik heb je altijd één van de minst sympathieke politici van je generatie gevonden. Liberaal van de streberige soort. Koen Meulenaere wees ooit op je puitenogen, die een typisch fysiek kenmerk zouden zijn van de streber. Zo ver wil ik het niet drijven. Maar je wist het toch altijd zo goed. Zo veel beter als ons, arme schapen. Wij hebben dan ook niet voor Giscard d' Estaing gewerkt, zoals jij. Zo liet je toch altijd te pas en vooral te onpas horen. De vraag is natuurlijk wat je er gedaan hebt? Wat als er even weinig bewijs van bestaat, als van de prestaties van die VLD - experts die je 200.000 € rijker gemaakt hebt? 200.000 € van ons belastinggeld. En wat kregen we daarvoor? Bitter weinig, naar ik verneem in het rapport van de Ombudsman. Ze hebben wat vergaderingen bijgewoond (vooral de vergaderingen waarop het contract werd gegund) en er is ook een keer een sollicitatietraining gegeven. Daar wil ik het ook voor doen, voor dat geld. Maar ja, ik deel natuurlijk niet jouw 'ideologische' achtergrond. En zonder die partijkaart kon je bij Fientje géén 'expert' zijn. Hoogstens consultant. En die gingen naar huis met héél wat minder als de riante barbecue - checque waar haar experts van genoten. Corruptie noemen ze zoiets bij ons. Adieu Fientje. Ik zal je niet missen. Dus ga weg en blijf weg.

Karel De Gucht

2007-10-08T10:51:00.000+02:00

Yves Leterme zou beter naar Karel De Gucht luisteren dan die adder van een Bart De Wever nog langer aan zijn borst te koesteren. De Gucht zegt wat iedereen al lang weet: dat een regeerakkoord ofwel een consensus, ofwel een compromis zal zijn. De tactiek van CD&V - N-VA om zolang op hun toekomstige partners te roepen tot deze zich gewillig onderwerpen is even achterlijk als nutteloos. Men zou evengoed met pure wilskracht een pot nutella kunnen proberen op te draaien. Politiek is overleggen en akkoorden sluiten. Dat kan je nu eenmaal niet alleen. Dat heeft Herman Van Rompuy, ondanks zijn vele tekortkomingen, steeds als géén ander begrepen.

Als Yves Leterme dat niet begrijpt, dan zal hij géén premier worden. Nu niet en nooit niet. En dan moet hij de grapjes 'dat hij niet over de intellectuele bekwaamheid beschikt om premier te worden' er maar bij nemen. Want dat je twee keer formateur wordt, dat is nog niet vaak vertoond. Maar een derde keer komt er niet. Ondanks alle voorkeurstemmen van de wereld. Dat zou hij toch ook moeten vatten. Kijk maar naar Leo Tindemans.

Terug naar Uganda

2007-09-30T11:07:00.000+02:00

Ondertussen zijn we al weer een paar weken opnieuw aan het werk, maar als je sommige berichten in de krant leest, dan zit je onmiddellijk weer met je hoofd in Uganda. Dit berichtje geeft een mooi sfeerbeeld van onze reis.

Celstraf voor Oegandezen zonder toilet (DS, 29.09.2007)

KAMPALA - Met draconische maatregelen proberen gezondheidsinspecteurs in het Oost-Afrikaanse Oeganda de hygiënische omstandigheden van plattelandsbevolking te verbeteren. In het oosten van het land aan de grens met Kenia werden 70 mannen opgepakt, omdat hun huizen niet over een toilet beschikten, aldus de BBC-radio. De mannen zouden vrijgelaten worden, indien ze beloofden binnen de week een latrine te bouwen. De gezondheidsdienst van het dichtbevolkte district Toroco wil op die wijze de bevolking van de slechte gewoonte afbrengen om hun behoefte in de bosjes te doen. 'Het is betreurenswaardig', zei districtshoof Emmanuel Osuna. 'Europeanen en Amerikanen vliegen in de ruimte, en ik moet op mensen jagen die beweren geen tijd noch de middelen te hebben om een simpele put in de grond te graven.' Het verlangen van Osuna stoot echter op weinig begrip. Afgelopen week zwommen meer dan 50 man de rivier over naar Kenia, omdat ze geen WC wilden bouwen.

Hypocriet

2007-09-25T13:06:00.000+02:00

Eigenlijk heeft hij gelijk als hij zegt dat het niets met zijn politieke leven (door hemzelf veelzeggend 'zijn politieke carrière' genoemd) te maken heeft, maar het bericht is dan ook weer te goed om zomaar te laten passeren. Al was het maar om te laten zien dat hij zich thuis voelt bij de tjeven (waar hypocrisie een deugd is). Dus, onder het motto 'niet netjes, wel humor' het volgende artikel uit Het Volk van vandaag:

Zus van Bart De Wever is Waalse steuntrekker (Het Volk, 25.09.2007)

De zus van Bart De Wever, Karina, is een van de Waalse steuntrekkers. Karina De Wever is dat sinds januari van dit jaar. Vanaf dat ogenblik is ze immers gedomicilieerd in Poncelle, een klein dorpje niet ver van Tintigny, in de provincie Luxemburg. Ze woont daar in een soort commune, Lorién genaamd. Hun doel is op een vreedzame manier samenwonen, met als onderliggende gedachte 'terug naar de natuur'.

Bart De Wever reageert uiterst gepikeerd. 'Mijn zus heeft niets te maken met mijn politieke carrière', aldus De Wever. 'Laat haar alstublieft met rust.'

Kamp van Beverlo

2007-09-18T15:13:00.000+02:00

Omdat ik mijn middelbare schooltijd heb doorgebracht in Leopoldsburg - 't Kamp, zoals ze bij ons zeggen - heb ik altijd mijn voelsprieten extra uitsteken voor nieuws over ons Belgisch Leger.

Zo reed ik vanmorgen langs het kamp van Tielen (hoofdkwartier van één van onze drie bataljons Paracommando) en zag ik daar zowaar een reclamebord staan: het leger is op zoek naar nieuwe recruten. Evenzo op de website. Dus, iedereen die zijn land wenst te dienen op een nuttige manier, hier heb je een mogelijkheid.

Persoonlijk ben ik voorstander van een dienstplicht voor alle jongeren in één van de drie pijlers van het buitenlands beleid (diplomatie, ontwikkelingssamenwerking of defensie). Ik denk dat dit voor véél jongeren een nuttige ervaring is: een kennismaking met werken in een team en voor iets anders dan geldelijk gewin, een ruimere blik op de wereld.

Maar zolang we met vrijwilligers werken, kan het leger ook altijd een voorbeeld nemen aan dit filmpje om nieuwe recruten te werven.

Uganda

2007-09-15T21:58:00.000+02:00

Vorige week zaterdag arriveerde onze vlucht Entebbe - Zaventem in de vroege morgen op onze vaderlandse luchthaven. Allebei snipverkouden kwamen we dolblij opnieuw aan in de 'beschaving'. Ik heb de hele trip nu een weekje laten bezinken. Mijn vrienden vragen mij constant: hoe was het?

Nou, met géén pen te beschrijven. Afrika is een andere planeet. Er zijn een aantal zaken die direct in het oog springen. Huidskleur, bijvoorbeeld, maar ook 'armoede', al is dat relatief, geen hongersnood zoals veel mensen zich voorstellen. Het meest duidelijke teken van armoede is de bevolkingsexplosie. Je hebt vaak het gevoel dat je op een soort menselijke mierenhoop rondloopt. En dat hele wriemelende straatbeeld is merkwaardig: Heel Uganda loopt vol met jonge mensen. Slechts héél af en toe zie je één of andere eerbiedwaardige grijsaard, en die is dan meestal maar rond de vijftig, al ziet hij of zij er minstens een eind in de tachtig uit. Op één generatie bij ons zijn er twee gepasseerd in Afrika. Een geboorte is daar alledaags, net als een overlijden.

Dood is doodgewoon in Afrika, en of men dat nu graag hoort of niet, men tilt er daar niet zo zwaar aan als hier (men breekt er zich het hoofd minder over, ik wil niet insinueren dat verdriet in Afrika minder zwaar weegt). In Afrika is men er zich steevast van bewust dat men op elk moment op één of andere dwaze manier aan zijn eind kan komen: een slangebeet? Pech gehad. Maar de grootste doodsoorzaak is het verkeer. Dagelijkse kop in de krant: many dead in horror bus plunge. De chauffeur slaagt er echter meestal wonderbaarlijk in de ontsnappen (uit het raampje springen voor de bus in de diepte verdwijnt, bijvoorbeeld). En wat doet die man dan? De vraag werd mij nooit beantwoord, maar ik vermoed dat hij de dag erna gewoon weer op pad gaat met een andere bus...

Nu ja, je hebt niet echt geleefd als je niet op een Afrikaanse bus hebt gezeten: mensen op zetels, onder zetels, op elkaar, kippen, geiten, zakken meel en maïs, de relativiteit van de zin 'de bus is vol', de merkwaardige geur van je buurman, de merkwaardige geur van je buurman die nog merkwaardiger wordt wanneer hij plots in een plastiek zakje begint te kotsen, de verkopers van dubieus vlees (geit?) op spiesjes bij de geïmproviseerde stopplaatsen, de 'facilitators' - werkloze mannen die proberen wat geld te verdienen door busreizigers op de chaotische mestvaalt die het busstation meestal is tot bij een bus of minibus met de gezochte bestemming te loodsen, de totale afwezigheid van geregelde vertrektijden (de bus vertrekt wanneer hij vol is, dwz vol naar Afrikaanse normen, minstens tweemaal het aantal passagiers waar het voertuig in kwestie geschikt voor is). Schitterend allemaal, zolang het ding op de baan blijft. Wat niet evident is, aangezien 'asfalt' maar op een beperkt aantal wegen aanwezig is.

Harry Potter

2007-09-13T11:21:00.000+02:00

Met een deugddoende vakantie achter de rug (drie - en - halve week door Uganda getrokken met mijn rugzak en mijn geliefde, jammer genoeg zonder onze Dribbel, maar het weerzien was daarom des te hartelijker), ben ik maandag opnieuw aan het werk gegaan. De eerste week is nooit makkelijk: hopen rechtbankwerk, kruiwagens vol post, honderden mails te beantwoorden (waaronder nog wat dreig - en scheldmail ten gevolge van mijn vorige post over B-H-V).

Vandaag wil ik dan ook maar één ding zeggen: als je de kans krijgt, lees dan de Harry Potter - boeken. Het is lang geleden dat ik nog zo'n briljante reeks gelezen heb. Schitterend geschreven, heerlijke personages (tussen ons gezegd en gezwegen, mijn persoonlijke favoriet is Severus Snape) en een verhaal om dagen en nachten, in trance, aan één stuk door te lezen. Wat iemand ook zegt, niet gehinderd door enige kennis van zaken: dat zijn écht géén kinderboeken. Integendeel.

Ik ben er tijdens een maand geleden aan begonnen, en heb ze alle zeven in een trek uitgelezen. Als je één keer vertrokken bent, dan kan je niet meer stoppen. En op dit moment rest mij dan ook maar één ding: opnieuw beginnen bij blad één. Ik kijk er al naar uit!

Brussel - Halle - Vilvoorde

2007-08-09T10:44:00.000+02:00

Beste Yves,

Je zal al wel gemerkt hebben dat een regering vormen niet vanzelfsprekend is. We zijn morgen dan ook de 61e dag na de verkiezingen, en als ik de media moet geloven heb je nog géén enkel resultaat geboekt. Dat geloof ik persoonlijk niet. Ik geloof echter wel dat je de grote doorbraak in de regeringsonderhandelingen, de mentale ‘klik’ bij de partijen aan tafel, nog niet hebt bereikt. Er zijn géén tien manier om dit te bewerken, Yves. Daarom schrijf ik je. Om je een mogelijk scenario uit de impasse te bieden.

Je bent immers op weg om de nieuwe Freya te worden. De hemel in geschoten door de media, en daarna onder vuur genomen. Je voelde je eerst een komeet, maar nu voel je je vermoed ik eerder een kleiduif. Je staat van genade was bij de haren getrokken, maar het journalistieke spervuur van deze komkommertijd wens ik je ook niet toe.

Yves, je vormt een regering door terug te keren naar je eigen uitspraak dat ‘de splitsing van Brussel – Halle – Vilvoorde maar vijf minuten politieke moed vergt’. Dat is niet waar. Maar je zat wel dicht bij de waarheid. Niet de splitsing, maar de oplossing van het probleem Brussel – Halle – Vilvoorde vergt vijf minuten politieke moed. De oplossing ligt namelijk voor je neus.

Om dat te begrijpen, moeten we eerst een belangrijke mythe uit de wereld helpen. Namelijk de mythe dat het Arbitragehof gezegd heeft dat de kieskring Brussel – Halle – Vilvoorde gesplitst moet worden. Deze onwaarheid wordt door een aantal mensen - bewust, uit kwade wil, of gewoon uit dommigheid, wie zal het zeggen? - in leven gehouden. Ik loof al vier jaar een wasmachine uit als prijs voor degene die mij kan aanduiden waar het Arbitragehof dit gezegd heeft, doch ik mocht tot op heden géén reacties ontvangen.

Het Arbitragehof heeft integendeel gezegd, in zijn overweging B.9.7 van zijn arrest nr. 73/2003: ‘In geval van behoud van de provinciale kieskringen voor de verkiezing van de Kamer van volksvertegenwoordigers, kan een nieuwe samenstelling van de kieskringen in de vroegere provincie Brabant gepaard gaan met bijzondere modaliteiten die kunnen afwijken van degene die gelden voor de andere kieskringen, teneinde de gewettigde belangen van de Nederlandstaligen en Franstaligen in die vroegere provincie te vrijwaren. Het komt niet aan het Hof, maar aan de wetgever toe die modaliteiten nader te bepalen.’

Het Arbitragehof heeft dus uitdrukkelijk gezegd dat B-H-V niet gesplitst moet worden, ook al houdt dat een afwijkende regeling in ten aanzien van de andere provincies, omdat die afwijkende regeling ervoor bedoeld kan zijn om de gewettigde belangen van een taalgemeenschap te vrijwaren.

Nu, dat is niet het enige waarvoor ik een wasmachine uitloof, Yves. De prijs gaat ook naar degene die mij kan overtuigen waarom B-H-V zou gesplitst moeten worden. Ik zie daar immers geen reden toe. Laat ons wel wezen: de enige reden dat men dat wil splitsen, is om te vermijden dat Franstaligen in Halle – Vilvoorde op Franstalige politici uit Brussel stemmen. En dat wil men niet.

Het is moeilijk Franstaligen te overtuigen om ermee in te stemmen om hun eigen positie bij de verkiezingen te hypothekeren. Het is moeilijk Franstaligen te overtuigen om in te stemmen met een hertekening van een kieskring, als die hertekening expliciet bedoeld is om een middenvinger naar hen op te steken. Het is moeilijk Franstaligen te overtuigen als je mij al niet kan overtuigen. Ik heb daar persoonlijk warm noch koud van, het interesseert mij zelfs maar matig (er is immers niks dat zo hard op een kieskring lijkt als een andere kieskring), dus ik sta echt wel open voor goede argumenten. Kiezers verhinderen om op de kandidaat van hun keuze te stemmen is echter géén goed argument, ongeacht de taal van de kiezer of kandidaat. Dit hele dossier is dan ook een zorgvuldig georchestreerde crisis. En blijven aandringen dat de Franstaligen instemmen met een splitsing is vragen dat zij de broek voor je afstropen en vooroverbuigen. Niet echt de manier om vertrouwen te kweken voor een regering.

De oplossing ligt dus voor je neus, Yves. En je hebt met deze discussie over de kieskringen in Brabant een prachtig non – dossier om een joviale jeste te doen naar de Franstaligen, en direct je regering op de rails te zetten, zonder dat je er eigenlijk iets voor moet opgeven (buiten een hersenschim die het politieke landschap in dit land nu reeds enkele jaren verziekt).

Yves, je voegt de kieskringen B-H-V en Leuven gewoon samen. En iedere kiezer stemt op wie hij wil, Franstalig of Nederlandstalig. Dat is pas democratie. Dat is pas vertrouwen in elkaar. Dat is bovendien het voorstel van de Franstaligen. En ook mijn voorstel. Voor mijn part voeg je het arrondissement Nijvel er ook nog aan toe. De hele provincie Brabant als één kieskring. Dat is niet de oplossing waar vele Vlaemschgezinden op zitten te wachten, Yves. Maar wel de eerlijkste en meest democratische oplossing. Want laat ons wel wezen: op wie de mensen stemmen, dat zouden ze toch zelf moeten kunnen beslissen. En niet jullie in Brussel voor hen.

Vijf minuten politieke moed, jongeman. En succes met je regering!

Tafelspringer

2007-08-08T09:01:00.000+02:00

Het is komkommertijd, en daar maken politieke tafelspringers graag gebruik van. Zo onder meer ook Geert Wilders, het vreselijkste kapsel van Nederland. Wilders wil de koran verbieden. Eigenlijk wil hij gewoon alle bruine mensen weg, maar dat zeggen is natuurlijk een stapje te ver, zelfs in Nederland, dat de laatste jaren zo op de dool is.

Natuurlijk mag je niet zeggen dat hij, door het veralgemenen van het gedrag van een bepaalde groep binnen de islam - namelijk de figuren die het boek letterlijk interpreteren èn dan nog willen overgaan tot geweld - tot de gehele godsdienst, zèlf aan het aanzetten tot haat doet. Immers zijn er veel mensen binnen de islam die zich niet geroepen voelen tot haat en geweld. Wilders scheert hen echter over de zelfde kam met een kleine en extremistische minderheid. Bovendien geeft hij dan nog een voorbeeld van een geweldpleging die hij meteen aan de hele moslimgemeenschap toeschrijft.

Laat ik echter duidelijk zijn aan onze vrienden in de moslimgemeenschap: Wilders en zijn partijtje spreekt net zo min voor mij als dat terroristen die zich beroepen op hun moslimgeloof spreken voor de rest van de moslimgemeenschap.

Wilders wil Koran verbieden in Nederland (DS, 08.08.2007)

RIJSWIJK - De Nederlandse partijleider Geert Wilders van de Partij voor de Vrijheid (PVV) wil de Koran verbieden. Dat schrijft hij in een ingezonden brief in de Volkskrant. Wilders vindt de Koran een fascistisch boek dat oproept tot geweld.

Wilders, nooit verlegen om een straffe uitspraak, noemt het heilige boek van de moslims ‘het islamitische Mein Kampf’. Dat laatste boek mag sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog niet meer in Nederland worden verkocht. Wilders meent dat de Koran net als Hitlers Mein Kampf verboden moet worden. Het gebruik van de Koran in huiselijke kring en in de moskee, moet ook worden bestraft, aldus Wilders in de Volkskrant.

Hij neemt het op voor de onlangs mishandelde voorzitter van het comité voor ex-moslims, Ehsan Jami. Jami had veel eerder beveiligd moeten worden, betoogt Wilders. Een verbod op de Koran is een duidelijk signaal aan islamisten die de Koran als ‘excuus en inspiratie’ voor geweld gebruiken, meent het Kamerlid. ‘Genoeg is genoeg’, stelt de PVV-voorman.

Le Tour de Farce

2007-07-25T16:23:00.001+02:00

De tour is een circus aan het worden. De inkt van de kranten om Vinokourov te loven was nog niet droog, of de idioot werd betrapt op doping. Ik voelde al nattigheid na zijn twee ritoverwinningen op rij. De ene dag wordt hij op een halfuur gereden in de bergen, de dag daarna wint hij een tijdrit en de volgende dag een bergrit. De grootste wederopstanding sinds Lazarus! En verdacht gelijkend op het nummer van Landis vorig jaar. Nee jongens, dit soort toestanden geloof ik niet meer. En iedere keer weer gaat de hele bende aan het jammeren over 'de schade die dit toebrengt aan het wielrennen'.

De hele bende rijdt tegen een berg op aan een versnelling die een olifant in bergaf niet rondkrijgt, maar zuiver zijn ze allemaal. U kijkt toch ook? Wie kijkt er nog?

Een lied voor Yves Leterme

2007-07-23T14:58:00.000+02:00

Ok, het is dus komkommertijd. Maar wie had gedacht dat Yves Leterme de komkommer van dienst zou zijn? Jeetje, ik heb al mensen zichzelf in een zelfgegraven putje weten werken, maar dit sloeg gewoon alles. 'In de gloria' is er niks tegen. Had hij 'in m'n poep' geantwoord op één van de vragen van de reporter in kwestie, dan had het géén betere TV opgeleverd. Wat in z'n poep? Die komkommer natuurlijk...

Maar soit, voor de volledigheid (ik ben één van de weinige Belgen blijkbaar die het volkslied wél kent, en in twee talen):

O dierbaar België, O heilig land der Vaad'ren

Onze ziel en ons hart zijn u gewijd

Aanvaard ons kracht en het bloed van onze ad'ren

Wees ons doel in arbeid en in strijd

Bloei, o land, in eendracht niet te breken

Wees immer vrij en ongeknecht

Het woord getrouw, dat g' onbevreesd moogt spreken

Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht

Het woord getrouw, dat g' onbevreesd moogt spreken

Voor Vorst, voor Vrijheid en voor Recht

Oh, noble Belgique, à jamais terre chérie

A toi nos coeurs, à toi nos bras

Et le sang pur pour toi repandue, Patrie

Nous le jurons par un seul cri, tu vivras

Tu vivras toujours grande et belle

Et ton invincible unité

Aura pour devise immortelle

le Roi, la Loi, la Liberté

Aura pour devise immortelle

le Roi, la Loi, la Liberté

le Roi, la Loi, la Liberté !

Radioactief

2007-07-18T13:56:00.000+02:00

Hopelijk lezen die knuppels in de formatiebesprekingen ook kranten. Dat ze inzien dat hun kerncentrales wel degelijk toemoeten wegens 'niet veilig'. Ik wil nog even de propaganda van een aantal idioten (genre Jean - Marie Dedecker) vóór kernenergie in herinnering brengen, dat kernenergie de veiligste en properste manier zou zijn om energie te proceduren.

Lek in Japanse kerncentrale ernstiger dan gedacht (De Standaard, 18.07.2007)

TOKIO - De radioactiviteit van het water dat maandag bij een aardbeving is gelekt uit de kerncentrale van Kashiwazaki-Kariwa, is anderhalve keer groter dan aanvankelijk gedacht. Toch is er geen gevaar, zegt energiemaatschappij Tokyo Electric Power (Tepco), dat de kerncentrale uitbaat. Tepco had aanvankelijk verklaard dat het ging om radioactiviteit van 60.000 becquerel. Het zou echter gaan om een radioactiviteit van 90.000 becquerel.

'Er is een fout gebeurd in de berekening van de radioactiviteit van het gelekte water. Toch blijft de radioactiviteit onder de wettelijke limiet en heeft het geen invloed op het milieu', luidt het woensdag in een communiqué.

Naast het lek veroorzaakte de aardbeving nog een vijftigtal andere incidenten in de kerncentrale, zoals een brand, brandstoflekken en omgevallen vaten met radioactief afval. De reactor had zich tijdens de aardbeving wel automatisch uitgeschakeld. De kerncentrale is tot nader order gesloten. Het is de grootste kerncentrale in Japan.

Pruimentijd

2007-07-11T14:54:00.000+02:00

Onderstaand bericht heeft géén enkele maatschappelijke relevantie, maar is oh zo tekenend voor een vaststelling die zich onvermijdelijk opdringt: 't is komkommertijd...

Televisieclown Bassie doet aangifte van smaad (De Morgen, 11.07.2007)

Televisieclown Bassie, bekend als de helft van het artiestenduo Bassie en Adriaan, heeft vrijdagmiddag aangifte gedaan wegens smaad naar aanleiding van een incident op de kermis van het Nederlandse Berkel-Enschot. Dat heeft hij maandag gezegd. Bassie zou op de kermis een tienjarig kind aan zijn oor hebben getrokken en een vriend van het kind hebben geslagen. De vader van het kind deed vrijdag aangifte wegens mishandeling.Volgens de vader zou Bassie naar het kind hebben uitgehaald nadat deze aan de pruik van de clown had getrokken. Volgens Bassie trok het kind inderdaad aan zijn pruik, maar vroeg hij daarna in overleg met zijn moeder slechts excuses van het kind.5.000 euroNadat het kind "sorry" had gezegd, is de clown gewoon verder gegaan met zijn werk. Bassie ontkent dat er sprake is geweest van enig geweld. Hij vermoedt dat een jongen van een jaar of vijftien de boel heeft opgeblazen.Bassie eist een schadevergoeding van 5.000 euro. Mocht hij die krijgen, dan gaat het bedrag naar het Sophia Kinderziekenhuis.

Graaicultuur

2007-07-03T12:53:00.000+02:00

Helmut Kohl zei het al: het is makkelijker een hond langs een hotdogbarak te loodsen dan een socialist langs een hoopje geld.

Deze bedenking schoot mij te binnen toen ik hoorde dat de afvloeiende werknemers van Opel Antwerpen een afscheidspremie van maar liefst 6 miljoen Belgische Frank kregen. Een huis, zoals we wel eens durven zeggen. Je kan géén enkele werknemer bekritiseren dat hij zo'n aanbod aanneemt. Ik zou het aannemen. Kritiek op de werknemers is dan ook niet meer en niet minder dan misplaatste jaloezie.

Als je kritiek wil hebben, doe het dan op de juiste mensen. En die mensen zijn, uiteraard, de vakbonden. Hét grote probleem dat ik heb met deze 'kameraden' is dat zij het niet opnemen voor 'de arbeider' maar voor 'de leden'. Als vakbond zou je moeten bijdragen aan een rechtvaardiger wereld, maar dat gebeurd dus niet. Men strijdt voor de verworven rechten van de eigen leden.

Want het echte schandaal is natuurlijk niet dat de Belgische arbeiders van Opel een afscheidspremie van zes miljoen frank krijgen. Het echte schandaal is dat Opel een afscheidspremie van zes miljoen frank kan uitbetalen onder goedkeurend geknik van die haaien van aandeelhouders, OMDAT ZE TOCH WETEN DAT ZE IN EEN OF ANDER DERDEWERELDLAND EEN FORTUIN GAAN VERDIENEN MET HET UITBUITEN VAN 'KAMERADEN'. En die mogen rotten van onze vakbondsvrienden. Op géén enkel moment nemen de vakbonden het op voor de arbeiders in de derdewereld. En op deze manier geven ze een gedekte aftocht aan de graaikapitalisten van Opel. Het sociaal bloedbad zit 'm niet bij Opel Antwerpen. Het sociaal bloedbad zit 'm in de nieuwe fabriek.

Om terug in de Duitse sfeer te komen: beste vrienden, u bent géén 'bosse der genossen' (baas der kameraden) maar 'genosse der bossen' (vriendjes van de baas). Als je écht kloten aan je lijf had, dan stortte je een deel van uw verrekte premies door aan de vakbonden van de nieuwe Opelfabriek.

Staatshervorming voor beginners

2007-06-20T11:13:00.000+02:00

Ramp, oh ramp. De staatshervorming zit in een impasse, berichten de kranten vandaag. Ik ga géén opsomming geven van alle problemen die volgens mij belangrijker zijn dan dit non - dossier (kijk om je heen, je weet zelf ook welke ze zijn).

De franstaligen zijn blijkbaar niet echt geïnteresseerd om Yves Leterme en zijn fascistische N-VA - kornuiten op hun wenken te bedienen. Misschien omdat zij maandenlang beledigingen naar het hoofd van de franstaligen hebben zitten slingeren om aan hun achterban te tonen hoe stoer zij wel niet durfden zijn. De strikjes campagne van N-VA als triest dieptepunt. Ik kan niet beginnen te beschrijven hoe beledigend en stigmatiserend die campagne was. Laat me zeggen dat ik dus alle begrip heb voor de Franstaligen wanneer ze nu een unaniem en welgemeend 'steek je eisen waar de zon niet schijnt' als antwoord klaarhebben.

Want, beste Yves, wat dit land nodig heeft is géén 'betere bevoegdheidsverdeling', maar een beetje beleefdheid en wederzijds respect. En dat begint bij jezelf. Maar je bent een tsjeef, en gespecialiseerd in de oude christendemocratische deugd van de hypocrisie, dus dit is ongetwijfeld niet aan je besteedt. Mijn campagneslogan was toch 'respect'? Respect is een levenshouding, Yves, géén campagneslogan. En als je die onnozele halzen van de N-VA ondertussen hun gang laat gaan, een behoorlijk holle slogan bovendien. Ze hadden evengoed een opgestoken middenvinger op hun affiches kunnen zetten. Maar soit, ik dwaal af.

Het probleem zit 'm immers niet bij de Franstaligen. Het probleem zit 'm bij de Groen! en de SP.a. De staatshervorming is een dossier waarbij zij niets maar dan ook niets kunnen winnen. Het probleem bij SP.a is dat Frank Vandenbroucke (de minister, niet de coureur, al maakt dat qua verwezenlijkingen en uitgekraamde onzin géén enkel verschil) de hele partijtop overtuigd heeft dat ze daar wél belang bij hebben. Dus de SP.a maakt de kapitale blunder om zijn steun toe te zeggen voor een dossier waar de eigen achterban zeker niet voor, en waarschijnlijk radicaal tegen is. Daarmee bovendien ook nog eens in de kaart spelend van de CD&V, waar een deel van het kiespubliek naartoe is gelopen.

Idem bij de groenen. Wij hebben een nota over een eventuele staatshervorming. Niemand zat daarop te wachten, maar men ging er binnen de partij van uit dat er sowieso over gepraat zou worden. Echter blijkt men dit een aantal maanden later vergeten te zijn, en gaat men er op één of andere manier van uit dat die nota ons standpunt vertegenwoordigd. Foute boel jongens. Gewoon boycotten, dat hele dossier. Laat Leterme zich er maar eens uitlullen. Maar geef 'm aub niet gelijk door 'm de Franstaligen als zondebok te laten gebruiken voor het feit dat hij zijn domme plannen niet kan uitvoeren. Want als er dan nieuwe verkiezingen komen, zijn wij het haasje. In dat debat hebben wij immers helemaal niks te zoeken.

Druk, druk, druk

2007-06-19T12:30:00.000+02:00

Er zijn zo van die waarheden die nooit verloren gaan. Vroeger, toen ik studeerde, in het middelbaar of aan de universiteit, droomde ik van een rustige maand juni. Terraskes doen, boswandelingen, wat in de beek plonzen, languit in het gras rusten. Dat soort dingen. Ik heb er altijd op gehoopt dat ik, één keer als de studententijd achter de rug was, aan deze zaken toe zou komen.

Maar de waarheid is zoals steeds heel anders. Juni, beste vrienden, is de drukste maand van het jaar. In juni moeten de belastingenaangiftes binnen (wat voor zelfstandigen echt niet om te lachen is). In juni moeten alle pro deo - dossiers afgesloten worden die beëindigd zijn in het afgelopen gerechtelijk jaar. En daarenboven proberen de rechtbanken nog snel een aantal zaken te regelen vóór het gerechtelijk verlof, zodat je sowieso al dubbele shiften draait. Dus, lieve lezertjes, hou uzelf in stilte bezig, en we zien elkaar weldra terug.

Analyse van een groene wederopstanding

2007-06-11T17:11:00.000+02:00

De campagne bij Groen! is meestal 'ludiek', de verkiezingsuitslagen meestal iets minder om te lachen. Misschien volgende keer toch een keer de campagne serieus aanpakken, dan vergaat het lachen ons misschien een keer niet wanneer we de uitslag krijgen.

Maar soit. We hebben de vier jaar in de woestijn overleefd, en dat is voor mij het belangrijkste. Vanaf nu gaan we terug opbouwen. Dat de groenen wel een serieuze partij kunnen zijn, bewijst Ecolo dagdagelijks. We moeten dan ook stoppen met in de marge (om niet te zeggen in de marginaliteit) op de politieke flank te zitten prutsen tussen de PVDA's en de CAP's van deze wereld, en moeten terug aansluiting zoeken met ons kiespubliek: de moeders aan de schoolpoort, die dezelfde bezorgdheid delen omtrent de toekomst (zowel op sociaal als op ecologisch vlak) als ieder van ons in de partij, maar die zich niet geroepen voelen om zich te identificeren met partij die op één of andere manier als 'extremistisch' beschouwd wordt.

En we moeten gaan voor getalenteerd politiek personeel. Dat draait nu véél te weinig om communicatievaardigheden, en véél te véél om voldoen aan een bepaald profiel (we zijn nog altijd op zoek naar die ene ongehuwde lesbische allochtone moeder, de natte droom van de groene kieslijstsamensteller).

Oh ja: en charisma is ook niet te koop. Een CV is dus ook niet alles, als het niet 'klikt' met de mensen. Kiezen voor jonge lijsttrekkers is bewonderenswaardig. Kiezen voor jonge lijsttrekkers met het charisma van een pompbak is gewoon dom.

Campagne 2007

2007-06-05T09:48:00.000+02:00

Op het campagnepad, al folders bussend, heeft een mens de tijd om na te denken.

Eerste vaststelling die ik deed, was dat het een compleet raadsel is waarom er niet meer postbodes seriemoordenaars zijn. Occasioneel is er wel eentje, maar toch is dit zéér uitzonderlijk. Terwijl twee avonden met mijn fiets foldertjes in brievenbussen stoppen mij reeds tot zware gewelddaden tegen medemensen dreef. Ik mag er niet aan denken wat er zou gebeuren als ik dat, dag in dag uit, voor mijn beroep moest doen. Want, het is werkelijk onbegrijpelijk waar mensen in godsnaam hun brievenbus allemaal staan hebben. Op de gekste plaatsen, met maar één constante: je moet halsbrekende toeren uithalen om er te raken. En dan meestal er nog een hoop grind voor waar je met je fiets niet doorgeploegd raakt. Of langs een oprit met een hoogteverschil dat het nageslacht niet ten goede komt.

Tweede vaststelling, die ik op deze heerlijke juni - avonden deed, was dat er nauwelijks mensen buiten waren. Iedereen zat blijkbaar binnen voor de TV. Zéér vreemd, want het was echt zalig weer. Niet te warm, niet te koud, ideaal om een avondje buiten wat te zitten kletsen en een pint te drinken. Ik heb nauwelijks een levende ziel gezien.

Derde vaststelling: de mensen die dan wél buiten waren, liepen vooral rond met een bus onkruidverdelger op de rug. Wat is de meerwaarde van al die tuinaanleg, wanneer je toch gewoon 's avonds voor de TV gaat zitten? Stoefen tegen de buren? Ik heb in er in ieder geval weinig behoefte aan.

Vierde vaststelling is dat de groenen het waarschijnlijk redelijk gaan doen met de verkiezingen (heb in jaren niet zoveel mensen een groen bord in de tuin weten zetten, of een affiche aan de ruit weten hangen), maar dat niemand het ons lijkt te gunnen. In de media weigert men de klimaatopwarming als een thema bij de verkiezingen aan te duiden. In plaats van over de 'klimaatcrisis' spreekt men de hele tijd over de 'klimaathype' - alsof het een opstoot van domme japanse ruilkaartjes bij achtjarigen betreft. Zielig. Bovendien lijken de traditionele partijen - CD&V, SP.a, VLD en VB de groenen maar een vervelende stoorzender te vinden. Klein voorbeeldje: in Leopoldsburg maakt men er een sport van om de groenen constant te overplakken op de gemeentelijke verkiezingsborden. Jammer dat men zich aan zoiets belachelijks moet laten kennen. En in Ham staat er duidelijk op de gemeentelijke verkiezingsborden 'Eén bord per partij'. Uiteraard pikt iedereen er twéé in. Behalve de groenen - wanneer wij er twee beplakken, dan worden we overplakt door één van de vier machtspartijen. Te belachelijk voor woorden natuurlijk. Op bepaalde plaatsen presteert men het dan zelfs nog om bij op ons ene bord te komen hangen. Alleen al voor dit soort infantiele onnozelheden, zou je hopen dat het verkiezingsresultaat zondag groen kleurt.

Open brief aan Filip Dewinter

2007-05-24T17:15:00.000+02:00

Beste Filip,

Al is die ‘beste’ misschien misplaatst. We kennen elkaar niet, maar ik ben er van overtuigd dat, moesten we elkaar kennen, we elkaar niet konden rieken of zien. Je hebt dat soms, een voorgevoel, een onbehagen. Goh, misschien ben ik oppervlakkig, maar je bent mijn type niet, en je doet bij je publieke optredens ook niet veel moeite om over te komen als iemand waarmee ik een pint wil gaan drinken of een avondje doorbomen.

En misschien is die ‘Filip’ ook misplaatst. Het is me reeds opgevallen dat een aantal kranten en weekbladen er een duivels genoegen in scheppen om uw naam als ‘Philippe’ te schrijven. Op zijn Frans, inderdaad. Ik neem aan dat men dit doet in de hoop u ermee te treiteren. Al begrijp ik niet hoe men iemand kan treiteren door zijn eigen naam te schrijven, maar enfin, we dwalen af. Ik kan enkel zeggen dat ik dus niet weet of het nu Filip of Philippe is. Ik verontschuldig me dus bij voorbaat indien ik uw naam verkeerd zou schrijven.

Je vraagt je ongetwijfeld af, waarom ik je schrijf, als ik géén interesse heb om je beter te leren kennen, warempel, als ik je naam zelfs niet juist kan spellen. Wel Filip, ik schrijf je om je te zeggen dat wij niet langer bang van je zijn.

Wij, Filip, dat zijn de mensen van dit land. Wij zijn lang bang van je geweest, Filip. Zo’n zestien jaren lang bang. Zestien lange bange jaren.

Ik weet nog goed hoe het begon, Filip. 24 november 1991. Een zondag. De eerste klap van de dag was het overlijden van Freddie Mercury. En dan de verkiezingsuitslag. Gelukkig heeft Freddie dat niet meer moeten meemaken. Jouw tronie. Grijnzend. In opperste triomf. Die rare Karel Dillen erbij. De voorzitter toen nog, van je partij, voorzitter voor het leven, nu noch voorzitter, noch in leven. En dan die taal: Grote Kuis, Eigen Volk Eerst, 70 – puntenprogramma en bokshandschoenen hier, schuurborstels ginder.

We wisten niet waar we het hadden. We wisten heel goed van waar je kwam, natuurlijk. Recht uit de jaren dertig. Uit Duitsland, uit Italië, proper gekleed in zwarte en bruine hemden. Glad geschoren en mooi in de pas, met dreunende laarzen. En we waren bang. Want de jaren dertig staan bij onze grootouders behoorlijk in het geheugen geprent. Je kan er géén stuk vlaai eten of je krijgt er wel een verhaal over.

We waren bang en je wist het. En wij wisten dat jij het wist. En zestien lange jaren werd er gediscussieerd. Wat we moesten doen tegen jou en je kornuiten. Want dat we van je af wilden, dat wisten we heel goed. Alleen niet hoe. We wisten dat we niet met je wilden samenwerken. Dat wisten we al héél gauw. Alleen was niet met je samenwerken géén manier om van je af te raken. Want jij marcheerde door, verkiezing na verkiezing. Grijnzend, in opperste triomf, flink in de pas en met dreunende laarzen. Tot 8 oktober 2006.

Eén troost voor je, Filip. Ook al was Patrick Janssens de grote winnaar van de verkiezingen op 08.10.2006, toch zal zijn naam in de geschiedenis slechts een voetnoot zijn. Wie kent er bijvoorbeeld nog Paul Van Zeeland? Neen, Léon Degrelle, die kennen we. En we weten dat hij dezelfde fout heeft gemaakt als jij. Wat de geschiedenis zal ingaan, is jouw fout. Want een fout heb je gemaakt, Filip, een blunder van formaat. Jeugdige overmoed zal het niet zijn, want je hebt toch reeds een bezadigde leeftijd bereikt. Maar jongens, wat ging je de mist in. Zonder terugkijken, keihard op je gezicht. Ik had bijna medelijden met je gekregen, Filip, maar, zoals ik al zei, je bent mijn type niet.

We zijn niet meer bang van je, Filip. De maanden voor de verkiezingen van 08.10.2006 deed je wat je altijd deed. Op je borst roffelen en dreigen, de tegenstanders kleineren en schofferen. Want 8 oktober zou jouw dag worden. Net zoals alle vorige verkiezingen sinds 24.11.1991 ( die Freddie Mercury gelukkig ook niet meer heeft moeten meemaken). Maar op 8 oktober, terwijl jij en je kornuiten al rustig een glas aan het drinken waren, onder het oog van de camera’s, gerust in de goeie afloop, kwam het nieuws. Het nieuws dat 8 oktober niet jouw dag was.

En dan gebeurde het. Dat moment, Filip, werd jouw Waterloo. Plots bleek jij, de zelfuitgeroepen keizer van de stembuslag, géén kleren aan te hebben. Je bleek een ordinaire leerling - tovenaar van Oz. Een klein mannetje achter een grote façade. Maar je kon niet toveren Filip, en er was dus voor ons géén reden meer om bang van je te zijn.

Filip, ik schrijf je niet als een vriend. Maar toch voel ik er me goed bij, om deze brief op papier te zetten. Filip, je hebt afgedaan. Nooit zullen we nog bang voor je zijn. Dat wou ik even kwijt.

Cannabis

2007-05-15T13:32:00.000+02:00

Vandaag pivoteert Eric Donckier in het Belang van Limburg in zijn editoriaal vlotjes van een lofzang op Yves Leterme naar een aanval op het cannabisbeleid van de regering Verhofstadt. Logisch. Nadat ik Yves Leterme heb gezien of gehoord snak ik ook altijd naar een joint (niet dat ik er ooit één gerookt heb, for the record).

Donckier stelt het volgende (HBVL, 15.05.2007):

"Gisteren raakte bekend dat bijna een op vier jonge drugsgebruikers die professionele hulp zoeken, dat doen omwille van problematisch cannabisgebruik. Zeven jaar geleden was dat nog maar een op tien. Eerlijk gezegd, dit verwondert ons niks. Als gevolg van het gedoogbeleid willen jongeren sneller experimenteren. Hoe meer jongeren experimenteren, hoe meer jongeren er aan blijven hangen. Het probleem wordt mee in de hand gewerkt door het gegeven dat cannabis alsmaar sterker wordt en zo ook alsmaar verslavender. Cannabis evolueert naar een hard drug. Dit is een groot maatschappelijk probleem. Veel ouders en hun kinderen, zorgverleners en overheden worden er mee geconfronteerd, hebben er mee te maken. Hoe kan men het probleem aanpakken? Dat de partijen daarover eens discussiëren."

Ik heb er moeite mee om dit niet een vreselijk idioot editoriaal te vinden.

Punt één: Donckier neemt zijn wensen voor werkelijkheid. Hij is tegen cannabis, dus het beleid van de regering zorgt voor vele 'slachtoffers'. Als die er niet zijn, dan verzinnen we ze. Dat er verhoudingsgewijs méér mensen hulp zoeken voor cannabis, kan bijvoorbeeld eveneens komen door het feit dat het budget voor hulpverlening is opgetrokken of dat er minder mensen met hard drugs in aanraking komen en daar dus hulp voor zoeken. Neen, niet gehinderd door enige kennis van zaken orakelt Donckier dat hij de oorzaak weet... Wetenschappelijk zéér dubieus.

Punt twee: Donckier stelt dat 'cannabis alsmaar sterker wordt en dus alsmaar verslavender'. Goh, dat zou ik nog niet zo durven zeggen. Als dat waar was dan zou trappist verslavender zijn als pils. Of iets verslavends werkt heeft nu éénmaal géén fluit te maken met hoe sterk het is. Gelukkig is Eric Donckier er om ons er attent op te maken dat dit wel het geval is. Ik zou denken dat, wanneer iets sterker is, je er gewoon minder van nodig hebt om hetzelfde effect te bereiken. Net zoals je van trappist minder drinkt dan van pils. Maar ja, wie ben ik als strafrechtsadvocaat om hier iets van af te kennen.

Punt drie: "als gevolg van het gedoogbeleid willen jongeren sneller experimenteren". Hier slaat het orakel weer toe. Als er iemand is die ik niet als een expert op het vlak van jongerencultuur zou beschouwen is het de hoofdredacteur van het Belang van Limburg. Blijkbaar is Donckier het gewend dat zijn journalisten gehoorzamen zonder vragen te stellen, en meent dat dit bij zijn lezers hetzelfde is. Ik zeg het, dus het is zo. Enig bewijs uit onderzoek heb ik niet nodig.

Punt vier: waarom moeten we cannabis aanpakken, en sigaretten en alcohol niet? Dat zijn géén maatschappelijke problemen blijkbaar. Ook al hebben deze legale drugs jaarlijks duizenden doden op hun geweten. Cannabis: nul.

"It's not a war on drugs. It's a war on personal freedom. Keep that in mind at all times." (Bill Hicks)

Adieu Marleen

2007-05-05T19:09:00.000+02:00

Het parlement is ontbonden, en we gaan de laatste rechte lijn in naar de verkiezingen. Een aantal gezichten keren niet meer terug. Onder meer Marleen Beckers - Govaerts, volksvertegenwoordiger van het Vlaams Belang voor Limburg, staat niet meer op de lijst.

Als eresaluut, geven we u graag haar afscheidswoorden tot de partijraad van het Vlaams Belang mee. Goede wijn behoeft geen krans...

"Partijraad zaterdag 24 maart 2007.

Die zaterdag ben ik in St-Truiden om 8u30 vertrokken om zeker op tijd te zijn op mijn laatste Partijraad. Alle volksvertegenwoordigers, alle fractieleiders van de provincies,... kortom de "elite" van de partij werd verwacht in een Hotel te Beveren om 10u.

De Raad zou aanvangen met de voorstelling van de kandidatenlijsten voor Kamer en Senaat. Naar al oude gewoonte was Gerolf te laat (hij woont slechts enkele kilometers van Beveren, ik meer dan 70km). Omstreeks half 11 werden de lijsten overlopen. Opvallend was dat er - in tegenstelling tot het Vlaams Parlement - absoluut géén rekening werd gehouden met aanwezigheden of prestaties in het Parlement. We kregen zelfs geen overzicht hier omtrent. Ik greep de kans om "Waardig afscheid te nemen" van mijn "collega's"... Hier volgt een samenvatting van mijn afscheid :

Voorzitter, ik wil waardig afscheid nemen en waardig ouder worden, ook al werden mijn familie en ik zelf de laatste tijd niet waardig behandeld en wacht ik nog steeds op een menswaardige oplossing voor mijn plaats in de partij. Hoe de partij mij de laatste maanden heeft behandeld is een GEZINSPARTIJ onwaardig.

Dus, waardig ouder worden, waardig afscheid nemen,... ik zou willen beginnen met "Vlaamse Vrienden", maar de voorbije vier jaren is mij duidelijk geworden dat noch het eerste woord, noch het tweede van toepassing is in de partij. Daarom hou ik het maar bij "Beste Mensen".

Na vier zware, zwarte jaren voor mijn gezin, na vier jaren dolken in mijn rug gevoeld te hebben, vooral in Limburg, reeds voor ik goed en wel verkozen was... wil ik waardig afscheid nemen. Voor sommigen in de Vlaamse Beweging worden constructies uitgedacht of collega's geliquideerd, voor anderen in diezelfde Vlaams Beweging is zelfs een woordje uitleg van de partijtop teveel gevraagd. Ik onthou van Gerolf dat "Communicatie technisch onmogelijk is". Al maanden vroeg ik, in het belang van mijn gezin en van onze broodwinning, naar mijn positie op de Kamerlijst. Niemand vond het de moeite mij uit mijn lijden te verlossen. Gerolf verwijst naar Frank en Frank terug naar Gerolf, zodat géén van beiden de verantwoordelijkheid moet dragen - in mijn ogen een laffe daad, een gezinspartij en een gentleman onwaardig.

Vier jaar geleden werd ik abrupt uit mijn gezin geplukt omdat de lijsttrekker van dienst, traditiegetrouw, géén lijst op de wereld kreeg. Ik moest Limburg depanneren. Totaal onervaren werd ik in het zwembad gegooid, klaar om te verdrinken. Ik heb om HULP geroepen, tevergeefs en onnodig want al snel bleek dat er totaal NIETS van mij verwacht werd in de Kamer. Ik was zo naïf hard te werken in de Kamer en in mijn afdeling St-Truiden... en dit ten koste van mijn gezin. Wij zijn van huis uit kleine zelfstandigen en zijn niet gewoon geld te krijgen om NIETS te doen. Elke maand wordt er geld gestort op de rekening van de politici, of ze ziek zijn of thuis blijven maakt géén verschil. Na vier jaar politieke loopbaan constateer ik dat er 4 soorten parlementairen zijn :1)de normale : hard werken en beloond worden; 2)ook normaal : niet werken en niet beloond worden; 3)de super volksvertegenwoordigers : niet werken en toch beloond worden; 4)de paria's, de sukkelaars, zij die reeds afgeschreven zijn voor ze goed en wel begonnen zijn en toch hard werken. Ik hoor duidelijk bij die vierde groep. Gerolf heeft me in 2003 een vergiftigd geschenk gegeven...

Toch doe ik ook in 2004 en in 2006 mee aan de bollekenskermis - alhoewel het voor mijn man en kinderen te belastend was - en dit op vraag van de Limburgse collega's. Nu, in 2007, de Limburgse collega's mij hadden kunnen steunen, laten ze mij gewoon vallen. Waarom? er staan in Limburg nieuwe, jonge vrouwen klaar, met veel tijd, want geen gezin... Ik moet weg wegens ONUITSTAANBAAR, maar voor twee jonge vrouwen die elkaar niet kunnen uitstaan, wordt een hele constructie opgezet, zodat ze elk hun eigen territorium hebben, hun eigen zandbak.

Dit bewijst dat het V.B. niet veel inzit met mij of waar ik voor sta. Ik herken me niet meer in de mensen van de partij, zij zijn vreemden geworden, met andere waarden en normen. Mijn principes zijn me heiliger dan de partijdiscipline en daarom weiger ik te luisteren naar partijslaven. (Waarom ik voor geen vreemden buig...) Ik wens u nog heel veel zetels en later een dik pensioen. We zullen elkaar nog wel ontmoeten, op een IJzerwake of op een Zangfeest. Ik zal dan weer net als vroeger bij het Gewone Volk zitten, bij mijn Eigen Volk. Het ga u goed!"

Meer pennevruchten van Marleen op de website van de familie Beckers - Govaerts.

Leve België

2007-04-25T13:30:00.000+02:00

Nu de Standaard, jaren na het afvoeren van het AVV - VVK van de voorpagina, ontdekt heeft hoe fantastisch België wel is, kunnen wij toch niet achterblijven, dacht premier Verhofstadt.

De brave man is reeds acht jaar premier, maar nu over 14 dagen zijn federale overheid monsterlijke dwangsommen moet gaan betalen aan een stel NIMBY's uit Brussel, is hij toch wakker geschoten. Vanaf 10 mei moet de Belgische Staat 5000,00 € dwangsom betalen per nachtvlucht die vertrekt op de luchthaven van Zaventem en de Brusselse geluidsnormen niet respecteert. Zo besliste toch een Brusselse rechter, zo zijn eigen nachtrust mee verzekerend.

Dit is natuurlijk te debiel voor woorden, maar, volgens het Belgische Staatsrecht, wel degelijk correct. Het Brusselse Hoofdstedelijke Gewest is nu éénmaal bevoegd om de geluidsnormen te bepalen op haar grondgebied, en de rechtbanken hebben de plicht om deze geluidsnormen toe te passen.

Dus kwam premier Verhofstadt met een oplossing: we maken de federale staat opnieuw bevoegd voor de geluidsnormen. Dit is uiteraard de logica zelve, maar er gaat nog véél water naar de zee vloeien voor dit effectief gerealiseerd zal worden. In ieder geval ben ik blij met het idee van Verhofstadt. Ik vreesde even dat men het plan van Renaat 'shit for brains' Landuyt ging volgen: 'wij betalen gewoon niet'. Hallo, iemand thuis?! Het is een dwangsom?! De deurwaarder komt beslag leggen wanneer je niet betaalt?!

De hele farce doet een beetje denken aan de discussie een aantal jaren geleden in verband met de luchtkwaliteit. Deze bevoegdheid is tevens gesplitst door al te overijverige communautaire onderhandelaars. Zodra men op gewestelijk niveau probeerde hier iets mee te doen, kwam men tot de ontdekking (hou u vast, want dit wereldschokkende besef was onze Vlaamse vrienden nog niet bekend!) DAT DE LUCHT NIET STOPT AAN DE TAALGRENS! En dat de gewesten op zichzelf dus niet veel konden doen met deze bevoegdheid. In plaats van de bevoegdheid braaf terug te geven aan de federale staat richten de drie gewesten samen de 'intergewestelijke cel voor het leefmilieu' op.

Dus, beste Vlaams - nationalisten, als België niet had bestaan, dan had men het moeten uitvinden.

Groene politiek

2007-04-19T09:33:00.000+02:00

Zeer interessant opiniestuk gevonden in New York Times Magazine. De wind is aan het draaien in de Verenigde Staten. Na het misdadige milieubeleid van George W. Bush (nog steeds met stip op één in mijn ranking van de slechtste presidenten aller tijden), begint men meer en meer werk te maken van een stevig beleid om opnieuw de Amerikaanse voortrekkersrol te willen veilig stellen.

Van de regeringen Verhofstadt en Leterme werd tot op heden niets vernomen. Vlaams Milieuminister Kris Peeters stak zijn middenvinger op naar ons toen we hem om een reactie vroegen. Vies ventje.

Internering

2007-04-06T10:10:00.000+02:00

Ik had deze week nog een keer het genoegen om een geïnterneerde bij te staan voor de Commissie ter Bescherming van de Maatschappij in de gevangenis van Merksplas.

Indien iemand een misdrijf pleegt, en zich op het ogenblik van het plegen van het misdrijf en op het ogenblik van de bestraffing in staat van geestesstoornis bevindt, dan kan je die man bezwaarlijk een straf opleggen. Immers beseft hij onvoldoende wat hij gedaan heeft, en kan hij ook géén lessen trekken uit een bestraffing.

In België bestaat er dan echter de mogelijkheid tot internering: Als de geestesgestoorde misdrijfpleger een gevaar voor de maatschappij oplevert, dan kan men hem voor onbepaalde duur opsluiten.

De Wet tot Bescherming van de Maatschappij, die dit alles regelt, voorziet in twee aspecten voor deze 'maatregel' (want dus expliciet géén straf): enerzijds het beschermen van de maatschappij tegen de geestesgestoorde misdrijfpleger, anderzijds de gedwongen verpleging van de geïnterneerde. Een zeer goede en evenwichtige wet, met andere woorden.

Maar, en dan komt de aap natuurlijk uit de mouw: er is nooit geld voorzien om die wet fatsoenlijk uit te voeren. Zodat de geïnterneerden wel opgesloten worden, maar niet verpleegd... Immers zijn de ziekenhuizen die daarvoor nodig waren nooit opgericht, waardoor het grootste deel van de geïnterneerden gewoon in de gevangenis zit weg te kwijnen.

En één keer om de zes maanden mogen de mannen eens voor de Commissie ter Bescherming van de Maatschappij verschijnen, die dan beslist aangaande het verdere verloop van hun internering (maar die dus eigenlijk weinig kan doen, aangezien er géén middelen voorhanden zijn).

In de gevangenis van Merksplas, waar ze met een paar honderd geïnterneerden bij elkaar zitten op een hoopje, is er dan bovendien ook nog een ernstig tekort aan personeel voor de begeleiding van de zoektocht van geïnterneerden naar een plaatsje in de reguliere psychiatrie (of in de speciaal beveiligde pilootprojecten voor 'forensische psychiatrie'). Je kan van geestesgestoorden toch niet verwachten dat ze zelf alle nodige formaliteiten voor intake - procedures afhandelen, maar daar komt het in de praktijk wel op neer.

Nu, wat mijn cliënt betrof, waren we er uiteindelijk wel in geslaagd om een aanvraag op te starten voor een opname in een psychiatrisch ziekenhuis. Dit klinkt véél simpeler dan het in werkelijkheid is, aangezien er daarvoor stukken van het dossier door de gevangenis moeten worden overgemaakt aan het psychiatrisch ziekenhuis (en dat je daar dus de medewerking van de begeleidende diensten voor nodig hebt). Na héél veel bloed, zweet en tranen hadden we die mensen dus ertoe kunnen bewegen om het dossier over te maken aan het psychiatrisch ziekenhuis.

Groot was dan ook onze verbazing toen wij in de adviezen van de gevangenisdiensten aan de CBM lazen:

'X wil psychiatrische ziekenhuizen aanschrijven. Wij hebben echter bedenkingen bij het nut hiervan. Uit de risicotaxatie blijkt een psychopate persoonlijkheid. Wij adviseren dan ook behoud te Merksplas.'

Ondanks alle mogelijke verweer van onze kant, heb ik gisteren te horen gekregen dat de CBM deze adviezen gevolgd is. Mijn cliënt, die dus al drie jaar zonder verpleging in de gevangenis zit, heeft dus op dit moment géén enkel uitzicht meer om vrij te komen. Immers, zelfs als er een psychiatrisch ziekenhuis bereid zou zijn om hem op te nemen (wat al zeer betwijfelbaar is, gezien de adviezen die zij dus vanuit de gevangenis hebben gekregen), dan bestaat er géén mogelijkheid om hem effectief naar het ziekenhuis te laten gaan, aangezien die mogelijkheid niet voorzien is in de beslissing van de CBM...

Je kan u dat onmogelijk voorstellen wat zoiets betekend, om jarenlang in mensonterende omstandigheden opgesloten te zitten, zonder enige verpleging, zonder enig uitzicht, tegengewerkt worden door alles en iedereen, en dat ze dan ook uw laatste hoop nog onder u uit stampen.

Dit is niet alleen een regelrechte schande, maar ook een inbreuk op de mensenrechten. Immers is België reeds in 1998 veroordeeld door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, omdat men mensen in de gevangenis interneerde zonder enige vorm van verpleging. Immers is het een fundamenteel mensenrecht dat de omstandigheden van uw opsluiting verband houden met de reden van uw opsluiting: misdrijf - bestraffing, geestesziekte - verzorging, geestesziekte en misdrijf - verzorging en beveiliging. Dit lijkt logisch, maar is het in België dus niet.

Het enige dat wij dan ook kunnen doen, op dit moment, is proberen via een dagvaarding van de Belgische Staat in kort geding de verzorging van cliënt binnen de gevangenis af te dwingen. Iets wat zéér logisch lijkt, maar bewijs maar eens dat je géén verzorging krijgt. En dat is tot op heden de struikelblok in een dergelijke procedure. Hopelijk acht men het hier als een begin van bewijs dat men in de adviezen zelf stelt dat men géén nut ziet in een psychiatrisch opname. Dan blijft echter de vraag welke verzorging nodig is: immers stellen de adviserende diensten in de gevangenis dat psychiatrische verpleging van mijn cliënt géén nut heeft. Welke rechter gaat daar een veroordeling voor durven uitspreken?

De profundis

2007-04-04T13:04:00.000+02:00

De profundis - uit de diepte - vandaar kom ik op het moment dat ik dit schrijf. Een dikke week lig ik reeds ziek achter mijn bureau, géén greintje kracht in de benen, koortsig,... In lange tijd hebben ze me niet zo zwaar te pakken gehad.

Eén of andere virale infectie, die zich in mijn lijf genesteld heeft met de vaste bedoeling er eens serieus huis te houden. En waar kan je beter de paasvakantie doorbrengen als virale infectie dan in een overwerkte advocaat? Ik voel mij een beetje als het Barcelona voor de virale infecties op dit moment.

Maar vandaag - stilaan opgelapt met vitaminesupplementen en andere medicatie (géén antibiotica, helpen toch niet tegen virussen), voel ik me voor de eerste dag opnieuw wat beter. Ik heb vandaag nog géén koorts gehad, en voor de eerste keer voel ik me niet alsof ik op flanellen benen door de ruimte zwalp. Aangenaam gevoel.

Ik hoop dat ze op de rechtbank niet gedacht hebben dat ik aan de drank zat, de laatste week. Het risico van koorts hebben is dat je begint te ijlen. Ik hoop alleen dat ik dat niet gedaan heb tijdens mijn pleidooien.

Addergebroed

2007-03-22T19:05:00.000+01:00

Arme Yves Leterme. Krijgt de hele pers over zich heen na zijn optreden bij Debby en Nancy... Ik had 'm nochtans zo gewaarschuwd. Blijkt dus dat ik met mijn analyse de 'ernstige pers' weer een maand te snel af was.

Ik heb niet veel tijd vandaag, dus ik zal mij dan maar beperken tot een onthulling die we de volgende maanden in de kranten gaan lezen: minister Kris Peeters (CD&V) is de zoon van Satan!

Lentegeluk

2007-03-19T20:59:00.000+01:00

Ken je het gevoel dat je zó véél tegelijk wil doen? Je doet je werk doodgraag, je doet aan sport, bent bij een paar leuke verenigingen, bent politiek geëngageerd, hebt een fantastisch lief en een hond als een snoepje.

Soms wordt het allemaal wat veel. De afgelopen weken had ik dat gevoel. Steken in je hartstreek van de stress en alle dagen je rot rennen.

En dan komt het gevoel dat je het allemaal opeens onder controle hebt. Dat je de dossiers onder de knie hebt, dat je je agenda op orde hebt, dat je even wat tijd hebt voor jezelf, je lief en familie. Dat gevoel, van de zon die er doorkomt na een druilerige regendag, dat is geluk.

Geen pallieter - geluk, van alle dagen op je luie krent in het hooi liggen, maar aristotelisch geluk, van actieve - burger - in - de - samenleving.

De lente is blijkbaar op komst. Ik kan het al ruiken. Zoals dat liedje. Daar is de lente, daar is de zon. En de meisjes ontbloten de kuiten...

Duister

2007-03-05T16:10:00.000+01:00

Zaterdag 3 maart was het 'nacht der duisternis'. Eén nacht per jaar probeert de werkgroep Lichthinder van de Vereniging voor Sterrekunde de aandacht te vestigen op de rampzalige gevolgen van de nachtelijke verlichting van straten, monumenten en huizen op ons levensritme, op het leven van de nachtdieren, en op onze kennis van de natuur en de sterrehemel.

Wij van Natuurpunt Ham hadden samen met het Europlanetarium in Genk en met de gemeente Ham een eigen 'nacht der duisternis' - programma in mekaar gebokst. Tony Dethier van het Europlanetarium gaf een voordracht, er waren buiten een aantal telescopen voorzien, de gemeente Ham doofde een aantal uren de straatverlichting, en Natuurpunt had een 'dwaallichtjestocht' doorheen ons natuurreservaat 'De Rammelaars' opgesteld.

De opkomst lag hoger dan verwacht, en de weergoden waren onze activiteit duidelijk gunstig gezind. Hoewel we 's morgens nog een storm vreesden, trok de hemel in de namiddag helemaal open, en begon zowaar het zonnetje te schijnen. Dit maakte dat we een prachtig zicht hadden op hét evenement van deze nacht der duisternis: de volledige maansverduistering die we rond middernacht te zien kregen. De foto bij deze post geeft een goed idee van de rood - bruine kleur die de maan heeft, wanneer ze in de aardschaduw ondergedompeld is.

The trouble with Iraq

2007-02-23T12:54:00.000+01:00

Het probleem met Irak wordt nog een keer kernachtig weergegeven in deze strip. Het is een pagina uit Doonesbury, één van de briljantste stripreeksen die ik ken, en een absolute must als je de politiek en actualiteit in de Verenigde Staten wil volgen.

En president Bush? Die is vastbesloten nog twee jaar aan te modderen en de hele zooi dan in handen van zijn opvolger te stompen.

Britney en Kim

2007-02-21T12:08:00.000+01:00

Vreemd allemaal. Ons Britney heeft haar haar afgeschoren, en is twee dagen later opgenomen in een afkickcentrum. Dat kind is compleet op de dool.

Ze heeft de afgelopen jaren niks 'gepresteerd'. Ze is getrouwd met die pipo van een Kevin Federline, heeft twee kinderen op de wereld gezet, en is nu aan het scheiden. Haar glorietijd ligt blijkbaar ver achter ons.

Maar dat kind is een jaar jonger dan mij. Ik herinner me nog dat ze haar eerste hit had. Het was eind 1998, halverwege mijn eerste jaar in Leuven. Ik vond het toen behoorlijk frustrerend om te moeten vaststellen dat mensen die een jaar jonger waren als mij, plots in de spotlight opdoken. Het voelde aan alsof 'onze tijd' voorbij was nog voor dat hij tegoei begonnen was.

Idem met Kim Clijsters: dat meisje is maar liefst drie jaar jonger als mij, en zij is bezig aan haar afscheidsjaar.

Ok, we relativeren dat, ik heb gekozen voor mijn studies en een loopbaan als advocaat (al die aanbiedingen voor sport- of muziekcarrière heb ik beleefd afgewezen). Maar toch, ik vond het toen een vreemd gevoel om aan het begin van mijn studies te staan, en te moeten vaststellen dat het 'moment' van véél jongere mensen op dat ogenblik aangebroken was. Dat was voor mij de eerste keer dat in de sportwereld en in de muziek mijn generatie 'voorbijgestoken' werd. Ondertussen ben ik dat al weer gewend, maar op dit ogenblik blijft het een vreemde gewaarwording om te moeten vaststellen dat diezelfde mensen 'has - beens' zijn, op een ogenblik dat ik als advocaat net aan het venster kom piepen.

Wat moet zo'n Britney Spears met de rest van haar leven aanvangen? Gaat Kim Clijsters nu ook pensenkermis na pensenkermis openen? Meedoen aan TV - spelletjes? Producten van allerlei slag aanprijzen? Ik zou er feestelijk voor bedanken. Ik wens hen in ieder geval véél sterkte.

Open brief aan Yves Leterme

2007-02-14T16:57:00.000+01:00

Beste Yves,

Graag had ik deze brief ondertekend met ‘je vriend’. Maar ik ben je vriend niet, en ik zal het vermoedelijk ook nooit worden.

Je bent met de helm geboren Yves, een zondagskind. De reacties waren weer unaniem lovend, toen je iedereen opriep om je te mailen met ideeën.

Ik vind zoiets vreemd, als groen politicus. Wij groenen kunnen het ons eerst en vooral al moeilijk voorstellen dat een vooraanstaand politicus het nodig vind om de burger te vragen hem ideeën te mailen. Wij hebben namelijk zelf een programma. Een programma dat we allemaal fantastisch vinden. Altijd leuk meegenomen, als je mails krijgt, daar niet van. Maar geen nood om de burger ons te laten mailen met ideeën. Toch niet om het met zoveel poeha aan te kondigen.

En dan de reacties op je voorstel, Yves, daar zakt mijn broek van af. Iedereen was verrukt met je frisse idee. Niemand in de media die ook maar de link legde met ‘de ideeënfabriek’ van Steve Stevaert. Terwijl je dat toch gewoon handig recycleerde. Nu ja, een week is een lange tijd in de politiek. Maar de huidige politieke verslaggeving - zo weinig kritisch. Ze houden oprecht van je, Yves, zoveel kan ik wel zeggen, van op afstand.

Je geeft ze dan ook zo veel, Yves. Jij en ik weten dat je geen paardemolen kan voorbijstappen of je zit er op. Jij en ik weten dat je geen servet kan in je handen gestopt krijgen op een etentje, of je staat er mee te zwaaien. Maar van jou pikken ze dat. Hoe vaak je ook de clown uithangt, men blijft je als een ernstig staatsman beschouwen. Het sympathieke van je optreden plakt aan je als lijm, het idiote glijdt van je af als Tefal. Je bent de smaak van de dag, Yves.

Maar pas op. Want nog niet zolang geleden waren de socialisten de smaak van de dag. En waar zitten die nu? Steve Stevaert is afgevoerd naar het Limburgse provinciehuis, met een maagzweer en hartproblemen. En Wouter Bos, die wordt minister van financiën in de regering Balkenende… - zoiets wens je niemand niet toe.

Dus pas op, Yves. Op een dag is de liefde over. En dan zit je net als de socialisten met een partij vol opportunisten met gekke brilletjes. En dan moet je, om nog enige geloofwaardigheid te behouden, jezelf in een kramp leggen door te verkondigen dat je arbeiders naar het parlement wil sturen. Of dan moet je minister van leefmilieu op een levensbelangrijke klimaatconferentie allerlei truukjes met een huisvrouw zitten uithalen om te verstoppen voor de pers dat hij geen ideeën heeft om een fatsoenlijk klimaatbeleid op poten te zetten.

Dus Yves, pas op. En omdat wij groenen nu eenmaal de kwaadsten niet zijn, zal ik je toch een ideetje meegeven. Recht uit ons programma: hef een belasting op vervuiling. Als je de vervuiling wil aanpakken, en ik weet dat jij dat wil, als man van ‘normen en waarden’, dan moet je het vervuilend gedrag belasten. Dat weet jij immers ook, als doorwinterd politicus. Dat je de mensen in hun portemonnee moet raken om hun gedrag te veranderen.

Dus, dit is eerder een aanmoediging om te tonen dat je kloten aan je lijft hebt, dan echt idee. Echte moed, Yves, ligt niet in de afwezigheid van angst, maar in het overwinnen ervan. En echte normen en waarden impliceren plichtsbesef. De wil om te doen wat nodig is. Ook al is het niet het meest voor de hand liggende.

En doe iets aan dat verkeer, vent. Ik raak begod niet meer op de rechtbank.

An inconvenient solution

2007-02-06T12:26:00.001+01:00

Leuk opiniestuk vandaag in de Washington Post. Vertelt héél simpel hoe we de aardopwarming door broeikasgassen kunnen tegen gaan (of toch tenminste de uitstoot ervan serieus aanpakken). Een belasting! Tax 'em back to the stone age (the stone age - level van broeikasgas - uitstoot, dan toch...)

Misschien handig dat iemand dat artikeltje even doormailt naar onze Bruno Tobback (SP.a - federaal minister van leefmilieu). Die jongen was aan het klagen dat hij bij god niet wist hoe hij de uitstoot naar beneden moest krijgen. Keep it simple, Bruno!

Naar Kris Peeters (CD&V - Vlaams minister van leefmilieu) moet je het niet sturen. Kris Peeters staat tegenwoordig in de top tien van 'slechtste mensen op de planeet'. Die jongen heeft blijkbaar het plan om de aarde moedwillig naar de kloten te helpen, dus met hem te mailen schieten we niet veel op.

Nepsolidariteit

2007-02-02T12:33:00.001+01:00

Never change a winning team, denken onze liberale en socialistische excellenties. Je moet gewoon doen waar je goed in bent. Hecht er niemand nog geloof aan weer eens een nieuwe begroting 'in evenwicht', dan blijkt men ook reeds jarenlang te knoeien met de cijfers voor ontwikkelingssamenwerking.

Wij weten natuurlijk wel dat er moeilijke tijden aan zitten te komen, door het geknoei van de huidige regering, en kunnen wel wat extra conserven hamsteren. Bovendien zijn wij het rijkste land ter wereld, dus we kunnen wel een stootje hebben. Maar dat je de grote sociale en solidaire regering uithangt, en dan uiteindelijk de boel gewoon zit te belazeren, dat is gewoon laag. Dit is weer een typisch voorbeeld van rood - blauw 'luister naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden' - politiek. Wie vertrouwt deze mensen nog?

,,Regering smukt cijfers ontwikkelingshulp op'' (DS, 02.02.2007)

BRUSSEL - De bedragen die de federale regering zegt te besteden aan ontwikkelingshulp, worden kunstmatig opgepompt. Een analyse in het blad Mo leert dat soms tot bijna de helft van de uitgaven de laatste vijf jaar nephulp is. Dat staat vrijdag in De Morgen.

Zelfs met die nephulp erbij lijkt ons land niet op weg om tegen 2010 de beloofde 0,7 procent van het bruto nationaal product (bnp) aan ontwikkelingssamenwerking te besteden. In 2006 zakte het bedrag zelfs van 0,53 procent in 2005 naar 0,48 procent. Dat het budget in 2006 zakte staat dus haaks op de beloftes van de regering. En er is nog meer aan de hand. De bedragen die de regering zegt te besteden aan ontwikkelingssamenwerking blijken deels lucht. Vooral problematisch zijn de schuldkwijtscheldingen die er in feite geen zijn. De laatste vijf jaar maken die 15 tot 41 procent van onze hulp uit.

Als een bedrijf uit pakweg Congo bijvoorbeeld een levering van Belgische producten niet betaalt, dan is de Belgische exporteur daarvoor verzekerd bij openbaar verzekeraar Delcredere. Die neemt de commerciële schulden over. Meestal, zo schrijft Mo, gaat het echter om schulden die al jaren niet meer worden afbetaald. Delcredere schrijft die af. Toch rekent de regering de kwijtschelding van Delcredereschulden mee als ontwikkelingshulp. ,,Het kost onze regering niets omdat die schulden zijn afgeschreven. Maar het levert de bevolking in die landen ook helemaal niets op, want het betreft net schulden die een bedrijf, al was het een overheidsbedrijf, toch al jaren niet betaalt'', aldus John Vandaele van Mo.

Als die nephulp ervan afgetrokken wordt, vallen de budgetten voor ontwikkelingssamenwerking uiteraard magerder uit. De 0,48 procent van het bnp voor hulp in 2006 wordt dan 0,39 procent. In 2003 bestond zelfs de helft van de uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking uit kwijtschelding van Delcredereschulden.

Wat door god verbonden is...

2007-01-31T20:53:00.000+01:00

Scheiden doet lijden. Een waarheid als een koe. Heel vaak willen mensen die bij mij komen voor een echtscheiding dat ik hun huwelijk als het ware wegtover, slechte herinneringen en partner liefst inbegrepen. Echter is het niet zo vanzelfsprekend, want een echtscheiding is in België niet zomaar te verkrijgen. Of er is sprake van onderlinge toestemming (wat vaak zéér moeilijk is, ten gevolge van de verstoorde verstandhouding), of er is sprake van een fout (overspel, partnergeweld, dat soort zaken), of je moet minstens twee jaar uit elkaar zijn. Allemaal nogal hoogdrempelige zaken. Maar misschien ook niet slecht, aangezien dat we het huwelijk willen beschermen tegen impulsen om er in, maar ook om er uit te springen.

Daar brengt onze paarse regering verandering in! De hele VLD - top is van zijn vrouw af en op hun maitresse gekropen, en ligt dus in echtscheiding. Echter zijn de huidige regels niet enkel zo dat je niet makkelijk een echtscheiding krijgt, maar tevens dat je, indien je in fout gesteld wordt voor de breuk, je ertoe veroordeeld kan worden om je ex - partner een onderhoudsgeld te betalen, dat haar levensstandaard van tijdens het huwelijk moet garanderen...

Reden genoeg voor onze paarse excellenties om de huwelijksband van zijn laatste heiligheid te ontdoen, en vooral om de hoogte van de onderhoudsgelden eens serieus bij te stellen! In de toekomst is de levensstandaard van tijdens het huwelijk niet langer het criterium, maar wel 'behoeftigheid'. Wanneer een minister zijn vrouw dumpt, moet hij dus niet langer een 'ministersvrouw' betalen, maar moet hij er enkel voor zorgen dat ze net niet onder de brug sukkelt.

Soms hoeft men voor 'In de Gloria' - momenten enkel zijn krant open te slaan.

Mijn nieuwe auto

2007-01-25T22:27:00.000+01:00

Vandaag ben ik mijn eerste dagje met mijn spiksplinternieuwe auto op de baan geweest. Een keizerlijk gevoel. Niet alleen ruikt alles zo heerlijk nieuw, en is hij nog zo ongelooflijk glanzend proper. Hij is ook ongelooflijk proper in de ecologische zin van het woord.

Mijn nieuwe Volkswagen Polo is er één van het Bluemotion - model. Deze nieuwe serie uitvoeringen van bestaande Volkswagen - modellen heeft een zéér lage CO² - uitstoot, zodat hij recht geeft op een belastingvoordeel van 15% (enkel de Smart ForTwo en de Toyota Prius zijn even schoon op de huidige automarkt). Dan is er toch iets dat onze Belgische overheid doet om milieuvriendelijk leven te stimuleren. Bovendien heeft mijn nieuwe bakje standaard een roetfilter, wat ook altijd leuk is meegenomen. Vorig jaar was ook daar een belastingvoordeel aan gekoppeld, maar blijkbaar hebben ze in de paarse regering toch meer behoefte aan geld dan aan propere lucht, want dat belastingvoordeel hebben ze in 2007 niet verlengd.

En bovenal rijdt het gewoon zalig. Ik heb met pijn in het hart afscheid genomen van mijn vorige autootje, maar met deze ben ik toch ook 'blij als kleine kinder' zoals Branko Strupar het ooit zo passend uitdrukte.

De ecoscore van alle nieuwe auto's op de markt kan je nachecken op deze website. Als je meer informatie zoekt over hoe jij je steentje kan bijdragen aan minder milieuvervuiling met je wagen, kan je ook altijd deze leerrijke website van het ministerie van volksgezondheid eens uitchecken.

Doodlopende straat

2007-01-17T16:05:00.000+01:00

Grote verontwaardiging over de hele planeet omtrent de ophanging van Saddam Hoessein en twee van zijn familieleden. Het rare vind ik dan weer dat de verontwaardiging er zich vooral op toespitst dat deze executies niet 'proper' zijn verlopen.

Hey, als je Saddam Hoessein zou vragen wat hij het ergste vond, de beledigingen of de rest van die ochtend, wat denk je dat hij zou kiezen? Persoonlijk mogen ze me ook wat beledigen hoor, als ze me daarna dan maar gerust laten.

Laat ons eerlijk zijn: er is géén propere manier om mensen te doden. De doodstraf is dan ook een verwerpelijk anachronisme uit het strafrecht, dat lang en breed zou moeten afgeschaft worden, en blijven. In een diepe put gestopt waar het nooit meer uitkomt, omdat het ons, als mensen, verlaagd tot een niveau dat ons onwaardig is.

Héél goed artikel daarover in de Washington Post.